PſalmusLVIII
iuſti viderent̉. Ut aūt ſibi iuſti nō viderēt̉annūciate ſūt illis ex maledicto: ⁊ mendacio ꝯſūmationes in ira ꝯſūmationis: qꝛ cōp̄henſi fuerunt in ſuꝑbia ſua ex maledictoqd̓ fecerūt qn̄ chriſtū occiderunt. Ecce qͥdfecit dn̄s noſter Ieſus chriſtꝰ: mortuꝰ ē inter manus iudeorū: ⁊ redemit multitudinēgentiū: ac fuſus eſt ſanguis: ac ꝓfuit: ſꝫ cōuerſis omnibꝰ ꝓfuit: qꝛ ⁊ illi quē occider̄tagnouerūt: ⁊ ab illo ip̄ius interfectionis ⁊delicti ſui magni veniā meruerūt. Quid gͦ⁊ de ip̄is? Quid ſupra? Cōuertenturad veſperā: Id ē ⁊ ſi ſero: id ē poſt interfectione dn̄i noſtri. Cōuertent̉ ad veſperā.Et fame patient̉ vt canes: Sꝫ vt canes: nō vt oues aut vituli: vt canes: vt gētes: vt peccatores: qꝛ ⁊ ipſi cognouer̄t peccatū ſuū qui ſibi iuſti videbant̉. De quibꝰdictū ē in alio pſalmo: Poſtea accelerauerūt: hoc dictū eſt hic ad veſperā. Nā ibi ſiceſt: Multiplicate ſūt infirmitates eoꝝ: poſtea accelerauerūt. Un̄ accelerauerūt poſtea? Quia multiplicate ſunt infirmitateseoꝝ. Nā ſi ſibi adhuc ſani viderent̉ nunqͣꝫaccelerarēt. Qd̓ gͦ ibi dictū eſt: Multiplicate ſūt infirmitates eoꝝ: hoc dictuꝫ eſt h̓:Cōprehendant̉ in ſuꝑbia ſua: ⁊ ex maledicto ⁊ mēdacio annūciabunt̉ cōſūmatiōesin ira cōſūmatōis. Et qd̓ ibi dictū ē: Poſtea accelerauerūt: hoc dictū eſt hic: Et nōerūt in ſuꝑbia ſua. Et ſcient qꝛ deꝰ dn̄abit̉Iacob: ⁊ finiū terre: ⁊ ꝯuertentur ad veſperā. Bonū ē gͦ humilari peccatorē: ⁊ nemoeſt inſanabilior eo qͥ ſibi ſanus videt̉. Etcircuibūt ciuitatē. Iaꝫ et heſterno dieexpoſuimꝰ ciuitatē: id eſt circūſtātie ciuitaet tē. Oēs gētes. Diſperget̉ vt edāt:Id eſt vt lucrent̉ alios vt in corpus ſuumū.trāſforment credētes. Sifaut nō ſatiarītbuntur: ⁊ murmurabūt. Quia ⁊ ſuperius murmur eorū dixerat: dicentiū qm̄quis audiuit: Et tu dn̄e inqͥt derideb̓ eosdicentes: Quis audiuit? Quare? Quia ꝓnihilo habebis oēs gentes. Sic ⁊ hic. Siaūt nō ſatiabunt̉ ⁊ murmurabūt. Concludat̉ pſalmꝰ: Uidete angulū exultātē iā devtroqꝫ pariete gaudētē. Suꝑbiebāt iudeihumiliati ſūt: deſperabāt gētes: erecte ſūt.Ueniāt ad angulū: ibi cōueniāt: ibi cōcurrant: ibi pacis oſculū inueniāt. De diuerſo veniāt: ſed in aduerſū n̄ veniāt: illi de circūciſiōe: iſti d̓ p̄putio. Lōge erāt parietesſꝫ an̄qͣꝫ ad angulū venirēt. In āgulo aūt teueāt ſe: ⁊ tota iā eccl̓ia ex vtroqꝫ pariete qͥd
dicat: Ego aūt cantabo potentiātuā: ⁊ exultabo mane miſcdiam tuam. Mane trāſactis tēptatiōibus: manecū nox huiꝰ ſeculi trāſierit: mane qn̄ iam latronū inſidias: ⁊ diaboli ⁊ angelorū eiusnō expaueſcimus: mane qn̄ iam nō ad lucernā ꝓphetie ambulamꝰ: ſed ip̄m dei verbū tanqͣꝫ ſolē ꝯtēplamur. Et exultabo mane miſcd̓iam tuaꝫ. Merito in alio pſalmodicit̉: Mane aſtabo tibi ⁊ ꝯtēplabor. Merito ⁊ ip̄ius dn̄i reſurrectio diluculo fuit: vtimpleret̉ qd̓ dictū eſt in alio pſalmo: Ueſpere demorabit̉ fletus: ⁊ in matutino exultatio. Ad veſperā qͥppe diſcipuli mortuūplanxerūt dn̄m noſtrū Ieſum chriſtū: diluculo exurgentē exultauerunt. Exultabomane miſcd̓iaꝫ tuā. Quia factus esſuſceptor meꝰ: ⁊ refugiū meū ī dietribulatiōis mee. Adiutor meꝰtibi pſalla: qꝛ tu deꝰ ſuſceptor meꝰes. Quid eram niſi ſb̓uenires? Ꝙ deſperatꝰ erā niſi curares? Ubi iacebā niſi aduenires? Certe ingenti vulnere ꝑiclitabar: ſꝫillud vulnus meū medicū oīpotentē reqͥrebat. Omnipotēti medico nihil ē inſanabile: nō renūciat alicui: opus eſt vt tu curarivelis: opus ē vt manꝰ eiꝰ nō refugias. Sꝫ⁊ ſi nolis curari vulnꝰ tuū: admonet vt cureris: ⁊ auerſū reuocat: ⁊ refugiētē quodāmō ad ſe redire cōpellit ⁊ attrahit. In oībꝰīplet qd̓ dictū ē: Miſcd̓ia eiꝰ p̄ueniet me.Cogitate qd̓ dictū ē: Preuēiet me. Si aliqͥd tuū primū attuliſti: ⁊ ex tuo aliqͦ bono:pͥmo dei miſcd̓iā meruiſti: n̄ te p̄uenit. Qn̄aūt vel intelligis: qꝛ p̄uētꝰ es: niſi ītelligasqd̓ ait Apl̓us: Quid em̄ habes qd̓ nō accepiſti? Si aūt accepiſti quid gloriarꝭ qͣſi n̄acceꝑis? Hoc ē: Miſcd̓ia eiꝰ ꝑueniet me.Deniqꝫ attēdēs oīa bona q̄cūqꝫ hr̄e poſſumus: ſiue in natura: ſiue in īſtituto: ſiue inip̄a ꝯuerſatiōe: in fide: in ſpe: ī caritate: ī bonis moribꝰ: in iuſticia: in timore dei: totū n̄eē niſi ex illiꝰ donis ita ꝯcluſit. Deꝰ meꝰmiſcd̓ia mea. Nō īuenit īpletus bonisdei: quid appellaret deū ſuū niſi miſcd̓iamſuam. O nomen ſub quo nemini deſperādum eſt. Deus meus inquit miſcd̓ia mea.Quid eſt miſcd̓ia mea? Si dicas: ſalꝰ mea:intelligo quia dat ſalutē. Si dicaſ: refugiūmeū: intelligo qꝛ confugis ad eum. Si dicas: fortitudo mea: intelligo qꝛ dat tibi fortitudinē. Miſericordia mea quid eſt? Totum quicqͥd ſum: de miſcd̓ia tua eſt. Sedꝓmerui te: inuocādo te. Ut eēm: quid fe-
Alia lr̄a.Ipſi diſꝑgēt̉ad māducādū.f vero n̄ fuerītſaturati.
Alia lraf̄ fortitudine
Alia lr̄af nō habet.