PſalmusLXIIII.
dam vis de paruo: preda efficieris magno.Quotidie iſta veniunt: ante nos ſunt: vitemꝰ illa: horreamꝰ illa. Non illa agamusfratres: qꝛ ſpes ille finiū terre. Ille ſi nō eētſpes ⁊ in mari longe: nō diceret diſcipulisſuis: Faciā vos piſcatores hominū. Iā inmari capti ꝑ retia fidei: gaudeamᵈ nos ibinatare adhuc infra retia: qͥa adhuc mare hͦſeuit ꝓcellis: ſed retia q̄ nos ceperūt ꝑducent̉ ad littus. Littus eſt finis maris. Ergoꝑuentio ī finē ſeculi: Interiꝫ infra ip̄a retiafratres bn̄ viuamꝰ: non retia rumpētes foris exeamꝰ. Multi em̄ ruperūt retia ⁊ ſciſmata fecerūt ⁊ foras exierunt: quia malospiſces intra retia captos ſe nolle toleraredixerunt: ipſi mali facti ſunt potius: qͣꝫ illiquos ſe non potuiſſe tolerare dixerūt. Nāqꝫ illa retia ceperūt piſces et bonos et malos. Dominus dicit: Simile eſt regnū celorum ſagene miſſe in mare: que cōgregatex omni genere: quā cum impleta eſſet educētes: ⁊ ſecus littꝰ ſedētes elegerūt bonos īvaſa: malos aūt foras miſerūt. Sic erit inqͥt in ꝯſummatiōe ſeculi. On̄dit littꝰ: on̄ditfinē maris. Exibūt angeli: ⁊ ſeꝑabunt malos de medio iuſtoꝝ: ⁊ mittent eos in caminū ignis: ibi erit fletus ⁊ ſtridor dentiū. Eiaciues hierl̓m qui infra retia eſtis: et piſcesboni eſtis: tolerate malos: retia noli erumpere: cū illis eſtis in mari: nō cū illis eritis īvaſis. Spes em̄ ille finiū terre: ip̄e ſpes eſt⁊ in mari longe: longe qꝛ in mari. Preparans montes in fortitudine ſua:Nō in fortitudine illoꝝ. Preparauit enimmagnos p̄dicatores: ⁊ ip̄os appellauit mōtes: hūiles in ſe: excelſos in illo. Preparāsmōtes in fortitudine ſua. Quid dicit vnusex ip̄is mōtibus? Ip̄i ī nobiſmetip̄is reſpōſū mortꝭ habuimꝰ: vt nō fidētes ī nobiſmetip̄is ſimus: ſed in deo qͥ ſuſcitat mortuos.Qui in ſe fidit: ⁊ in chriſto nō fidit: nō ē dehis mōtibus quos ille p̄parat in fortitudine ſua. Preparās mōtes ī fortitudine ſua.Circūcinctus in potetatu: Potētatū intelligo: circūcinctꝰ quid eſt? Chriſtuꝫquē in medio ponūt circūcinctū faciūt: ideſt vndiqꝫ cinctū: habemus illū omnes cōmuniter: ideo ī medio ē. Circūcingimꝰ illūoēs qͥ credimꝰ in illum: ⁊ qꝛ fides noſtra nōde viribꝰ nr̄is: ſed de illiꝰ potētia eſt: iō circūcinctus in potentatu ſuo: nō nr̄a fortitudine. Qui cōturbasᶠ fundū maris.nFecit hoc: videt̉ quid fecerit: Parauit em̄mōtes in fortitudine ſua: miſit illos p̄dica-
re. Circūcinctꝰ eſt a credētibꝰ in potētatu:et motū eſt mare: cōmotū eſt ſeculū: ⁊ cepitꝑſequi ſanctos eius. Circūcinctus in potētatu: qͥ cōturbas fundū maris. Nō dixit: qͥcōturbas mare: ſed fundū maris. Funduꝫmaris ē cor impioꝝ. Sicut em̄ a fundo vehemētius oīa mouent̉: ⁊ fundꝰ cōtinet oīa:Sic quicqͥd ꝓceſſit ꝑ linguā: ꝑ manꝰ: ꝑ poteſtates diuerſas: ad ꝑſecutionē eccleſie defundo ꝓceſſit. Si em̄ nō eſſet radix iniqͥtatis in corde: nō illa oīa ꝓcederēt aduerſuschriſtū. Fundū cōturbauit forte: vt et fundum exhauriret. Nā in malis quibuſdā exhauſit mare a fundo: ⁊ poſuit mare deſertū.Dicit illud alius pſalmꝰ: Qui cōuertit mare in aridam. Omnes impij et pagani quicrediderūt: mare erāt: terra facti ſūt: ſalſisfluctibꝰ primo ſteriles: poſtea iuſticie fructu fecūdi. Qui cōturbas fundum maris.Sonū fluctuū eiusˡ quis ſufferet.Quid ē quis ſufferet? Quis hō ſufferet ſonū fluctuū maris: iuſſiōes ſublimitatū ſeculi? Sed vn̄ ſufferunt̉? Quia p̄parat montes in fortitudine ſua. Qd̓ gͦ dixit: quis ſufferet: hoc ait: Noſip̄i ꝑ noſip̄os ſuſſerre illas ꝑſecutōes nō poſſemꝰ: niſi ille daret fortitudinē: Qui ꝯturbas fundū maris: ſonūfluctuū eius qͥs ſufferet? Turbabunt̉gentes: Primo turbabant̉: ſꝫ illi montesꝑati ī fortitudine chriſti: nūquid turbati ſt̄Turbatū eſt mare: eliſum eſt ī mōtē: marefractū eſt: mōtes incōcuſſi manſerūt. Turbabunt̉ geniēs. Et timebūtꝭ oēs: Ecceiā oēs timēt: antea qͥ turbati erāt: timēt iamomnes. Nō timuerūt chriſtiani ⁊ timent̉ iāchriſtiani. Oēs qui ꝑſequebant̉ mō timēt.Suꝑauit .n. ille qͥ circūcinctꝰ ē in potētatu:ſic ad illū venit oīs caro: vt ceteri paucitatē ipſaꝫ iam timeāt. Et timebūt oēs. Quiihabitātᶠ finesʸ terre: a ſignis tuis:Miracula em̄ fecerūt apl̓i: ⁊ id̓o oēs finesterre timuerūt ⁊ crediderūt. Exitusˣ mane ⁊ veſꝑe delectabis. Id eſt delectabiles facis. Iā in iſta vita qͥd nobis ꝓmittit̉? Exitꝰ mane ⁊ veſꝑe delectabis. Sūt exitus mane: ſūt exitꝰ veſꝑe. Mane ſignificatꝓſperitatē ſeculi: veſꝑe ſigͣt tribulationē ſeculi. Intēdat caritas vr̄a. In vtroqꝫ .n. tēptat̉ aīa hūana. Et ꝓſꝑitate: ne corrūpat.Et aduerſitate: ne frangat̉. Id̓o aūt maneꝓſperitatē ſignificat: qꝛ mane letū ē: trāſacta velut triſticia noctis. Triſtes autē ſunttenebre veniēte veſꝑa: id̓o veniēte qͣſi mūdi veſꝑa: obtulit ſacrificiū veſꝑtinū. Nō gͦ
Alia lr̄sſ̓ virtute tua.
Alia lr̄a.ꝓfundum.
Alia lr̄a.f accinctuspotentia.
Alialr̄a.r nō habet.
Alia lr̄a.f terminos.f nō habet.Alia lr̄a.t matutini
Alia lra.t nō habet.