Druckschrift 
Aurelij Augustini secunda quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusLXIIII.

beris. Intēdat caritas veſtra: Propitiaberis impietātes vr̄as dr̄: niſi cuida ſacerdoti offerenti aliqͥd: vn̄ impietas expiet̉ etppitiet̉. Impietas em̄ tūc dicit̉ ꝓpitiari:ꝓpitius fit deus impietati. Quid ē fieri deūimpietati ꝓpitiū? Id eſt ignoſcētē: veniādantē. Sed vt dei venia impetret̉: ꝓpitiatio ſit aliqd̓ ſacrificiū. Extitit a deo dn̄omiſſus quidā ſacerdos nr̄: Aſſumpſit a nobis qd̓ offerret dn̄o: ip̄as diximus ſanctaspͥmitias carnis ex vtero v̓ginis. Hoc holocauſtū obtulit deo: extēdit manꝰ ī cruce vtdiceret: Dirigat̉ oro mea ſicut incēſum incōſpectu tuo: eleuatio manuū meaꝝ ſacrificiū veſꝑtinuꝫ. Sicut noſtis: qꝛ dn̄s circaveſperā pepēdit in cruce: impietātes nr̄eꝓpitiate ſūt: alioqͥn abſorbuerāt nos. Sermones iniquoꝝ p̄ualuerūt ſuꝑ nos: duxerant nos p̄dicatores iouis: ſaturni: mercurij. Sermones iniquoꝝ p̄ualuerūt ſupernos. Sed qͥd facies? Impietates nr̄as tuꝓpitiaberꝭ. Tu ſacerdos: tu victima: tu oblator: tu oblatio. Ip̄e ſacerdos ē nūc ingreſſꝰ ī interiora veli. ſolꝰ ibi ex his carnēgeſtauerūt interpellat nobis. In cuiꝰ reifigura in illo pͥmo ppl̓o: in illo pͥmo tēplo:vnꝰ ſacerdos intrabat ī ſanctāſanctoꝝ: populꝰ oīs foris ſtabat. Et ille ſolꝰ ingrediebat̉ ī interiora veli: offerebat ſacrificiū proppl̓o foris ſtante. Si intelligat̉ bn̄ ſpūs viuificat: ſi intelligat̉ lr̄a occidit.legeret̉ apl̓us audiſtꝭ: littera occidit: ſpiritꝰaūt viuificat. Quid em̄ ageret̉ in illo ppl̓oiudei neſcierūt: ſed nec ſciūt. De illisquippe dictū ē: Ꝙͣdiu legit̉ Moyſes: velamē ſupra cor eoꝝ poſitū eſt. Ibi velamēfigura ē: ſed tollet̉ figura: apparebit veritas in eiſip̄is. Sed qn̄ tollet̉ velamē? Audiapl̓m: aūt trāſierit ad dn̄m: auferet̉ velamē. ergo trāſeunt ad dn̄m: qͣꝫ diulegūt Moyſen velamē habēt ſuꝑ cor. Adhoc ſacramētū fulgebat: tūc faciēs Moyſi: ita vt poſſent intēdere filij iſrl̓ in faciēeius. Audiſtis modo legeret̉: velamēerat inter faciē Moyſi loquētis: ppl̓m audientē v̓ba. Per velamē vba audiebāt: faciē videbat. Et qͥd ait apl̓us: Ita vtpoſſent intēdere filij iſrl̓ in faciem Moyſi. ītēdebāt inqͥt: vſqꝫ ī finē: Quid ē vſqꝫin finē? Uſqꝫ quo intelligerēt chriſtū. Dicitquippe apl̓us: Finis em̄ legis chriſtus adiuſticiā omī credēti. Et quidē ſplēdor in facie Moyſi: tanqͣꝫ in facie carnali mortali. Nūquid diuturnꝰ aut eternꝰ eſſe poſſet-

Morte .n. ſuccedēte ꝓfecto auferet̉. Splēdor aūt gl̓ie beati dn̄i nr̄i Ieſu chriſti ſempiternꝰ ē. Sed illud figura erat tēporalis.Hoc aūt qd̓ illa figura ſignificabat̉: leguntitaqꝫ intelligūt chriſtū: ꝑducūt intentionē vſqꝫ ī finē: qꝛ velū oppoſitū negateis aſpectum ſplēdoris interioris. Et videibi ſub velo chriſtū: Ait ipſe dn̄s nr̄ Ieſuschriſtꝰ: Si crederetis Moyſi: crederetismihi. de me em̄ ille ſcripſit: Propitiatꝭ aūtpeccatꝭ nr̄is impietatibꝰ: Per illud ſacrificiū veſꝑtinū trāſiuimꝰ ad dn̄m vt auferat̉velamē: ꝓpterea dn̄o crucifixo velū tēpliſciſſuꝫ eſt. Exaudi or̄oneꝫ meam: ad te oīscaro veniet. Sermones iniquoꝝ p̄ualuer̄tſuꝑ nos: impietates nr̄as tu ꝓpitiaberis.Beatus que elegiſti aſſumpſiſti: Quis ē electus ab eo: aſſumptus abeo? Et aſſumptꝰ ē aliqͥs electus a ſaluatoredn̄o nr̄o Ieſu chriſto. An ip̄e ẜm carnē qd̓homo eſt: electus aſſumptꝰ eſt? Ut tanqͣꝫverbo dei dicat̉: qd̓ erat in pͥncipio: ſic̄ diciteuāgeliſta: In pͥncipio erat verbū: verbūerat apud deū: deus erat verbū: qꝛ ipſe ēfiliꝰ dei: verbū dei: de etiā dicit: Oīa perip̄m facta ſunt: ſine ipſo factum ē nihil: vtilli dicat̉: filio dei: qꝛ ip̄e ē ſacerdos noſter:poſtea carne aſſumpta: Beatꝰ quē elegiſti aſſumpſiſti: id eſt ille homo indutꝰ eſtcepit ex tꝑe: natꝰ ex femīa: templū quodāmodo illius ſemꝑ ineternū eſt: ineternūfuit. An potiꝰ ip̄e chriſtꝰ aſſumpſit quēdaꝫbeatū: dicit̉ ip̄e quē aſſūpſit qͣſi in plurali numero: ſed in ſingulari? Unū em̄ aſſumit: qꝛ vnitatē aſſumit: ſciſmata non aſſumit: hereſes non aſſumit: multitudinē de ſefecerūt: eſt vnꝰ aſſumit̉. Qui aūt manent in cōpage chriſti: membra eius ſūt:faciūt quodāmodo vnū virum: de quo dicit apl̓us: Donec occurramꝰ omnes ī agnitionē filij eiꝰ in virum ꝑfectum in menſurāetatis plenitudinis chriſti. Itaqꝫ vnus viraſſumit̉ cui caput eſt chriſtus: qꝛ caput viri chriſtꝰ eſt. Ip̄e eſt ille beatꝰ vir abijtin ꝯſilio impioꝝ: cetera ibi dicunt̉. Ip̄eeſt aſſumit̉: ē extra nos: in ip̄iꝰ mēbrisſumꝰ: ſub vno capite regimur: vno ſpū oēsviuimꝰ: vnā patriā oēs deſideramꝰ. Uideamꝰ qd̓ ad chriſtū dicit̉: vtrū ad nos ꝑtineat: de nobis dicat̉. Interrogemꝰ ꝯſcīasnr̄aſ: amorē illū ꝑſcrutemur: ſi adhuc paruus ē: et natꝰ amor iſte: forte em̄ inaliqͦ germīauit: diligēter extirpet iuxta germinantes ſpinas: id eſt curas ſeculares: ne