Druckschrift 
Aurelij Augustini secunda quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusLXIIII.

ſum dulce eſt. Nūquid pluuiā accuſat quiſpinas genuerit? Nōne erit pluuia illa teſtꝭin iudicio dei dicet: Ego dulcis ſuꝑ oīaveni? Tu quid ꝓferas vide: vt quid tibiparet̉ attēdas. Profers frumentū horreūſpera: ꝓfers ſpinas ignē ſpera: ſed nōdumvenit: aut tempus horrei: aut tempꝰ ignis. ergo paret̉ non timebit̉. In nomīechriſti loqͥmur viuimꝰ: et quibꝰ loqͥmurviuitis. Nūquid ꝯſilij corrigēdi mutādevite male ī bonā: eſt locꝰ: eſt tempꝰ?Nōne ſi vis hodie fit? Nōne ſi vis fit?Quid empturꝰ es vt facias? Que ſimplaſia queſiturꝰ es? Ad quos indos nauigaturus? Quā nauī p̄ꝑaturꝰ? Ecce loquor:muta cor: factū eſt qd̓ tam ſepe et tamdiuclamat̉ vt fiat: quod eternā penā ꝑturit ſinon fiat. Explicit Tractatus de psͣ. LXIII.Incipit Tractatus de psͣ. LXIIII.Gnoſcēda eſt vox ſancte ꝓphetiea I ex ip̄o titulo pſalmi huiꝰ: Inſcribitur: In fine pſalmus Dauidcanticū Hieremie Ezechielis expopulo trāſmigratiōis inciperet exire. Res quēadmodū geſta ſit apd̓patres nr̄os iꝑe trāſmigratōis babylonie: omnibꝰ notū eſt: ſed his ſcripturas ſāctas diligēter aduertūt: vel audiēdo vel legendo. Captiuatꝰ eſt em̄ ppl̓us iſrl̓ ex ciuitate hierl̓m: ductꝰ ē in ſeruitutē babylonie.Prophetauit āt hieremias ſanctꝰ poſt ſeptuagīta ānos redituꝝ ppl̓m captiuitate inſtauraturū ciuitatē ip̄aꝫ hierl̓m: quā deuictā ab hoſtibꝰ plāxerat. Illo aūt tꝑe fuerūt ꝓph̓e ī illa captiuitate ppl̓i ꝯſtituti ī babylonia: int̓ qͦs erat ſanctꝰ Ezechiel ꝓph̓a.Expectabat aūt ille ppl̓us donec implerēt̉tꝑa ſeptuaginta annoꝝ ẜm ꝓphetiā Hieremie. Factū ē: cōpletis ſeptugīta annis reſtitutū ē templū qd̓ deiectū erat: regreſſa eſtde captiuitate magna ꝑs illiꝰ ppl̓i. Sed qm̄dic̄ apl̓us: in figura cōtingebāt illis: ſcripta ſt̓ aūt ꝓpter nos in qͦs finis ſeculoꝝ obuenit. Debemꝰ nos noſſe pͥus captiuita noſtrā: deinde liberationē noſtra: debemꝰ noſſe babyloniā in qua captiui ſumꝰ: ethierl̓m ad cuiꝰ reditū ſuſpiramꝰ. Iſte qͥppedue ciuitates ẜm litterā reuera due ciuitates: illa qͥdē hierl̓m a iudeis īcolitur. Poſt crucifixū em̄ dn̄m vindicatū ē inillos flagello magno: eradicati ab eo loco: vbi impia libertate furioſi aduerſꝰ medicū inſanierāt. Diſꝑſi ſunt oēs gentes

data eſt illa t̓ra chriſtianis: impletūqͣꝫ ē qd̓de his p̄dixerat dn̄s: Propterea auferet̉ avobis regnū: dabit̉ genti faciēti iuſticiā. aūt viderēt tūc multas turbas ire poſtdn̄m p̄dicātē regnū celoꝝ mirabilia faciētē: dixerūt pͥncipes illiꝰ ciuitatꝭ. Si dimiſerimꝰ: oēs ibūt pꝰ illū: veniēt romani ettollēt nob̓ et locū et gentē. Ne locū ꝑderētdn̄m occiderūt: et ideo ꝑdiderūt: qͥa occiderūt. Ciuitas illa quedā t̓rena: cuiuſdāciuitatis eterne in celis vmbrā gerebat. Atvbi cepit illa ſignificabat̉ euidētiꝰ p̄dicari: vmbra ſignificabat̉ deiecta ē: ꝓptereaibi templū eſt: qd̓ fabricatū fuerat īimagine futuri corꝑis dn̄i. Tenemꝰ luceꝫ:vnbra trāſiuit: tn̄ adhuc ī qͣdā captiuitateſumꝰ. Ꝙͣdiu ſumꝰ ait apl̓s ī corꝑe ꝑegrinamur a dn̄o. Et vide nomīa duarū iſtaꝝ ciuitatū: babylon hierl̓m. Babylon cōfuſio interp̄tat̉: hieruſalē viſio pacis. Intendite nūc ciuitatē cōfuſionis: vt intelligatisviſionē pacis: iſtā toleretꝭ: ad illā ſuſpiretꝭ.Un̄ dinoſci poſſunt iſte duę ciuitates?quid poſſumꝰ eas modo ſeꝑare ab inuicē?Permixte ſūt ab ip̄o exordio generis humani: ꝑmixte currūt vſqꝫ ī finē ſeculi. Hieruſalē accepit exordiū Abel: BabylōCayn. Edificia quippe vrbiū poſtea factaſunt: illa hierl̓m ī terrā hiebuzeoꝝ: naꝫ prīohiebꝰ dicebat̉: inde gens hiebuſeoꝝ eiectaē: qn̄ ppl̓us dei liberatus de egypto: introductus eſt in terram ꝓmiſſionis. Babylon auteꝫ cōdita ī intimis ꝑſidis regionibꝰque diuturno tꝑe caput extulit ſuꝑ ceterasgentes. Due ergo iſte vrbes certis tēporibus cōdite ſūt: vt manifeſtaret̉ figurā duarum ciuitatū olim ceptarū: vſqꝫ in finemin iſto ſeculo māſurarū: ſed in fine ſeꝑandarum. Unde ergo poſſumus eas oſtēdere que ꝑmixte ſunt? Oſtēdet tūc dn̄salios ponet ad dexterā: alios ad ſiniſtram.Hieruſalem ad dexteram erit: babylon adſiniſtram. Hieruſalē auditura eſt: Uenitebn̄dicti pr̄is mei: ꝑcipite regnum qd̓ vobiſparatū eſt ab origine mūdi. Babylon auditura ē: Ite in ignē eternū ꝑatus eſt diabolo angel̓ eiꝰ. Poſſumꝰ tn̄ aliqͥd afferre quātū dn̄s donat: vnde diſtinguant̉ pijfideles etiā hoc tempore ciues hieruſalema ciuibus babylonie. Duas iſtas ciuitates faciunt duo amores. Hieruſalem faciſamor dei: babyloniam facit amor ſeculi.Interroget ergo ſe quiſqꝫ quid amet: et inueniēt vnde ſit ciuis: et ſi ſe inuenerit ciueꝫ