PſalmusLVIII
proficit. Deniqꝫ omnia vitia in malefactis timenda ſunt: ſuperbia in bn̄factis plꝰmetuēda eſt. Non itaqꝫ mirum: quia ſic ēhumilis apoſtolus vt dicat: Quando infirmor tunc fortis ſum. Nā hoc vitio ne etipſe temptaretur: quale ſibi medicamentūdicit appoſitū contra tumorem a medico qͥſciret quid curaret? Ne magnitudine inqͥtreuelationū extollar: datus eſt mihi ſtimulus carniſ mee: angelus ſathane qui me colaphizet: ꝓpter quod ter dn̄m rogaui: ⁊ dixit mihi: ſufficit tibi gratia mea: nam virtꝰin infirmitate perficitur. Uidete que ſuntcōſummationes. Apoſtolus doctor gentium: pater fidelium per euangeliuꝫ accepitſtimulū carnis a quo colaphizaret̉. Quisveſtrum hoc dicere auderet: niſi ille confiteri nō erubeſceret? Si em̄ dixerimus hocnon paſſum fuiſſe Paulū: cū ei quaſi deferimus mendacē facimus. Sed quia verax eſt: ⁊ verū dixit: oportet vt credamꝰ datū illi eē angeluꝫ ſathane: ne magnitudinereuelationuꝫ extolleretur. Ecce qͣꝫ timendus eſt ſerpens ſuperbie. Quid itaqꝫ factū eſt iſtis: In peccato ſuo cōprehenſi ſūt:quia chriſtū occiderūt: ⁊ de ipſa magnitudine peccati plus humiliati ſūt: et maiorehumilitate erigi meruerūt. Hoc eſt cōprehendantur in ſuꝑbia ſua: ⁊ ex maledicto ⁊mendacio annūciabuntur ꝯſūmationes:id eſt eo magis perficient̉: quia in maledicto ⁊ mēdacio deprehenſi ſunt. Superbiaquippe eos non permittebat perfici: facinus abſtulit ſuperbiā per eorum confeſſionem: indulgentia deleuit facinus per deimiſerationē. Et ex maledicto ⁊ mendacioannūciate ſūt ꝯſūmatōes: id ē dictū ē hōi:vidiſti qͥd ſis: ſēſiſti qͥd ſis: erraſti: excecatꝰes: peccaſti ⁊ lapſus es: agͦuiſti infirmitatētuam: ſupplica medico: noli te videri ſanꝰ.Ubi eſt freneſis tua? Ecce medicū occidiſti: quē occidendo perdere nō potuiſti: tāmen quantuꝫ ad te pertinuit: occidiſti. Exmaledicto ⁊ mendacio annūciabūtur conſummationes. Feciſtꝭ quod ad maledictūpertinebat o iudei: maledictus em̄ omnisqͥ pendet in ligno. Crucifixiſtꝭ chriſtū: tāqͣꝫmaledictū putaſtis. Adde maledicto mēdaciū. Cuſtodes ad ſepulchrū poſuiſtis:vt mentirentur pecuniā dediſtis: ecce chriſtus reſurrexit. Ubi eſt maledictum crucꝭquod feciſtis? Ubi mendacium cuſtodumquos corrupiſtis? Et ex maledicto ⁊ mendacio annunciabuntur conſummationes
in ira cōſummationis ⁊ non erunt. Quideſt in ira cōſummationis annunciabūturꝯſummationes? Eſt ira conſummationis:⁊ eſt ira conſumptionis. Nam omnis vindicta dei ira dicitur: ſed aliquādo ad hocvindicat deus: vt perficiat. aliquando adhͦ vindicat: vt dānet. Quō ad hͦ vindicatvt perficiat? Flagellat omnē filiū quem recipit. Quomō ad hoc vindicat vt dānet?Quando poſuerit impios ad ſiniſtrā: ⁊ dixerit eis: Ite in ignem eternū: qui paratuseſt diabolo ⁊ āgelis eius. Illa ira ꝯſūptionis eſt: nō cōſummationis. Annūciabuntur autē cōſummationes in ira cōſummationis: id eſt predicabit̉ ab apoſtolis: quiavbi abundauit peccatū: ſuperabundauitgratia. Et pertinuit ad humiliatiōis medicinā infirmitas hominis. Hoc cogitantesilli ⁊ inuenientes atqꝫ cōfitentes iniquitates ſuas nō erunt. Quid nō erunt? In ſuperbia ſua. Supra em̄ dixerat: cōprehēdātur ī ſuꝑbia ſua: ⁊ ex maledicto ⁊ mēdacioannūciabūt̉ ꝯſūmatōes ī ira ꝯſūmatōis: ⁊non erunt: vtiqꝫ in ſuperbia in qua cōprehenſi ſunt. Et ſcient quia deus dominabitur Iacob: ⁊ finium terre.Antea enm̄ iuſti ſibi videbantur: ꝙ gensiudea legē acceperat: ꝙ dei p̄cepta ſeruauerat. Demōſtrat̉ illis quia nō ſeruauit:cū in ipſis dei preceptis chriſtū non intellexit: quia cecitas ex parte in iſrael facta ē.Uident ⁊ ipſi iudei: quia nō debent gētesꝯtemere: quos quaſi canes ⁊ peccatoresputabant. Quomō em̄ pariter inuenti ſūtin iniqͥtate: pariter ꝑuenient ad ſalutē. Nōſolum iudeis inquit Apoſtolus: verūetiā⁊ gentibus. Ideo enim lapidem queꝫ reprobauerunt edificantes: hic factus eſt incaput anguli: vt duos iungeret in ſe. Angulus eniꝫ duos parietes copulat. Iudetexcelſi ⁊ magni ſibi videbantur: gentes tāqͣꝫ infirmi: tanqͣꝫ peccatores: tanqͣꝫ demonum ſerui: tanqͣꝫ idolorum adoratores: ettamē in vtriſqꝫ iniqͥtas erat. Demonſtratiſunt ⁊ iudei peccatores: quia nō eſt qui faciat bonū: non eſt vſqꝫ ad vnum. Depoſuerunt ſuperbiā: ⁊ non inuiderunt ſaluti gētium: quia parē ſuam ⁊ illorumⁱ infirmitatem cognouerunt: ⁊ in angulari lapide copulati ſimul dominū adorauerūt. Et ſciētquia deus dn̄abitur Iacob ⁊ finium terre.Nō tantū iudeorū dn̄atur: ſꝫ ⁊ finiū terre:quod non ſcirent ſi adbuc in ſuꝑbia ſua eſſent. In ſuꝑbia autē ſua eēt ſi adhuc ſibi
E 5