PſalmusLVIII
eoꝝ ſermonē labioꝝ eoꝝ. Recurramus gͦad ſuꝑiora: qm̄ cum dixerat: Ne occiderꝭeos neqn̄ obliuiſcāt̉ legꝭ tue: qͦs tn̄ dixeratinimicos: adiunxit duos verſiculos: diſꝑge eos in virtute tua: ⁊ deduc eos ꝓtectormeꝰ dn̄e: et cōtimuo intulit: delicta oris eorū ſermonē labiorū eorū: hoc eſt: illū occide: nō ip̄os. Nō gͦ occideris eos: neqn̄ obliuiſcant̉ legꝭ tue: ſed ē qd̓ in illis occidas:vt īpleas qd̓̇ ſupra dictū eſt: Nō miſerearꝭoīm qui operant̉ iniquitatē. Diſperge gͦ illos ⁊ deduc eos: id ē noli deſerere cū diſꝑgis: qꝛ nō deſerēdo habes qd̓ in illis agascū ip̄os nō occidis. Quid gͦoccides? Delicta oris eorū: ſermonē labiorū ipſorum.Quid in illis occides? Crucifige crucifigeqd̓ clamauerūt: nō qui clamauer̄t. Illi em̄chriſtū delere: interimere: ꝑdere voluerūt:Tu aūt reſuſcitādo chriſtū quē ꝑdere voluerūt: occidis delicta oris eorū ſermoneꝫlabiorū eoꝝ: quippe quē perdendū clamauerunt viuere expaueſcant: ⁊ quē in terracōtempſerūt: in celo adorari ab omnibꝰ gētibus admirent̉: ſic occidāt̉ delicta oris ērū ⁊ ſermones labiorū eoꝝ. Et cōprehedātur in ſuꝑbia ſua. Quid eſt cōprehendant̉ in ſuꝑbia ſua? Quia fruſtra irruerūt fortes: ⁊ quaſi ceſſit illis vt aliqͥd ſibi feciſſe viderent̉: ⁊ p̄ualuerūt dn̄o. Potuer̄thoīem crucifigere: potuit infirmitas p̄ualere ⁊ virtus occidi: ⁊ viſi ſibi ſunt aliqͥ velutfortes: velut potētes: velut p̄ualentes: velut leo paratꝰ ad p̄dam: velut tauri pingues: ſicut eos alio loco cōmemorat: Tauri pingues obſederunt me. Quid autē fecerunt in chriſtū? Nō vitam ſed mortē occiderūt. Extincta quippe morte ī moriēte:⁊ reſurgente vita de morte ī viuente: etem̄⁊ ip̄e ſe reſuſcitauit: qꝛ erat in illo ⁊ qd̓ mori nō potuit: quid fecerūt? Audi quid fecerūt: ſoluerūt templū. Quid vero ip̄e fecit?Triduo reſuſcitauit illud. Per hoc gͦ occiſa ſūt delicta oris eoꝝ: ⁊ ſermo labiorū eorū. Et quid iā factū eſt illis qui ꝯuerſi ſūtEt cōprehēdunt̉ in ſuꝑbia ſua. Dictuꝫ eſtem̄ illis: qꝛ ille quē occider̄t reſurrexit. Crediderūt eū reſurrexiſſe: qꝛ viderūt eum ī celo poſitū: miſiſſe ſpiritūſanctū inde: ⁊ eosqui in illū crediderūt īpleuiſſe: ⁊ inuener̄tſe ⁊ nihil dānaſſe ⁊ nihil feciſſe: factuꝫ eoꝝin irritū venit: peccatū remāſit. Quia ergofactum euacuatū eſt: peccatū autē manſitſuꝑ faciētes: cōprehēſi ſunt in ſuꝑbia ſua:viderūt ſe ſub iniquitate ſua. Reſtabat ę
vt cōfiterentur peccatuꝫ: ⁊ ille ignoſceretqui peccantibꝰ ceſſerat: ⁊ mortem ſuā donaret occiſus a mortuis ⁊ viuificans mortuos. Cōprehenſi ſunt gͦ in ſuperbia ſua.Et ex maledicto ⁊ mendacio annunciabūtur cōſumationes in iracōſummationis ⁊ nō erunt. Et hocdifficile intelligitur: quo iūgatur: nō erūt.Quid nō erūt? Uideamus gͦ ſuperiorē textum. Cū cōprehenſi fuerint in ſuꝑbia ſuaannūciabunt̉ ex maledicto ⁊ mendacio cōſūmationes. Que ſunt conſummationes:Perfectiōes. Conſūmari em̄ ꝑfici eſt. Aliud ē cōſūmari: aliud ꝯſumi. Cōſūmat̉ .n.qd̓ ſic finit̉ vt perficiat̉: cōſumit̉ qd̓ ſic finitur vt nō ſit. Suꝑbia nō ꝑmittebat hoīemꝑfici: nihil ſic impedit perfectionē. Intendat qͥppe caritas veſtra paululuꝫ ad id qd̓dico: ⁊ videte malū nimis: moleſtū nimiscauendū. Quale malū putatis? Ꝙͣrdiu exaggerem quid mali ſit in ſuꝑbia? Diabolꝰinde ſolū puniēdus eſt. Certe princeps eſtomniū peccatoꝝ: certe ſeductor eſt ad peccandū: Nō ei imputabit̉ adulterium: nonvinolētia: non fornicatio: nō rapina reruꝫalienaꝝ: ſola ſuꝑbia lapſus eſt. Et quoniāſuperbie comes eſt inuidentia: fieri nō pōtvt ſuperbus non inuideat: ex hoc vitio qd̓ſuperbiam neceſſario ſequitur. Lapſus etiam inuidit ſtanti: ⁊ dedit operaꝫ ſeducerehominē: ne illo leuaretur vnde ille deiectus eſt. ⁊ ideo ſatagit vera perſuadere peccata: quia talem iudicē habemus vbi obijcere falſa nō poſſit. Naꝫ ſi apud hominēiudicē ageretur cauſa noſtra quē poſſet fallere criminationibꝰ falſis: nō multum ageret vt peccaremus: qꝛ iudicē fallendo ⁊ innocentes poſſet opprimere: ⁊ circūuentosad ſe traducere ⁊ ſecū condemnari facere.Nunc vero quia ſcit talem iudicē qui fallinō poſſit: ⁊ quia ſcit eum iuſtū ꝑſonas accipere nō poſſe: tales ei reos querit ꝑducere quos neceſſe ſit vt dānet quia iuſtus eſt.Dat itaqꝫ operā vt peccemus ſola inuidētia: que inuidentia neceſſe eſt vt cōmiteturſuperbiā. Hoc ergo malū ſuꝑbia eſt impediēs perfectionē. Iactat ergo ſe quiſqꝫ dediuitijs: iactet de pulchritudine ⁊ de viribus corꝑis: iſta certe oīa mortalia ſūt. Ridendi ſūt qui ſe de mortalibꝰ iactāt a quibus rebꝰ plerumqꝫ aut viui deſerunt̉: autmortui eas neceſſe eſt vt deſerant. Illud ēvitiū capitale: qd̓ cum quiſqꝫ bene ꝓfecerit: ſuperbia tēptatur vt perdat totū quod