PſalmusLXVII

potius qͣꝫ fateri: vtroſqꝫ tn̄ gr̄a chriſti educit ī fortitudīe. Qua fortitudīe: niſi vt aduerſus pctm̄ vſqꝫ ad ſanguinē certent? Exvtroqꝫ enim genere fiunt idonei: quibꝰ cōſtruatur locus ſanctus eiꝰ: illi ſoluti: illi reſuſcitati: quia ⁊ mulieris quaꝫ alligaueratſathanas ꝑ decē ⁊ octo annos: iubēdo vinculū ſoluit: ⁊ Lazari mortē clamādo ſuꝑauit. Qui fecit hec in corporibus: pōt mirabiliorā facere ī moribꝰ: ⁊ facere vniꝰ modihabitare in domo: educens compeditos īfortitudine: ſimiliter amaricantes qui habitant in ſepulchris. Deꝰ cūⁱ egredierisᶠ coram ppl̓o tuo. Egreſſus eius ītelligitur: cum apparet ī operibꝰ ſuis. Apparet autē non omuibus: ſed eis qui nouerunt opera eius intueri. Non enī ea nūcoꝑa dico: que cōſpicua ſunt omnibꝰ: celū⁊ terram ⁊ mare: ⁊ vniuerſa que in eis ſūt:ſed oꝑa quibꝰ educit cōpeditos in fortitudine: ſimiliter amaricātes qui habitāt in ſepulchris: ⁊ facit eos vniꝰ moris habitare īdomo: ſic egrediet̉ corā populo ſuo: id eſtcorā eis qui iſtā gratiā eius intelligūt. Deniqꝫ ſequit̉. Cumᶠ trāſieris ī deſerto.Terra mota eſt: Deſertū erāt gētesque ignorabant deū: deſertuꝫ erat vbi lexnulla ab ipſo deo data erat: vbi nulli prophete habitauerāt: dn̄mqꝫ eē vētuꝝ p̄dixerāt. Cū qͦ trāſieris in deſerto: cū p̄dicauerꝭin gētibꝰ terra mota eſt: terreni hoīes ad fidē excitati ſūt. Sꝫ vn̄ mota eſt: Etenī celi diſtillauerūt a facie dei: Forſitan hͨaliquis recolat illud tp̄s: qn̄ in deſerto deꝰtrāſibat corā ppl̓o ſuo: corā filijs iſrael: diein colūna nubis: nocte in fulgore ignis: ethoc eſſe ſentiat: qd̓ celi diſtillauer̄t a faciedei: qm̄ māna pluit ppl̓o ſuo: hͦ etiā eſſe qd̓ſequit̉. Mosᶠ ſyna a facie dei iſrael:Pluuia volūtariāᶠ ſegregās dehęreditati tue: Quia ī mote ſyna locutꝰ ē deꝰ ad Moyſē qn̄ legē dedit: vt mānaſit pluuia volūtaria: quā ſegregauit deꝰ hereditati ſue: id eſt ppl̓o ſuo: qꝛ ſolos eos itapauit: nō vt ceterās gēteſ: vt qd̓ deinde dicit. Et infirmata eſt: Ip̄a hereditas infirmata intelligat̉: qm̄ murmurātes mānafaſtidioſe reſpuerūt: deſiderātes eſcas carniū: ⁊ ea qͥbꝰ veſci ī egypto ꝯſueuerāt. Sꝫin his v̓bis ſi ꝓprietas tm̄mō lr̄e nō ſpiritualis requirendus eſt intellectuſ: oportetvt oſtendat̉ ſcd̓m ꝓprietatē carnalē: qͥ tūccōpediti: quiqꝫ etiā habitātes ī ſepulchrꝭ:educti ſūt in fortitudine: Deinde ſi ille po

pulus: illa ſcꝫ hereditas dei faſtidio mānareſpuēs infirmata eſt: nō debuit ſeqͥ. Tuvero ꝑfeciſti eā. Sꝫ tu v̓o ꝑcuſſiſti eā.Deo quippe offenſo ꝑ illa murmura atqꝫfaſtidia: ingēs plaga ſecuta ē. Poſtremoilli oēs in heremo ꝯſternati ſūt: nec quiſqͣꝫeoꝝ p̄ter duos terrā meruit ꝓmiſſiōis ītrare: qͣꝫqͣꝫ etiā ſi dicat̉ in filijs eoꝝ: hereditasilla perfecta: nos ſenſum ſpiritualem liberius tenere debemus. Omnia quippe illain figura cōtingebant illis: donec aſpiraret dies: et remouerentur vmbre. Aperiat itaqꝫ nob̓ pulſantibꝰ dn̄s: ⁊ myſterioruꝫeius quātū ip̄e dignat̉ ſecreta pandantur.Ętenī vt t̓ra mota eēt ad fidē: cū ī deſertūgentiū trāſiret euangeliū: celi diſtillauerūta facie dei. Hi ſūt celi de quibꝰ ī alio pſalmo canitur: Celi enarrant gloriaꝫ dei. Dehis quippe paulo poſt ibi dicit̉: Nō ſūt loquele neqꝫ ſermones quorum nō audiant̉voces eorū: In omnē terrā exiuit ſonꝰ eorū: ⁊ in fines orbis t̓re v̓ba eoꝝ. Nec tn̄ iſtꝭcelis tāta gl̓ia tribuēda ē: tāqͣꝫ ab hoībꝰ illagratia venerit in deſertū gentiū: vt t̓ra moueret̉ ad fidē. Nō enī celi a ſeip̄is diſtillauerūt: ſed a facie dei vtiqꝫ inhabitātis eoſ:⁊ faciētis eos inhabitare vniꝰ moris in domo. Ipſi enī ſūt ⁊ mōtes d̓ quibꝰ dicit̉: Leuaui ocl̓os meos ī mōtes: vnde veniet auxilium mihi: ⁊ tn̄ ne in hoībꝰ ſpem poſuiſſevideret̉: ꝯtinuo ſb̓iecit: Auxiliū meū a domino qui fecit celū et terrā. Ei quippe alioloco dicit̉: Illuminās tu mirabiliter a mōtibꝰ eternis. Ꝙͣuis a mōtibus eternis: tn̄illumināſ tu. Sic ⁊ hic: celi diſtillauerūt: ſa facie dei. Etenī ipſi ſalui facti ſūt ꝑ fidē:⁊ hoc nō ex ſeip̄is: ſed donū dei eſt: non exoperibꝰ: ne forte qͥs extollat̉. Ipſiꝰ enī ſumus figmētū: qͥ facit vniꝰ modi habitare īdomo. Sed quid eſt qd̓ ſequit̉: mōs ſynaa facie dei iſrael? An̄ ſubaudiēdū eſt diſtillauit: vt qd̓ vocauit celoꝝ noīe: hͦ volueritintelligi noīe etiā mōtis ſyna: ſicut diximꝰeos vocare montes: qͥ vocati ſūt celi? Necin iſto ſenſu mouere debet: ꝙ mōs nō montes: cum ibi dictum ſit celi non celuꝫ: quia⁊ in alio pſalmo cū ibi dictū eēt: Celi enarrant gloriam dei: more ſcripture eundemſenſum verbis alijs repetens ſubſequent̉dictū eſt: Et opera manuuꝫ eius annūciatfirmamētū. Prius dixit: celi nō celū: et tn̄poſtea nō firmam̄ta: ſed firmamentū. Uocauit enim deus firmamētum celum: ſicutin geneſi ſcriptū eſt. Ita ergo celi ⁊ celum:

Alia lr̄a nō hꝫAlia lr̄a.F ſynait ſegregabis.

Alia lr̄a.regrederis.fī ꝯſpectu populi tui.

Alia lr̄a.ſꝑtrāſieris.