Druckschrift 
Aurelij Augustini secunda quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusLXVI

LXVI

qd̓ fuderāt etiā bibere diſcerēt. Magnusibi fructꝰ: t̓ra dedit fructū ſuū: magnumfructū optimū fructum. Nūquid tra illaſola debuit dare fructū ſuū? Bn̄dicat noſdeꝰ deꝰ noſter bn̄dicat nos deꝰ. Adhuc benedicat: bn̄dictio enī ī ml̓tiplicatione ſoletmaxīe ꝓprie intelligi. Probemꝰ ī Geneſi. Uideo oꝑa dei. Fec deꝰ lucē: diuiſit deꝰ int̓ luceꝫ tenebras: lucem vocauitdiē: tenebras vocauit noctē. dictū ē:bn̄dixit lucē: etenī eadē lux redit alt̓natdiebꝰ. ac noctibꝰ. Uocauit celū firmam̄tūint̉ aqͣs aqͣs: dixit bn̄dixit celū. Diſcreuit mare ab arida: noīauit vtrūqꝫ: aridāt̓rā: ꝯgregatōeꝫ aqͣꝝ mare: nec dictū ēbn̄dixit deꝰ: Uētū ē ad ea fecūditatꝭ habitura erāt ſemē: ex aqͥs exiſtētia: ip̄a enīmaximā ml̓tiplicatiōis vbertatē hn̄t: benedixit ea dn̄s dicēs: Creſcite ml̓tiplicamini replete aqͣs marꝭ: volatilia ml̓tiplicēt̉ ſuꝑ t̓rā. Sic oīa ſb̓iecit homī quēfecit ad imaginē ſuā: ſcpͥtū ē: bn̄dixit eosdeꝰ dicēs: creſcite ml̓tiplicamī īplete faciē t̓re. Ergo bn̄dictio ꝓprie ad ml̓tiplicationē valet: ad īplēdā faciē t̓re. Audi et ī pſalmo: bn̄dicat nos deꝰ deꝰ nr̄: bn̄dicatnos deꝰ. Et valet iſta bn̄dictio? Et metuāt oēs fineſ terre. Ergo frēs meiſic abūdant̓ ī noīe chriſti bn̄dixit nos deꝰ:vt filijs ſuis īpleat vniuerſā faciē terre: adoptatꝭ ī regnū ſuū coheredibus vnigenitiſui. Unicū genuit: vnū noluit: vnicū genuit inqͣꝫ vnū noluit. Fecit frēs: ſi gignendo: tn̄ adoptādo fecit ei coheredes. Fec̄ ꝑticipē priꝰ mortalitatꝭ nr̄e: vtcrederemꝰ nos ꝑticipes diuītatꝭ eiꝰ. Attēdamꝰ p̄ciū nr̄m: p̄dicta ſūt oīa: exhibent̉oīa: agit euāgeliū orbē t̓rarū: oīs laborhūani generꝭ ī tꝑe teſtimoniū dic̄: īplent̉oīa in ſcripturꝭ p̄dicta ſūt: ſic̄ vſqꝫ ad hodiernū diē oīa venerūt: ſic reſtāt euentura ſūt. Timeamꝰ iudicij diē: vēturꝰ ē dominꝰ: veīt humil̓: veīet excelſus: qui veītiudicādꝰ veīet iudicaturꝰ. Agnoſcamꝰ humilē: vt expaueſcamꝰ exceſſū: amplectamur hūilē: vt deſideremꝰ excelſū. Deſiderātibꝰ enī ſe ꝓpitiꝰ veniet. Illi enī deſiderāt qui tenuer̄t fidē eius: fecer̄t mādataeiꝰ. ſi nolumꝰ veīet. Uelimꝰ veīat:qꝛ veīet ſi nolumꝰ. Quō velimꝰ vt veīat.Bn̄ viuēdo: bn̄ agēdo: p̄terita nos delectēt: pn̄tia nos teneāt: ne claudamꝰ au tāqͣꝫ de cauda: ne p̄mamꝰ aurē in terra:ne p̄teritis retardemur ab audiēdo: ne pre

ſētibꝰ īplicemur: ſꝫ ad futura meditādo. Extēdamª nos ī ea an̄ ſūt: obliuiſcamur p̄t̓ita. Et qd̓ laboramꝰ: qd̓ gemimꝰ:qd̓ ſuſpiramꝰ: qd̓ modo loqͥmur: qd̓ exqͥntulacūqꝫ ꝑte ſentimꝰ caꝑe non poſſumus: capiemꝰ: ꝑfruemur in reſurrectioneiuſtoꝝ. Renouabit̉ iuuētꝰ nr̄a ſic̄ aquila:tātūmō nos vetuſtatē nr̄am ad petra chriſtum cōteramus. Siue illa vera ſint frēsdicūt̉ de ſerpēte: vel dicūt̉ de aquila: ſiueſit fama potius hoīm qͣꝫ veritas: veritas ētn̄ in ſcpͥturis: ſine dixerūt ſcpͥture: nos qͥcqͥd illud ſignificat faciamuſ: qͣꝫſit illud verū laboremus: Tu eſto talisvt vetuſtas tua renouari poſſit ſic̄ aquile:ſcias eam poſſe renouari: niſi vetuſtastua in petra ꝯtrita fuerit: id eſt niſi auxiliopetre: niſi auxilio chriſti: poteris renouari. Tu noli dulcedine preterite vite obſurdeſcere aduerſus verbū dei: noli p̄ſentibus rebꝰ ſic teneri īpediri vt dicas:mihi vacat legere: mihi vacat audire:hoc aurē p̄mere in terra eſt. Tu talis noli eſſe: ſꝫ eſto talis qͣlis ꝯtra inuenis: id eſtvt p̄terita obliuiſcaris: in anteriora te extēdas: vt vetuſtatē tuā in petra ꝯteras: Et ſique tibi ſimilitudines date fuerit: ſi īueneris in ſcripturis crede: ſi non inueneris dici niſi fama: nec valde credas: res ipſa forte ita eſt: forte non eſt ita: tu ꝓfice tibi valeat ad ſalutem iſta ſimilitudo. vis adiſtam ſimilitudinē: aliā fac dum tamē facias. ſecurus expecta regnum dei: ne rixetur tecū oratio tua. Tu enim chriſtianequādo dicis: adueniat regnū tuū: quomōdiciſ: adueniat regnū tuū? Excute cor tuūvide. Ecce veniat regnū tuuꝫ. clamat tibivenio: non times. Sepe diximus caritativeſtre: predicare veritateꝫ nihil eſt: ſi cora lingua diſſentiat: audire veritatem nihil eſt: ſi auditionē fructus ſequat̉. Deiſto loco quaſi ſublimiore loqͥmur ad vos:qͣꝫ ſimus aūt timore ſub pedibꝰ veſtris deuus nouerit qui propitius fit humilibꝰ: qꝛnon nos tam delectant voces laudantiū:qͣꝫ deuotio cōfitentiū/ facta rectorū: qͣꝫnon delectemur niſi ꝓfectibus veſtris: iniſtis laudibus ꝑiclitamur: ille nouerit qunos ab omnibꝰ ꝑiculis liberet: nos vobiſcum ab omni temptatione ſaluatos in regno ſuo cognoſcere coronare dignet̉.Explicit Tractatus de psͣ. LXXVI

I 5