PſalmusLXIIII.

tendēt cuꝫ fuerit mors abſorpta ī victoria.Uincet pax ⁊ finiet̉ bellū. Qn̄ autē vincetpax: vincet ⁊ illa ciuitas q̄ dicit̉: viſio pacꝭ.Nulla gͦ erit a morte cōtentio. Modo cuꝫmorte quāta cōtendimꝰ? Inde ſunt em̄ delectatiōes carnales: que etiam nobis licitemulte ſuggerunt̉: quibꝰ nō cōſentientibꝰ: ſꝫtn̄ nō ꝯſentiēdo ꝯtendimꝰ. Prīo gͦ ꝯcupiſcentia carnis ſequentes duxit nos: poſtearenitētes traxit nos: deinde accepta gratiacepit nos: nec ducere: nec trahere: ſed adhuc cōtendere nobiſcū poſt cōtētionē erit⁊ victoria. Modo te ⁊ ſi oppugnat: nō expugnet: poſtea cū abſorpta fuerit morſ ī victoria ⁊ pugnare ceſſabit: Quid dictū eſtNouiſſima inimica deſtruet̉ mors. Reddāvotū meū. Quod votū? Quaſi holocauſtum. Holocauſtū em̄ tūc dicit̉: qn̄ totumignis aſſumit. Holocauſtū ſacrificiū ē: vbitotū cōſumit̉. Holon em̄ totū dicit̉: cauſisincēſio. Holocauſtū totū incēſū. Arripiatergo nos ignis: ignis diuinꝰ in hierl̓m. Incipiamus ardere caritate donec totū mortale ꝯſumat̉: ⁊ qd̓ ꝯͣ nos fuit eat ī ſacrificiūdn̄o. Un̄ alibi d̓r: Benigne fac dn̄e ī bonavolūtate tua ſyon vt edifice̓t̉ muri hierl̓m.Tūc acceptabis ſacrificium iuſticie oblationes ⁊ holocauſta. Te decet hymnꝰ deꝰin ſyon: ⁊ tibi reddet̉ votū in hierl̓m. Querimus hͨ ne forte rex nobis ip̄iꝰ ciuitatis cōmendet̉ dn̄s ⁊ ſaluator nr̄ Ieſus chriſtus.Cantemꝰ gͦ donec ad euidentiora ꝑueniamus. Poſſem em̄ iā dicere ip̄m eſſe cui dicitur: Te decet hymnꝰ deus in ſyon: ⁊ tibireddet̉ votū in hierl̓m: Sed ſi dicerē: mihipotius qͣꝫ ſcripture crederet̉: ⁊ id̓o forte nōmihi crederet̉. Audiamꝰ ſequētia. Exaudi: inquit: oratione meā: ad te oīscaro veniet. Et habemus dn̄m dicentē:datā tibi poteſtatē oīs carnis. Cepit gͦ apparere iā rex ille cū diceret̉: Ad te oīs caroveniet. Ad te inqͥt oīs caro veniet. Quaread illū oīs caro veniet? Quia carnē aſſumpſit: quo veniat oīs caro. Tulit inde pͥmitias ex vtero virginali. Aſſumptis primitijs: cetera cōſequent̉ vt holocauſtū compleatur. Unde gͦ omnis caro? Oīs homo.Et vnde oīs homo? Nūquid omnes credituri p̄nunciati ſunt in chriſtū? Nōne multiimpij qͥ etiā dānabunt̉? Nōne qͦtidie multinon credentes in ſua infidelitate moriunt̉?Scd̓m quid ergo intelligimꝰ: ad te omniscaro veniet? Omnis caro dixit: omnis generis caro. Ex omni genere carnis: veniet̉

ad te. Quid ē ex omni genere carnis? Nūquid venerūt pauperes: ⁊ nō venerūt diuites? Nūquid venerūt hūiles: ⁊ nō venerūtſublimes? Nūquid venerūt docti: ⁊ nō venerūt indocti? Nūquid venerūt viri: ⁊ nonvenerūt femīe? Nūquid venerūt dn̄i: et nōvenerūt ſerui? Nūquid venerūt ſenes: ⁊ nōvenerūt iuuenes? Aut venerūt iuuenes: etnō venerūt adoleſcētes? Aut venerūt adoleſcētes: ⁊ nō venerūt pueri? Aut venerūtpueri: ⁊ non allati ſūt infantes? Poſtremonūquid venerūt iudei (nā inde erant apl̓i:inde ml̓ta milia pͥmo tradentiū: poſtea credentiū) ⁊ nō venerūt greci? Aut veneruntgręci: ⁊ nō venerūt romani? Aut veneruntromani: ⁊ nō venerūt barbari? Et qͥs numeret oēs gentes veniētes ad eū: cui dictū ē:Ad te oīs caro veniet. Exaudi or̄onē meāad te oīs caro veniet. Sermones iniquoꝝ p̄ualuerūt ſuꝑ nos: ⁊ impietātes noſtras tu ꝓpiciaberiſ. Quideſt ſerniones iniquoꝝ ꝑ̄ualuerūt ſuꝑ nos ⁊impietatibus nr̄is tu ꝓpitiaberis? Qd̓ natiſumꝰ ī hac terra: iniquos inuenimꝰ: qͦs loquētes audiuimꝰ. Si poſſim explicare qd̓ſentio: adiuuet me intētio caritatis veſtre.Omnis homo vbicūqꝫ naſcit̉: ip̄ius terrevel regionis vel ciuitatis linguaꝫ diſcit: illius imbuit̉ moribus ⁊ vita. Quid faceretpuer natus inter paganos: vt nō coleret lapidē: qn̄ illū cultū inſinuauerūt parentes?Inde pͥma verba audiuit: illū errorē cumlacte ſuxit: Et qꝛ illi qͥ loquebant̉ maioreserāt: ⁊ puer qui loqui diſcebat infans erat:vn̄ poterat paruulꝰ niſi maiorū auctoritatēſequi: ⁊ id ſibi bonū duce̓ qd̓ illi laudarēt?Ergo gentes cōuerſe ad chriſtū: poſtea recordātes impietates parētū ſuoꝝ: ⁊ dicentes iā qd̓ dixit ꝓph̓a ip̄e Hieremias: Ueremēdaciū coluerūt patres nr̄i: vanitatē queeis nō ꝓfuit. Cū gͦ iā hͦ dicūt renūciāt opinionibꝰ ⁊ ſacrilegijs parētū ſuoꝝ iniquoꝝ.Sed qꝛ vt inſererent̉ talibꝰ opiniōibꝰ ⁊ ſacrilegijs: ꝑſuaſiones fecerūt eorū: qͥ quātoetate p̄cedebāt: tanto auctoritate p̄cederedebere putabant̉: cōfitet̉ iam redire volēsad hierl̓m d̓ babylonia ⁊ dicit: Sermonesimpioꝝ p̄ualuerūt aduerſus nos: duxerūtnos mala docēteſ: Ciues babylonie nos fecerūt: dimiſimꝰ creatorē: adorauimꝰ creaturā: dimiſimꝰ eū a quo facti ſumꝰ: adorauimus qd̓ ip̄i fecimus. Sermones em̄ iniqͣrū p̄ualuerūt ſuꝑ nos: ſed nō tn̄ opp̄ſſerūtnos. Quare? Impietates nr̄as tu ꝓpitia-

Alia lr̄a.¶Uerba.x iripletatibꝰnoſtris.

Alia lr̄a.¶Uerba.impietatib