Druckschrift 
Aurelij Augustini secunda quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusLXIIII.

LXIIII.

babylonie: extirpet cupitatē: plantet caritatē. Si aūt ſe īuenerit ciuē hierl̓m: toleretcaptiuitatē: ſperet libertatē. Multi em̄ ciues ſancte matris hierl̓m cupiditatibꝰ babylonie corrupti tenebant̉: ip̄a corruption cupiditatū tanqͣꝫ ciues inde facti erāt multi adhuc ita ſunt: multi poſt nos inhac terra futuri ita erūt: ſed nouit dn̄s conditor hieruſalē quos ciues eius p̄deſtiauerit: quos viderit adhuc ſub dn̄atu diaboliredimēdos ſanguīe chriſti: nouit illos ipſeanteqͣꝫ ſe ip̄i nouerit. Sub hac figuratat̉ pſalmꝰ: in cuiꝰ titulo poſiti ſunt etiamduo ꝓph̓e qui illo tꝑe ī captiuitate fuerūt:Hieremias Ezechiel: cantāt q̄dā inciperēt exire. Incipit exire īcipit amare.Exeūt em̄ multi latēter: exeutiū pedes ſt̄cordiſ affectꝰ. Exeūt āt babylōia. Quidē de babylonia? De cōfuſiōe. Quō exiturde babylone: id eſt de cōfuſione? Qui prīocōfuſi erant ſil̓ibus cupiditatibꝰ: incipiuntcaritate diſtingui. Iam diſtincti ſuntfuſi: ſi adhuc corpore ꝑmixti ſunt: deſiderio tamē ſancto diſcernunt̉: ꝓpter ꝑmixtionē corporaleꝫ nōdum exierūt: ꝓpter affectū cordis exire ceperunt. Iam audiamꝰfratres: audiamꝰ cantem deſideremusvn̄ ciues ſumꝰ. Et gaudia cātant̉ nobis:Quō in nobis reformat̉ amor ciuitatis noſtre: qͣꝫ diuturna ꝑegrinatione obliti fueramꝰ? Sed miſit inde ad nos epl̓as pr̄ nr̄: miniſtrauit nobis ſcripturas deꝰ: quibꝰ epl̓isfieret in nobis redeūdi deſideriū: qꝛ ꝑegrinationē noſtrā diligēdo ad hoſtes faciempoſueramus: dorſum ad patriā. Quidhic cantat̉?Expoſitio pſalmi.Edecet hymnus deꝰ ī ſyon.iPatria illa eſt ſyon: ip̄a ē hierl̓m ſyon: huiꝰ nomīs interp̄tatōnēnoſſe debetis. Sicut hierl̓m interp̄tat̉ viſio pacis: ita ſyon ſpeculatio: id eſt viſio etcōtemplatio. Neſcio qd̓ nobis magnū ſpectaculū ꝓmittit̉: hoc ip̄e deus ē qui cōdidit ciuitatē. Pulchra decora ciuitas: qͣꝫpulchriorē habet ꝯditorē? Te decet hymnus deus inqͥt. Sed vbi In ſyon: in babylone decet. Etenī qͥſqꝫ ceꝑit īnouariiam corde: in hierl̓m cantat: dicēte apoſtolo: Cōuerſatio nr̄a in celis eſt. In carne .n.ambulātes inqͥt ẜm carnē militamꝰ.deſiderio ibi ſumꝰ: ſpem in illā terraꝫ qͣſianchorā p̄miſimus: ne in iſto mari turbatinaufragaremꝰ. Quēadmodū de naui ī

anchoris ē recte dicimꝰ ī t̓ra ſit: adhucem̄ fluctuat: ſed ī terra quodāmō educta ēcōtra ventos: cōtra tēpeſtates: ſic contratēptatiōes huiꝰ ꝑegrinatiōis nr̄e: ſpes nr̄afundata in illa ciuitate hierl̓m facit nosabripi in ſaxa. Qui ergo ẜm hāc ſpem cantat: ibi cātat. Ergo dicat: Te decet hymnꝰdeꝰ ī ſyon. In ſyon: in babylone. Sꝫibi es adhuc ī babylone. Ibi inqͥt ſū. Amator iſte ciuis iſte ibi ſunt: ſed carne corde. aūt duo quedā dixerim: qꝛ ibi ſuntcarne non corde: vnde canto ibi. Nonenim carne canto: ſed corde. Carnem quidem ſonantem audiunt ciues babylonieꝫcordis aūt ſonum audit conditor hierl̓m.Un̄ dicit Apl̓us exhortās ipſos ciues adamatoria quedā cātica deſideria redeūdiad illā pulcherrimā ciuitatē viſionem pacis: cantātes inqͥt pſallētes in cordibꝰ veſtris dn̄o. Quid eſt cātātes in cordibꝰ veſtris? Ne inde cātetis vnde eſtis in babylonia: ſꝫ inde cātate vnde ſurſū habitatis. Ergo te decet hymnꝰ deus in ſyon. In ſyonte decet hymnꝰ: in babylonia. Qui cantāt ī babylonia ciues babylonie: etiā hym dei decēter cātāt. Audi vocē ſcripture: eſt ſpecioſa laus in ore peccatoris.Te decet hymnus deus in ſyon. Et tibireddet̉ votū in hieruſale. Hic vouemus bonū eſt vt ibi reddamꝰ. Qui auteꝫhic vouēt reddūt? Qui ꝑſeuerantvſqꝫ in finē in eo qd̓ vouerīt. Un̄ dicit aliꝰpſalmus: Uouete et reddite dn̄o deo vr̄o.Et tibi reddet̉ votū in hierl̓m. Ibi em̄ erimus toti: id eſt integri in reſurrectiōe iuſto: ibi reddet̉ votū totū noſtrū: ſola anima: ſed etiā ip̄a caro iam corruptibilis:qꝛ in babylonia: ſed etiā ī corpꝰ celeſte immutatū. Qualis mutatio ꝓmittitur?Omnes em̄ reſurgemꝰ ait apl̓us: ſꝫ oēsimutabimur. Qui aūt īmutabunt̉: ip̄e dixit: In ictu oculi in nouiſſima tuba. Canetem̄ tuba et mortui reſurgēt incorrupti: id ēintegri: nos īmutabimur. Qualis autemerit illa mutatio? Sequit̉ dic̄: Oportet .n.corruptibile hoc induere incoruptionē: etmortale hoc induere īmortalitatē. aūtcorruptibile hoc induerit incorruptioneꝫ: mortale hoc induerit īmortalitatē: tūc fiet ſermo ſcriptus ē: Abſorpta eſt mors īvictoria. Ubi ē mors aculeus tuꝰ? Modoem̄ inchoatis in nobis pͥmitijs mentis vn̄deſideramꝰ hieruſalē: multa ex carne corruptibili cōtendūt aduerſum nos: