PſalmusLXIIII.
beris. Intēdat caritas veſtra: Propitiaberis impietātes vr̄as nō dr̄: niſi cuida ſacerdoti offerenti aliqͥd: vn̄ impietas expiet̉ etppitiet̉. Impietas em̄ tūc dicit̉ ꝓpitiari: cūꝓpitius fit deus impietati. Quid ē fieri deūimpietati ꝓpitiū? Id eſt ignoſcētē: ⁊ veniādantē. Sed vt dei venia impetret̉: ꝓpitiatio ſit ꝑ aliqd̓ ſacrificiū. Extitit gͦ a deo dn̄omiſſus quidā ſacerdos nr̄: Aſſumpſit a nobis qd̓ offerret dn̄o: ip̄as diximus ſanctaspͥmitias carnis ex vtero v̓ginis. Hoc holocauſtū obtulit deo: extēdit manꝰ ī cruce vtdiceret: Dirigat̉ oro mea ſicut incēſum incōſpectu tuo: eleuatio manuū meaꝝ ſacrificiū veſꝑtinuꝫ. Sicut noſtis: qꝛ dn̄s circaveſperā pepēdit in cruce: ⁊ impietātes nr̄eꝓpitiate ſūt: alioqͥn abſorbuerāt nos. Sermones iniquoꝝ p̄ualuerūt ſuꝑ nos: duxerant nos p̄dicatores iouis: ⁊ ſaturni: ⁊ mercurij. Sermones iniquoꝝ p̄ualuerūt ſupernos. Sed qͥd facies? Impietates nr̄as tuꝓpitiaberꝭ. Tu ſacerdos: tu victima: tu oblator: tu oblatio. Ip̄e ſacerdos ē qͥ nūc ingreſſꝰ ī interiora veli. ſolꝰ ibi ex his qͥ carnēgeſtauerūt interpellat ꝓ nobis. In cuiꝰ reifigura in illo pͥmo ppl̓o: ⁊ in illo pͥmo tēplo:vnꝰ ſacerdos intrabat ī ſanctāſanctoꝝ: populꝰ oīs foris ſtabat. Et ille qͥ ſolꝰ ingrediebat̉ ī interiora veli: offerebat ſacrificiū proppl̓o foris ſtante. Si intelligat̉ bn̄ ſpūs viuificat: ſi nō intelligat̉ lr̄a occidit. Mō cūlegeret̉ apl̓us audiſtꝭ: littera occidit: ſpiritꝰaūt viuificat. Quid em̄ ageret̉ in illo ppl̓oiudei neſcierūt: ſed nec mō ſciūt. De illisquippe dictū ē: Ꝙͣdiu legit̉ Moyſes: velamē ſupra cor eoꝝ poſitū eſt. Ibi velamēfigura ē: ſed tollet̉ figura: ⁊ apparebit veritas in eiſip̄is. Sed qn̄ tollet̉ velamē? Audiapl̓m: Cū aūt trāſierit ad dn̄m: auferet̉ velamē. Dū ergo nō trāſeunt ad dn̄m: qͣꝫ diulegūt Moyſen velamē habēt ſuꝑ cor. Adhoc ſacramētū fulgebat: tūc faciēs Moyſi: ita vt nō poſſent intēdere filij iſrl̓ in faciēeius. Audiſtis modo cū legeret̉: ⁊ velamēerat inter faciē Moyſi loquētis: ⁊ ppl̓m audientē v̓ba. Per velamē vba audiebāt: faciē nō videbat. Et qͥd ait apl̓us: Ita vt nōpoſſent intēdere filij iſrl̓ in faciem Moyſi.Nō ītēdebāt inqͥt: vſqꝫ ī finē: Quid ē vſqꝫin finē? Uſqꝫ quo intelligerēt chriſtū. Dicitquippe apl̓us: Finis em̄ legis chriſtus adiuſticiā omī credēti. Et quidē ſplēdor in facie Moyſi: tanqͣꝫ in facie carnali ⁊ mortali. Nūquid diuturnꝰ aut eternꝰ eſſe poſſet-
Morte .n. ſuccedēte ꝓfecto auferet̉. Splēdor aūt gl̓ie beati dn̄i nr̄i Ieſu chriſti ſempiternꝰ ē. Sed illud figura erat tēporalis.Hoc aūt qd̓ illa figura ſignificabat̉: leguntitaqꝫ ⁊ nō intelligūt chriſtū: nō ꝑducūt intentionē vſqꝫ ī finē: qꝛ velū oppoſitū negateis aſpectum ſplēdoris interioris. Et videibi ſub velo chriſtū: Ait ipſe dn̄s nr̄ Ieſuschriſtꝰ: Si crederetis Moyſi: crederetis ⁊mihi. de me em̄ ille ſcripſit: Propitiatꝭ aūtpeccatꝭ nr̄is ⁊ impietatibꝰ: Per illud ſacrificiū veſꝑtinū trāſiuimꝰ ad dn̄m vt auferat̉velamē: ꝓpterea ⁊ dn̄o crucifixo velū tēpliſciſſuꝫ eſt. Exaudi or̄oneꝫ meam: ad te oīscaro veniet. Sermones iniquoꝝ p̄ualuer̄tſuꝑ nos: ⁊ impietates nr̄as tu ꝓpitiaberis.Beatus que elegiſti ⁊ aſſumpſiſti: Quis ē electus ab eo: ⁊ aſſumptus abeo? Et aſſumptꝰ ē aliqͥs electus a ſaluatoredn̄o nr̄o Ieſu chriſto. An ip̄e ẜm carnē qd̓homo eſt: electus ⁊ aſſumptꝰ eſt? Ut tanqͣꝫverbo dei dicat̉: qd̓ erat in pͥncipio: ſic̄ diciteuāgeliſta: In pͥncipio erat verbū: ⁊ verbūerat apud deū: ⁊ deus erat verbū: qꝛ ipſe ēfiliꝰ dei: verbū dei: de qͦ etiā dicit: Oīa perip̄m facta ſunt: ⁊ ſine ipſo factum ē nihil: vtilli dicat̉: filio dei: qꝛ ip̄e ē ſacerdos noſter:poſtea carne aſſumpta: Beatꝰ quē elegiſti⁊ aſſumpſiſti: id eſt ille homo qͥ indutꝰ eſt qͥcepit ex tꝑe: natꝰ ex femīa: templū quodāmodo illius qͥ ſemꝑ ineternū eſt: ⁊ ineternūfuit. An potiꝰ ip̄e chriſtꝰ aſſumpſit quēdaꝫbeatū: ⁊ nō dicit̉ ip̄e quē aſſūpſit qͣſi in plurali numero: ſed in ſingulari? Unū em̄ aſſumit: qꝛ vnitatē aſſumit: ſciſmata non aſſumit: hereſes non aſſumit: multitudinē de ſefecerūt: nō eſt vnꝰ qͥ aſſumit̉. Qui aūt manent in cōpage chriſti: ⁊ membra eius ſūt:faciūt quodāmodo vnū virum: de quo dicit apl̓us: Donec occurramꝰ omnes ī agnitionē filij eiꝰ in virum ꝑfectum in menſurāetatis plenitudinis chriſti. Itaqꝫ vnus viraſſumit̉ cui caput eſt chriſtus: qꝛ caput viri chriſtꝰ eſt. Ip̄e eſt ille beatꝰ vir qͥ nō abijtin ꝯſilio impioꝝ: ⁊ cetera q̄ ibi dicunt̉. Ip̄eeſt qͥ aſſumit̉: nō ē extra nos: in ip̄iꝰ mēbrisſumꝰ: ſub vno capite regimur: vno ſpū oēsviuimꝰ: vnā patriā oēs deſideramꝰ. Uideamꝰ gͦ qd̓ ad chriſtū dicit̉: vtrū ad nos ꝑtineat: ⁊ de nobis dicat̉. Interrogemꝰ ꝯſcīasnr̄aſ: amorē illū ꝑſcrutemur: ⁊ ſi adhuc paruus ē: et mō natꝰ amor iſte: forte em̄ mō inaliqͦ germīauit: diligēter extirpet iuxta germinantes ſpinas: id eſt curas ſeculares: ne