PſalmusLXVI
bet medicꝰ fomenta verboꝝ ⁊ aliqn̄ ſecat:adhibet medicinale ferruꝫ in corruptionetribulatiōis: tu agnoſce medici manū: ꝯfitere: exeat in ꝯfeſſiōe ⁊ defluat oīs ſanies:iā exulta: iaꝫ letare: qd̓ reliquum eſt: facileſanabit̉. Cōfiteant̉ tibi ppl̓i deꝰ: ꝯfiteant̉ tibi ppl̓i oēs: ⁊ qꝛ cōfitent̉: letent̉ ⁊ exultentgētes. Qm̄ iudicas ppl̓os ī eqͥtate:Nemo te fallat: gaudeat iudicādꝰ: qͥ timuit iudicatuꝝ. Preuidit enī ⁊ p̄ueīt faciemeiꝰ in ꝯfeſſiōe: ille aūt ppl̓os cū venerit ī eqͥtate iudicabit. Quid ibi valebit calliditas accuſatoris: vbi eſt teſtꝭ cōſciētia: vbitu eriſ ⁊ cā tua: vbi iudex nō q̄rit teſtē? Aduocatū miſit tibi ꝓpter illū: ⁊ ꝑ illū ꝯfitere.Age cām tuā: ⁊ defenſor ē penitētis: debitor venie cōfitētis: iudex īnocentis. Ueretimere potuerꝭ cām tuā: vbi aduocatꝰ tuꝰerit iudex tuꝰ. Letent̉ gͦ ⁊ exultēt gētes: qm̄iudicas ppl̓os ī eqͥtate. Sꝫ time̓ poter̄t nemale iudicent̉: dent ſe corrigēdos: dent ſedirigēdos ei qͥ videt iudicādos. Hic corrigāt̉: ⁊ nō timeāt cū iudicabūt̉. Uide qͥddicat ī alio pſalmo. Deꝰ in noīe tuo ſaluūme fac: ⁊ ī v̓tute tua iudica me. Quid ait?Si n̄ me priꝰ ſaluas ī noīe tuo: debeo timere cū me iudicab̓ ī v̓tute tua. Si āt me priſaluas in noīe tuo: quid timebo iudicātēin v̓tute: cuiꝰ ſalꝰ p̄ceſſit in noīe? Sic etiā hͦloco ꝯfiteāt̉ tibi ppl̓i oēs. Et ne putetꝭ aliquid timēdū ī cōfeſſiōe: letent̉ inqͥt: ⁊ exultēt gētes. Quare letent̉ ⁊ exultēt? Qm̄ iudicas ppl̓os in eqͥtate. Nēo ꝯͣ nos premiūdat: neo te corrūpit: nēo te fallit: gͦ ſecurusſis: Sꝫ qͥd de cā tua? Nēo corrūpit deummāifeſtū eſt: ne forte iō magꝭ timēdū ſit: qͥacorrūpi nullo mō pōt. Quō gͦ ſecurꝰ es ſecūdū illd̓ qd̓ iā dcm̄ ē: deꝰ ī noīe tuo ſaluūme fac: ⁊ in v̓tute tua iudica me: ſic ⁊ hic: letent̉ ⁊ exultēt gētes: qm̄ iudicas ppl̓os ī eqͥtate. Et ne timeāt īiqui: ſb̓iecit. Et gētesin terra diriges: Praue erāt gentes: ⁊tortuoſe erāt gētes: ꝑuerſe erāt gētes: merito prauitatꝭ ⁊ diſtortiōis ⁊ ꝑuerſitatis ſue:iudicē venientē timent. Ueīt manꝰ ipſius:extēta ē miſericorditer ī ppl̓os: dirigunt̉ vtambulēt rectā viam: quid timeāt vēturuꝫiudicē: qͥ pͥmo agnouerūt correctorē? Manibꝰ eiꝰ dent ſe: ip̄e gētes ī t̓ra dirigit. Directe aūt gētes ābulātes ī fide: exultātes īillo: faciētes oꝑa bona: ⁊ ſi qua forte qm̄ ꝑmare nauigāt: intrat aqͣ ꝑ minutiſſimas cauernas: ꝑ rimulas ad ſentinā: exhauriēdoeā ꝑ oꝑa bona: ne plꝰ intrādo cumulū faci
at: ⁊ nauī depͥmat: exhauriēdo qͦtidie: ieiunādo: orādo: elemoſynas faciēdo: dicēdopuro corde: dimitte nobis debita nr̄a: ſic̄ ⁊nos dimittimꝰ debitoribꝰ nr̄iſ: Dicēdo iſtaambula ſecurꝰ: ⁊ exulta ī via: cāta ī via: nōli timere iudice̓. An̄qͣꝫ eſſes fidelis īueniſtiſaluatorē: īpiū te qͥſiuit vt redimeret: redēptū deſeret vt ꝑdat? Et gētes in terra diriget. Exultat: gaudet orator: repetit eoſdē verſus in exhortatiōe. Cōfiteant̉tibi ppl̓i deꝰ ꝯfiteant̉ tibi ppl̓i omnes: terra dedit fructu ſuū. Quē fructū? Cōfiteāt̉ tibi ppl̓i oēs. Terra erat: ſpinis plena erat: acceſſit eradicātiſ manꝰ: acceſſit vocatio maieſtatꝭ eiꝰ ⁊ miſericordie:cepit t̓ra ꝯfiteri: iā dat t̓ra fructū ſuū. Daret fructū ſuū: niſi an̄ cōplueret̉? Daret t̓rafructū ſuū: niſi ante miſericordiā dei īueniret deſuꝑ? Legat mihi īqͥs: quo cōpluta dederit t̓ra fructū ſuū. Audi cōpluētē dn̄m.Agite pnīam: appropinqͣbit enī regnū celoꝝ. Pluit ⁊ ip̄a pluuia: tonitrus ē: terret:time tonātē: ⁊ excipe pluētē. Ecce poſt illāvocē tonātis ⁊ pluētis dei: poſt illā voceꝫaliquid de ip̄o euāgelio audiamꝰ: Ecce illa meretrix malā famā hn̄s in ciuitate: irrupit ī alienā domū: qͣ nō erat inuitata ab hoſpite: ſꝫ ab īuitato vocata: vocata non lingua: ſed gr̄a. Nouerat egra hr̄e ibi ſe locū:vbi medicū ſuū diſcūbere ſciebat. Ingreſſa ē q̄ erat peccatrix: nō audet accedere niſi ad pedes: flet ad pedes: irrigat lachrymis: tergit crinibꝰ: vnget vngento. Quidmirarꝭ? Terra dedit fructū ſuū. Ergo hocfactū ē tibi: pluēte dn̄o ꝑ os ſuū: facta ſūtque legimꝰ in euangelio: quo pluente dn̄oꝑ nubes ſuas: miſſis Apl̓is ⁊ p̄dicātibꝰ veritatē: terra ampliꝰ dedit fructū ſuuꝫ: ⁊ iſtaſeges iā īpleuit orbē terraꝝ. Uide qͥd deinde dicat̉. Bn̄dicat nos deꝰ deuſnoſter bn̄dicat nos deꝰ. Bn̄dicat ſic̄dixit: etiā atqꝫ etiā bn̄dicat: ml̓tiplicet bn̄dicēdo. Attēdat caritas vr̄a: qm̄ iā p̄ceſſit fructꝰ t̓re in hieruſalē. Inde enī cepit eccleſia: venit ibi ſpūſſanctꝰ ⁊ īpleuit ſctōs īvnū ꝯgregatos: facta ſūt miracl̓a: linguisoīm locuti ſūt: īpleti ſūt ſpiritu dei: cōuerſiſūt qui ibi erāt: timētes ⁊ ſuſcipientes imbrē diuinū: dederūt ī ꝯfeſſiōe tātū fructū:vt oīa ſua in cōe ꝯferrēt diſtribuētes pauperibꝰ: vt nēo diceret aliqͥd ꝓpriū: ſꝫ eſſentillis oīa cōia: ⁊ haberēt aīaꝫ vnā ⁊ cor vnūī deū. Bonatꝰ enī ill̓ erat ſanguis dn̄i quēfuderāt: donatꝰ erat ignoſcēte dn̄o: vt iam