PſalmusLXVI

illi credis animi eſſe? Quō confectus eſt.Metitur ex ſe: cōꝑatit̉ ex viribꝰ ſuis: et iōfallit̉: quia mēſurā qua ſe metit̉: vult afferre ad eū quē nō nouit: videt illuꝫ paſſumdānū: aut humiliatū: aut orbitate ꝑcuſſū.Quid credis? Iſte aliqͥd mali fecit: vt hocilli ꝯtingeret: tale cor habeāt: aut talē aīminimici mei. Ignoras o homo: vere tu tibiinimicꝰ es: qui ꝑ eſtatē tibi nō colligis qd̓iſte collegit. Modo intus formica comedit labores eſtatis: ſed eam colligētē videre poteraſ: māducantē videre non potes.Iſta frēs quātū dn̄s dedit: quātū ſuggerere ⁊ imbuere dignatꝰ eſt: infirmitatē ⁊ humilitatē noſtrā: quātū capimꝰ ꝓ modulonoſtro: diximꝰ quare det deus oīa iſta permixta: ⁊ bonis ⁊ malis: ⁊ quare auferat: etbonis ⁊ malis. Dedit tibi: non extollaris:abſtulit tibi nō frangaris. Times ne auferat: pōt auferre ⁊ malo. Meliꝰ ergo bonuſquod dei eſt amittis: ſed deū tenes. Sic gͦ⁊ ille malꝰ: ip̄m hortamur. Paſſurꝰ es dānū: quis non paſſurus eſt orbitatē? Aliqͥscaſus irruet: aliqua calamitas de trāſuerſo: vndecūqꝫ plenus eſt mūdus: exemplanon ceſſant. Loquor tibi in eſtate grana q̄colligis nō deſūt. Attēde ad formicā o piger: collige cum potes: hyems colligere tenō ſinet: ſed manducare quod collegerꝭ.Qm̄ multi enim tribulationē ita patiunt̉:vt nō eis vacet: nec legere aliquid: nec audire aliquid: nec forte admittunt̉: ad eosqui eos cōſolent̉. Remanſit formica in cauerna: videat ſi collegit eſtate aliqͥd quoſe auocet hyeme. Sed mō quia benedicatnos: quare bn̄dicit nos? Quia benedictionem petit hec vox: vt benedicat nos deuſꝫbenedictionē quā ſeruat amicis ſuiſ: quāſolis bonis dat: ne ꝓ magno appetas qd̓ ⁊mali accipiunt. Quia bonus eſt deus facilla qui ſolem ſuū facit oriri ſuper bonos ⁊malos: ⁊ pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ iniuſtoſ. Quidergo precipue bonis? Quid p̄cipue iuſtꝭIlluminet vultū ſuū ſuꝑ nos. Solis huiꝰvultū illuminat ſuꝑ bonos ⁊ malos: vultū tuū illumina ſuꝑ nos. Uident iſtā lucēcū pecoribus ⁊ boni ⁊ mali: beati enī mundo corde: qm̄ ipſi deū videbunt. Illuminet vultū ſuum ſuꝑ nos. Geminus intellectus eſt: vterqꝫ dicendus eſt. Illumina inquit vultū tuū ſuꝑ nos: oſtēde nobis vultum tuū. Nō enim aliqn̄ illuminat vultuꝫſuum deus: quaſi aliqn̄ fuerit ſine lumine:ſed illumina ſuper nos vt qd̓ latebat ape-

riat̉ nobis: ⁊ quod erat: ſed nobis abſconditū erat: reuelet̉ ſuꝑ nos: hoc eſt illuminetur. Aut certe imaginē tuam illumina ſuꝑnos: vt hoc dixerit: illumina vultū ſuū ſuper nos: imp̄ſſiſti nobis vultū tuuꝫ: feciſtinos ad imaginem ⁊ ſimilitudinē tuā: feciſti nos nummū tuum: ſed non debet imago tua in tenebris remanere. Mittē radiūſapientie tue: expellat tenebras noſtras: etfulgeat in nobis imago tua. Cognoſcamᵍnos imaginē tuā: audiamꝰ qd̓ dictū eſt incanticiſcanticoꝝ: Niſi cognoueris temetipſam o pulchra inter mulieres. Dicit̉ enīeccleſie: niſi cognoueris temetip̄aꝫ. Quideſt hoc? Niſi cognoueris ad imagineꝫ deite factam: O anima eccleſie p̄cioſa: redēpta ſanguine agni īmaculati: attende qͣntivaleas: quid ꝓ te datū ſit cogita. Dicamergo ⁊ optem: illuminet vultuꝫ ſuum ſuꝑnos. Geſtamꝰ vultū eius: quo dicūt̉ vultus imꝑatoꝝ? Uere quidē ſacer vultus deeſt imagine ipſius: ſed iniqui non cognoſcunt in ſe imaginē dei. Ut illuminet̉ vultus dei ſuꝑ illos: quid debent dicere? Tuilluminabis lucernā meā dn̄e: deus meusilluminabis tenebras meas. Sum in tenebris peccatorū: ſed radio ſapientie tue diſcutiantur tenebre mee. Appareat vultꝰ tuus: ⁊ ſi forte appareat ꝑ me aliquantulū deformis effectus: a te reformet̉ qd̓ a te for-matū eſt. Illuminet gͦ vultū ſuū ſuꝑ nosˣ.Vt cognoſcamus in terra viamtua. In terra hac: ī hac vita cognoſcamviam tuā. Quid eſt viā tuam? Que ducitad te. Agnoſcamꝰ quo eamꝰ: agnoſcamꝰqua eamʳ: vtrūqꝫ in tenebris nō poſſumꝰ.Longe es a ꝑegrinantibus: viā nobis porrexiſti: ꝑ quā redeundū ſit ad te. Agnoſcamus in terra viā tuaꝫ. Que eſt via ipſius:quia hoc optauimꝰ vt cognoſcamꝰ in terra viam tua? Queſituri ſumꝰ eam nos: nōper nos diſcituri. Poſſumꝰ eā de euangelio diſcere: Ego ſū via dn̄s ait. Chriſtꝰ dicit: ego ſuꝫ via. Sed times ne erres: adiecit: ⁊ veritas. Quis errat ī veritate? Erratqui receſſerit a veritate. Ueritas chriſtuſ:via chriſtus: Ambula. Times ne moriarꝭan̄qͣꝫ ꝑueniaſ: Ego ſū vitā: ego ſū īqͥt via ⁊vitas ⁊ vita. Quaſi diceret: quid times?Per me ābulas: ad me ābulas: in me reqͥeſcis. Quid ergo ait: cognoſcamus in terra viam tuā: niſi cognoſcamꝰ in terra chriſtum tuū? Sed ipſe pſalmꝰ reſpōdeat: Neputetis ex alijs ſcripturis adhibendū eſſe

Alia lrabꝫ.fet u.