Druckschrift 
Aurelij Augustini secunda quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusLXVII

corā hominibꝰ inanis vlla iactātia: ſed incōſpectu eiꝰ qui ſine errore inſpicit qd̓ donauit. Delectent̉ in leticia: exultātes tremore ſicut in ſeculo: qͣꝫdiu temptatio eſt vita hūana ſuꝑ terrā. Deinde ſe adipſos cōuertit qͥbꝰ tātā ſpem dedit hic viuētes alloquit̉ hortat̉. Cātate deoipſaſlite noī eius: hinc in tituli expoſitione qd̓ videbat̉ p̄locuti ſumꝰ: Cātatdeo qui viuit deo: pſallit noī eius qui operat̉ in gl̓ia eiꝰ. Ita ī cātādo: ita ī pſallēdo:id eſt ſic viuēdo: ſic oꝑando. Iter faciteei: inqͥt: aſcendit ſuper occaſum.Iter facite chriſto: vt per ſpecioſos pedeseuāgelizātiū: ꝑuia ſint ei corda credentiū.Ip̄e eſt enī qui aſcēdit ſuꝑ occaſū: ſiue qꝛ excipit noua vita ſe ad ꝯuertētisniſi vetꝰ occiderit: huic ſecl̓o renūciātis: ſiue qui aſcendit ſuꝑ occaſū: reſurgendovicit corꝑis caſuꝫ. Dn̄sᶠ enī nome eſtei. Quod illi ſi cognouiſſent nunqͣꝫ dn̄mglorie crucifixiſſent. Et exultate incōſpectu eiꝰ: O vos quibꝰ dictū eſt: cantate deo: pſallite nomini eiuſ: iter facite eiaſcendit ſuper occaſum: et iam exultate incōſpectu eius quaſi triſtes: ſemꝑ autē gaudentes. Dum enim facitis iter ei: dumparatis quia veniet genteſqꝫ poſſideat:multa paſſuri eſtis in conſpectu hominuꝫtriſtia. Sed vos ſolum nolite deficere:ſꝫ etiā exultate: in cōſpectu hominū: ſedin conſpectu dei. Spe gaudentes: in tribulatione tolerantes: Exultate in conſpectudei. Illi enim qui vos in conſpectu hominum turbant. Turbabuntur a facieeius: patris orphanorum iudicꝭviduarum. Deſolatos enim putant abus plerūqꝫ gladio verbi dei parentes afilijs: mariti ab vxoribꝰ ſeparant̉: ſed habent conſolationeꝫ deſtituti: atqꝫ viduatipatris orphanoꝝ: iudicis viduarū: habent eius ꝯſolationē qui ei dicunt: qm̄ pater meus mater mea dereliquerūt me: dominus aūt aſſumpſit me: qui ſperauerūtin dn̄o ꝑſiſtētes in orationibꝰ nocte ac die:a cuiꝰ facie illi turbabunt̉ viderīt ſe nihil ꝓficere: qm̄ totus mūdus poſt abijt. de his orphanis viduiſ: id eſt ſpei ſecularis ſocietate deſtituti ſūt: dn̄s ſibiplum fabricat: de quo conſequenter dicit.Dn̄s ī loco ſancto ſuo. Quis enīſit locus eiꝰ aperuit dicit: Deꝰ qui inhabitare facit vniꝰᶠ modi ī domo.Unanimes: vnuꝫ ſentientes: iſte eſt locus

ſanctꝰ dn̄i. enī dixiſſet: dn̄s in loco ſancto ſuo: tanqͣꝫ reqͥreremꝰ ī quo loco: illevbiqꝫ ſit totus: nullus ꝯtineat corporaliū ſpaciorū locus: ilico ſubiecit: ne qͣramus euꝫ abſqꝫ nobis: ſed potiꝰ vniꝰ modihabitātes in domo mereamur: vt habitare etiā ipſe dignet̉ in nobis. Iſte eſt enī locus ſanctꝰ dn̄i: qd̓ pleriqꝫ hoīes querūt: vthabeāt vbi orantes exaudiant̉. Sint ergoipſi qd̓ querūt dicūt in cordibus ſuis:id eſt in talibus cubilibꝰ ſuis cōpungant̉:habitātes vnius modi in domo: vt a dn̄omagne domꝰ inhabitent̉: apud ſeip̄os exaudiant̉. Eſt enī domꝰ magna in qua nonſolū aurea vaſa ſūt argētea: ſed lignea fictilia: alia quidē ſunt ī honorē: alia incōtūelia: Si aūt mūdauerint ſemetip̄osa vaſis ꝯtumelie: erūt vniꝰ modi in domo locus ſanctꝰ dn̄i. ſicut in magna hominis domo: in qualicunqꝫ loco eiꝰ requieſcit dn̄s eius: ſed in aliquo vtiqꝫ ſecretiore honoratiore loco: ſic deꝰ in oībꝰqui in domo eius ſūt habitat: enī habitat in vaſis ꝯtumelie: ſed locus ſanctꝰ eiusſunt quos habitare facit vnius modi velvnius moris in domo. Qui enī tropi grece dicunt̉: modi mores latine interpretari pn̄t: nec habet grecus qui inhabitarefacit: ſed tm̄ habitare facit. Dn̄s ergo ī loco ſancto ſuo. Quis eſt locus iſte? Ipſe deus ſibi fac̄: Deus enī habitare fac vniꝰmoris in domo: hic eſt locꝰ ſanctꝰ eiꝰ. Qd̓aūt gratia ſua ſibi edificet hūc locū: meritis eoꝝ p̄cedentibꝰ ex quibꝰ edificat:vide quid ſequat̉. Qui educitᶠ cōpeditos in fortitudine: Soluit enī grauia vincula pctōꝝ quibꝰ impediebant̉ neambularēt ī via p̄ceptoꝝ: educit aūt eos īfortitudine: quā an̄ eiꝰ gr̄am habebāt:Sil̓rᶠ amaricantes habitāt in ſepulchris: Id eſt oīno mortuos occupa ītos in oꝑibꝰ mortuis: hi enī amaricant reſiſtendo iuſticie: illi cōpediti forſitā volūt ambulare nec pn̄t: deūqꝫ p̄cant̉ vt poſſint: eiqꝫ dicūt: ncc̄itatibꝰ meis educ me:A quo exauditi gr̄as agūt dicētes: Dirupiſti vincula mea. Iſti aūt amaricātes quihabitāt in ſepulchris: in eo genere ſunt qd̓alio loco ſcpͥtura ſignificat dicens: a mortuo velut qui non ſit perit confeſſio: vndeeſt illud: Peccator cuꝫ venerit in ꝓfundūmalorū contemnet. Aliud eſt enim deſiderare: aliud oppugnare iuſticiā: aliud a malo liberari velle: aliud mala ſua defendere

Alia lr̄a.tpſalmū dicite

Alia lr̄a hꝫ

Alia lr̄a.r nomē illi

Alia lr̄a.f deus.Alia lr̄a.moris.

Alia lr̄a.f vinctos.

Alia lr̄a.f eos exaſperant.