PſalmusLXVI
LXVI
teſtimoniū: qd̓ forte hic deeſt: repetendooſtēdit quid dixerit: vt cognoſcamꝰ in terra viā tuā. Et quaſi tu quereres: ī qͣ terra:qua via. In oībus gentibꝰ ſalutaretuu: In qua terra q̄ris? Audi in oībꝰ gentibus. Quā viā q̄ris? Audi ſalutare tuū.An forte chriſtꝰ nō eſt ſalutare ipſius? Etquid eſt qd̓ dixit: ſenex ille ſimeō? Senexille in euāgelio inqͣꝫ ſeruatꝰ: annoſus vſqꝫad infantiā verbi. Accepit enī ſenex ille: īmanibꝰ ſuis infantē v̓bū dei. Qui ⁊ ī vtero eſſe dignatꝰ eſt: in manibꝰ ſenis dedigͣret̉? Ille ī vtero v̓ginis: qͥ in manibꝰ ſenis:infirmꝰ infans ⁊ intra viſcera ⁊ in manibꝰſenis: ad dādā nobis firmitatē ꝑ queꝫ facta ſūt oīa. Et ſi oīa ⁊ ip̄a mater. Ueīt humilis: venit infirmꝰ: ſed indutꝰ infirmitatemutāda: qꝛ ⁊ ſi crucifixus eſt: ex infirmitate: ſed viuit ex v̓tute dei: Apl̓s ait. Erat gͦī manibꝰ ſenis. Et qͥd ait ſenex ille? Quidait gratulās qd̓ iā ſoluēdꝰ hīc eſſet: vidēsſuis ī manibꝰ ꝯtineri a quo ⁊ in quo ſaluseiꝰ ꝯtinebat̉? Iā dimittis inqͥt: dn̄e ſeruuꝫtuū in pace: qꝛ viderūt oculi mei ſalutaretuū. Ergo bn̄dicat nos dn̄s ⁊ miẜeat̉ nr̄i:illuminet vultū ſuū ſuꝑ noſ: vt cognoſcamus in terra viā tuā. In qua t̓ra? In oībꝰgētibꝰ. Quā viā? Salutare tuū. Quid ſequit̉: qꝛ cognoſcit̉ via dei: qꝛ cognoſcit̉ inomnibꝰ gētibꝰ ſalutare dei. Cōfiteāt̉tibi ppl̓i deꝰ: cōfiteant̉ tibi: inquit:ppli oēs. Exiſtit hereticꝰ ⁊ dicit: Ego īafrica ppl̓os habeo: ⁊ aliꝰ ex alia ꝑte: ⁊ egoin galacia ppl̓os habeo. Tu in africa: illein galacia: ego illuꝫ quero qͥ vbiqꝫ habet.Certe ad iſta vocē exultare auſi eſtis: qm̄audiſtis: ꝯfiteant̉ tibi ppl̓i deꝰ. Audite ſequētē verſū: qꝛ nō de ꝑte loquit̉: ꝯfiteant̉tibi ppl̓i oēs. Ambulate in via cū oībꝰ gētibus: ambulate in via cū oībꝰ ppl̓is o filijpacis: filij vnice catholice ambulate ī via:cātate ambulātes. Faciūt hͦ viatores adſolamē laboris. Cātate vos ī hac via: obſecro vos ꝑ ip̄am viam: cātate in hac viacāticū nouū: cātate: nemo ibi vetera cantet. Cātate amatoria pr̄ie veſtre: nemo vetera: via noua: viator nouꝰ: cāticū nouū.Audi apl̓m hortātē te ad cāticū nouū. Siqua igit̉ in chriſto noua creatura: veteratrāſierūt: ecce noua facta ſūt. Canticū nouuꝫ cātate in via: quā cognouiſtis in t̓ra.In qua terra? In oībꝰ gentibꝰ: ꝓpterea ⁊cāticū nouū nō ꝑtinet ad ꝑtē. Qui in parte cantat: vetꝰ catat. Quodlibet cātet: ve
tus cantat: vetꝰ hō cātat: diuiſus eſt: carnal̓ eſt. Certe in qͣntū carnal̓ eſt: in tātū vetus: ⁊ in qͣntū ſpūalis: in tātū nouꝰ. Uidequid dicat Apl̓s: Nō potui vobis loqͥ qͣſpūalibꝰ: ſꝫ qͣſi carnalibus. Un̄ illos ꝓbatcarnales? Cū enī vnꝰ dic̄: ego ſuꝫ Pauli:alt̓ v̓o apollo: nōne īqͥt carnales eſtꝭ? Ergoī ſpū cāticū nouū: cāta ī via ſecura: ſic̄ viatores cātāt: ⁊ plerūqꝫ ī nocte cātāt. Formidoloſa circūſtrepūt oīa: vl̓ potiꝰ nō circūſtrepūt: ſꝫ circūſilēt: ⁊ quātomagis ſilētia: tātomagis formidoloſa: cātant tn̄ ⁊ qꝛlatroneſ timēt: qͣnto ſecuriꝰ cātaſ ī chriſto?Nō hꝫ via iſta latronē: ſi tu non deſerēdo:viā nō incidas ī latronē. Cāta inqͣꝫ ſecurªcāticū nouū in via quā coguouiſti in t̓ra:hoc eſt in oībꝰ gētibꝰ. Uide qꝛ ip̄m cāticūnoun̄ nō tecum cātat qͥ in ꝑte eſſe voluit:Cātate inqͥt dn̄o cāticū nouū: ⁊ ſeqͥt̉ cātate dn̄o oīs terra. Cōfiteant̉ tibi ppl̓i deꝰ: īuenerūt viā tuā: ꝯfiteant̉. Ip̄a cātatio cōfeſſio eſt: ꝯfeſſio peccatoꝝ tuoꝝ ⁊ virtutisdei. Tuā iniqͥtatē ꝯfitere: gr̄am dei cōfitere. Te accuſa: illū gl̓ifica. Te rep̄hēde: illū lauda: vt ⁊ ip̄e veniēs: inueniāt te punitorē tuū: vt exhibeat ſe tibi ſaluatorē tuū.Quid enī timetꝭ ꝯfiteri qͥ īuenitis hāc viāī oībꝰ gētibꝰ? Quid timetis ꝯfiteri ⁊ ī ꝯfeſſiōe vr̄a cātare canticū nouū cū oī terra?In oī terra ī pace catholica cōfiteri timesdeo ne ꝯfeſſū dānet. Si nō ꝯfeſſus lates:nō ꝯfeſſus dānaberꝭ. Times ꝯfiteri qͥ nōꝯfitēdo eſſe nō potes occultꝰ: dānaberistacitꝰ: qͥ poſſes liberari ꝯfeſſus. Cōfiteant̉tibi ppl̓i deꝰ: ꝯfiteant̉ tibi ppl̓i oēs. Et quiaiſta ꝯfeſſio nō ad ſuppliciū ducit: ſeqͥt̉ ⁊ dicit: Letent̉ ⁊ exultet gētes: Si plāgūt an̄ hoīem ꝯfeſſi latrones: letēt̉ an̄ deūꝯfeſſi fideles. Si hō iudicet: exigit a latrone ꝯfeſſionē tortor ⁊ timor: īmo aliqn̄ ꝯfeſſionē p̄mit timor: exigit dolor: ⁊ ille qͥ plāgit ī tormētis: timet aūt occidi ꝯfeſſus portat tormēta qͣntū pōt: ⁊ ſi victꝰ dolore fuerit ꝓfert ad mortē vocē ſuā. Nuſqͣꝫ gͦ letꝰ:nuſqͣꝫ exultans: an̄qͣꝫ ꝯfiteat̉ exarat vngula: cū ꝯfeſſus fuerit dānat carnifex: ducit̉miſer vbiqꝫ. Sꝫ letēt̉ ⁊ exultēt gēteſ. Un̄?Per ip̄am ꝯfeſſionē. Quare? Quia bonꝰē cui ꝯfitent̉. Ad h̓ exigit ꝯfeſſionē: vt liberet humilē: ad hͦ dānat nō ꝯfitētē: vt puniat ſuꝑbū. Ergo triſtꝭ eſto an̄qͣꝫ ꝯfitearꝭ: cōfeſſus exulta: iā ſanaberꝭ: n̄ ꝯfitētꝭ ꝯſciētiatua ſaniē collegerat: apoſtema tumuerat:cruciabat te: requieſcere nō ſinebat: adhi
I 4