PſalmusLXIIII.
creſcendo ſanctū germē offocent. Beatusquē elegiſti ⁊ aſſumpſiſti: in illo ſimꝰ ⁊ aſſumemr: in illo ſimꝰ ⁊ electi erimꝰ. Et qͥd nobis dabit? Inhabitabit: inqͥt: ī atrijstuis. Hierl̓m illa ē cui cantāt qui incipiūtexire de babylonia: Inhabitabit in atrijstuis. Replebimur ī bonis domꝰtue. Que ſūt bona domꝰ dei? Frēs ꝯſtituamus nobis aliquā domū diuitē: quātis bonis refecta ſit: qͣꝫ copioſa ſit: vaſa qͣꝫ multaibi aurea: ſꝫ ⁊ argētea: qͣntū familie: quātūiumētoꝝ ⁊ aīaliū: ip̄a deniqꝫ domꝰ qͣꝫ delectat picturis: marmore: laq̄aribꝰ: colūnis:ſpacijs: cubilibꝰ: ⁊ deſiderāt̉ talia: ſꝫ adhucex cōfuſione babylonie. Amputa oīa iſtadeſideria o ciuis hierl̓m: amputa ſi vis redire: nō te delectet captiuitas. Sed iam cepiſti exire: noli retro reſpicere: noli remane̓in via. Nō deſunt adhuc hoſtes qͥ tibi perſuad eāt captiuitatē ⁊ ꝑegrinationē. Iā nōp̄ualeāt ſuꝑ te ſermones iniquorū. Domūdei deſidera: ⁊ bona eiꝰ domꝰ deſidera: ſednoli talia qͣlia deſiderare ſoles vel in domotua: vel in domo vicini tui: vel in domo patroni tui: aliud quidē eſt bonū domus illiꝰ.Quid opus eſt vt nos dicamus q̄ ſint bona illiꝰ domꝰ? Ip̄e indicet qͥ cantat exiensd̓ babylonia. Replebimur inqͥt ī bonis domus tue. Que ſunt bona iſta? Erexeramꝰfortaſſe cor ad aurū: ad argentum: ⁊ ceterap̄cioſa. Noli talia querere: iſta p̄munt nonleuant. Hic gͦ iam bona illa hieruſalē: bona domus dn̄i: bona illa tēpli dn̄i meditemur: qꝛ q̄ domus dn̄i: hocip̄m templū dn̄i.. Replebimur in bonis domꝰ tue. Sanctueſt templū tuū mirabile inᶠ iuſticia.Iſta ſūt bona domꝰ illiꝰ. Nō dixit: templūſanctū tuū mirabile in colūnis: mirabile inmarmoribꝰ: mirabile in tectis auratis: ſedmirabile in iuſticia. Habes foris ocl̓os vn̄videas marmora et aurū: intus eſt oculusvnde videat̉ pulchritudo iuſticie. Si nulla eſt pulchritudo iuſticie: vn̄ amat̉ iuſtusſenex? Quid affert in corꝑe qd̓ oculos delectet? Curua mēbra: frontē rugatā: caput canis albatū: imbecillitatē vndiqꝫ q̄relis plenā. Sed forte qꝛ tuos oculos non delectatſenex iſte decrepitus: aures tuas delectat.Quibꝰ vocibꝰ: Quo cātu? Et ſi forte adoleſcēs bn̄ cātauit: oīa cum etate defecerūt.An forte ſonꝰ verboꝝ eiꝰ delectat aures tuas: q̄ v̓ba vix plene nūciat lapſis dentibꝰ?Tn̄ ſi iuſtus ē: ſi alienū nō cōcupiſcit: ſi deſuo qd̓ habet erogat indigentibus: ſi bene
monet ⁊ rectū ſapit: integrū credit: ſi ꝑatuseſt ꝓ fide veritatis etiā ip̄a cōfracta mēbraimpēdere. Multi em̄ martyres etiā ſenes:vn̄ illū amamꝰ. Quid in eo bonū videmꝰocul̓ carnis? Nihil. Quedā gͦ ē pulchritudo iuſticie quā videmꝰ oculo cordis: ⁊ amamꝰ: ⁊ exardeſcimꝰ. Ꝙͣmultū dilexerūt homines in ip̄is martyribꝰ: cū eoꝝ mēbra beſtie laniarēt. Nōne cū ſanguis fedaret oīa?cū morſibꝰ beluinis viſcera funderent̉: nohabebāt oculi niſi qd̓ horrerent? Quid ibierat qd̓ amaret̉: niſi qꝛ erat ī illa feditate laniatoꝝ mēbroꝝ integra pulchritudo iuſticie? Iſta ſunt bona domus dei: his te paraſatiari. Sed vt inde ſatieris cū ꝑueneris: hͦte oportet eſurire ⁊ ſitire cū ꝑegrinaris: hocſiti: hoc eſuri: qꝛ ip̄a erunt bona dei. Audiillū regē cui iſta dicunt̉: qͥ venit vt te reducat: ⁊ ſe tibi fecit viā. Quid dicit? Beati qͥeſuriūt et ſitiūt iuſticiā: qm̄ ip̄i ſaturabunt̉.Sanctū templū tuū admirabile in iuſticia.Et ip̄m templū fratres nolite p̄ter vos cogitare. Amate iuſticiā ⁊ vos eſtis templuꝫdei. Exaudi nos deꝰ ſaluator noſter. Apparuit mō quē deū dicat. Saluator ꝓprie dn̄s Ieſus chriſtus: apparuit mōaꝑtius de quo dixerat: Ad te oīs caro veniet. Exaudi nos deꝰ ſaluator noſter. Illevnus vir qͥ aſſumit̉ ī templū dei ⁊ plures ſt̄⁊ vnꝰ ē. Ex vniꝰ ꝑſona dixit: exaudi or̄onēmeā: et qꝛ ip̄e vnꝰ ex pluribꝰ cōſtat: mō ait:Exaudi nos deꝰ ſaluator noſter. Audi illūiā aꝑtius p̄dicari. Exaudi nos deus ſaluator noſter. Spes omniū finiū terre.in mari longe. Ecce vn̄ dictū eſt: Ad teoīs caro veniet. Undiqꝫ venit̉. Spes oīmfiniū terre: non ſpes vniꝰ anguli: nō ſpes ſolius iudee: nō ſpes ſolius Africe: nō ſpesPānonie: nō ſpes oriētis aut occidētis: ſꝫſpes omniū finiū t̓re: ⁊ ī mari longe. Ip̄oꝝfiniū terre ⁊ in mari longe: et qꝛ in mari id̓olōge. Mare em̄ ī figurā dicit̉ ſeculū hͦ ſalſitate amarū: ꝓcellis turbulentū: vbi homines cupiditatibꝰ ꝑuerſis ⁊ prauis: facti ſūtvelut piſces inuicē ſe deuorātes. Attēditemare malū: mare amarū: fluctibꝰ ſeuū: attēdite qualibꝰ homībꝰ plenū ſit. Quis optat hereditatē: niſi mortē alteriꝰ? Quis optat lucrū: niſi damno alteriꝰ? Ꝙͣmulti aliorū defectiōe: cupiūt ſublimari? Ꝙmulti vtemāt: optāt alios vendere res ſuas? Quōſeinuicē opprimunt: ⁊ qͥ poſſunt deuorant.Et cū deuorauerit vnꝰ piſcꝭ maior minorē:deuorat̉ ⁊ ip̄e a maiore. O piſcis male: pre-
H 2
Alia lr̄afequitate.