PſalmusLXIII.
luerūt: quia non vident: nō tangūt: nō letant̉ in dn̄o? Et vbi eſt illa vox dn̄i ad ip̄mThomā: qꝛ vidiſti credidiſti: beati qui nōviderūt ⁊ crediderūt? Ergo oēs letemur indn̄o: omnes ẜm fidē vnꝰ iuſtꝰ ſimꝰ: om̄eſqꝫī vno corꝑe vnū caput habemꝰ: et letemurī dn̄o: nō in nobis: qꝛ bonū noſtrū nō nosnobis: ſed ille qͥ fecit nos. Ip̄e eſt bonū noſtrū ad letificādos nos. Nemo letet̉ in ſe:nemo preſumat: nemo deſperet de ſe: nemo de quoqͣꝫ homīe quē debeat adducere vt ſociꝰ ſit ſpei ip̄ius: nō dator ſpei: Letabit̉ iuſtꝰ ī dn̄o. Et ſperabit īᶠ eum: ⁊laudabunt̉ oēs: qͥ recti ſunt corde.Iā qꝛ dn̄s reſurrexit: iam qꝛ aſcēdit ī celū:iā qꝛ oſtēdit eſſe aliā vitā: iam qꝛ manifeſtaſunt ꝯſilia eiꝰ: quibꝰ latuit corde alto nō fuiſſe īania: qꝛ iō ſanguis ille fuſus ē vt eſſetp̄ciū redēptoꝝ: iam qꝛ manifeſta ſūt oīa: qꝛp̄dicta ſunt oīa: qꝛ iā credita ſūt oīa ſub oīcelo: Letabit̉ iuſtꝰ in dn̄o ⁊ ſꝑabit in eū: laudabūt̉ oēs qͥ recti ſt̓ corde. Qui ſt̄ recti corde? Eia frēs mei ſepe diximꝰ: et bonū eſt vtnoueritꝭ. Qui ſunt recti corde? Qui oīa q̄cūqꝫ in hac vita patiunt̉: nō ea tribuūt inſipiētie: ſꝫ cōſilio dei ad medicinā ſuā: nec p̄ſumūt de iuſticia ſua: vt putēt ſe iniuſte pati qd̓ patiunt̉: aut iō eſſe deū iniuſtū: qꝛ nōplura patit̉ qͥ plus peccat. Uidete frēs hecſepe dicimꝰ: aliqͥd ſentis: ſiue ẜm corpꝰ: ſiue ẜm diſpēdiū rei familiaris: ſiue ꝑ orbitatē aliquā cariſſimoꝝ tuoꝝ: noli reſpice̓ eosquos noſti iniqͥores te. Nō .n. forte audesdicere iuſtū te: ſed noſti peiores te: ⁊ florerein iſtis ⁊ nō flagellari: vt diſpliceat tibi cōſiliū dei: ⁊ dicas: Ecce puta peccator ſum⁊ ꝓpterea flagellor: quare ille nō flagellat̉cuiˢ noui tanta flagicia? Quātūcūqꝫ malefecerim ego: nūquid ego tātū feci quātumille? Diſtortū ē cor tuū. Ꝙͣ bonꝰ de iſrael:ſed rectis corde. Tui aūt labunt̉ pedes: qꝛzelas ī pctōres: pace̓ pctōꝝ intuēs. Sine:curare nouit deꝰ qͥd agat qͥ vulnꝰ nouit: neſecat̉ aliꝰ. Quid ſi deſꝑat̉? Quid ſi ꝓptereatu ſecaris: qꝛ n̄ deſꝑaris? Patere gͦ quicqͥdpateris recto corde: nouit deus qͥd tibi donet: quid tibi ſubtrahat. Qd̓ tibi donat: adcōſolationē valeat non ad corruptionē: etqd̓ tibi ſubtrahit ad tolerantiā valeat nonad blaſphemiā. Si aūt blaſpemas ⁊ diſplicet tibi deꝰ: ⁊ tu tibi places: ꝑuerſo corde ⁊diſtorto es: ⁊ hoc peius: qꝛ cor dei vis corrigere ad cor tuū: vt hoc ille faciat quod tuvis: cū tu debeas facere qd̓ ille vult. Quid
ergo vis detorq̄re cor dei: qd̓ ſemꝑ rectū ēad prauitatē cordis tui? Quāto melius adrectitudinē dei corrigis cor tuū? Nōne hocte docuit dn̄s tuus: de cuiꝰ paſſiōe mō loq̄bamur? Nōne infirmitatē tuā portabat qn̄dixit: Triſtis eſt aīa mea vſqꝫ ad mortemNōne teip̄m in ſe figurabat: cum dicebat.Pater ſi fieri poteſt trāſeat a me calix iſteNō em̄ duo corda ⁊ diuerſa: patris et filij:ſed in forma ſerui portauit cor tuū: vt doceret illud exemplo ſuo. Iā ecce quaſi alid̓cor tuū inuenit tribulatio: volēs trāſire qd̓īminebat: ſed noluit deus. Nō ꝯſentit deꝰcordi tuo: conſenti tu cordi dei. Audi vocem ip̄ius: verū nō quod ego volo: ſed qd̓tu vis pater. Laudabunt̉ ergo omnes recticorde. Quid ſequit̉? Si laudabunt̉ om̄esrecti corde: dānabunt̉ ꝑuerſi corde. Duotibi mō ꝓpoſita ſunt: elige cum tp̄us eſt. Sirecto corde fueris: ad dexterā eris ⁊ laudaberis. Quō? Uenite benedicti patris meiꝑcipite regnū qd̓ vobis ꝑatū eſt ab origine mundi. Peruerſo aūt corde ſi fueris: ſiſubſannaueris deū: ſi ꝓuidentiā eiꝰ irriſeris: ſi dixeris in aīo tuo: vere nō curat deusres hūanaſ: ſi curaret res hūanaſ: ille latrotantū hr̄et: ⁊ ego īnocēs indigerē? Peruerſo corde factus es: veniet iudiciū illud: arparebunt oīa ꝓpter que iſta oīa faciat deꝰ:⁊ tu qͥ noluiſti in hac vita corrigere cor tuūad rectitudinē dei: et te ad dexterā p̄ꝑare:vbi laudabunt̉ oēs recti corde: eris ad ſiniſtrā vbi tūc audies: Ite in ignē eternū quip̄ꝑatus ē diabolo ⁊ angelis eiꝰ. Et nūquiderit tūc tp̄us corrigere cor? Mō gͦ corrigite fratres: mō corrigite: quis ꝓhibet? Cantatur pſalmꝰ: legit̉ euangeliū: ſonat lector:ſonat diſputator: patiēs eſt dn̄s: peccas etparcit: adhuc peccas: adhuc parcit: ⁊ adhūc addis. Ꝙdiu patiēs ē deꝰ? Senties ⁊iuſtū deū. Terremꝰ: qꝛ timemꝰ: docete nosnon timere: et non terremus. Sed meliusnos deus docet timere: qͣꝫ quiſqͣꝫ hominūnō timere. Timuit eum oīs homo: ⁊ annūciauerūt oꝑa dei. Inter illos nos cōputatdeus qͥ timuerūt ⁊ annūciauerūt. Quia timemꝰ: annūciamꝰ vobis fratres. Uidemꝰalacritatē veſtrā ad audiēdū verbū et exigendū: videmꝰ vota veſtra: videmꝰ affectꝰveſtros. Bn̄ cū pluit̉ terra frumēta nō ſpinas generat: frumētis horreū parat̉: ignisſpinis. Noſti qͥd facias d̓ agro tuo: ⁊ neſcitdeꝰ qͥd faciat d̓ agro ſeruo ſuo? Qd̓ pluit inagrū vberē dulce ē: ⁊ qd̓ pluit ī agꝝ ſpino-
Alia lr̄a.feo.frecti corde.
Alia lr̄a.feo.frecti corde.