PſalmusLVIII
mortē. Quis iſte ſe hūiliauit factꝰ obediēsvſqꝫ ad mortē? Quiſ? Suꝑ audi: Qui cū īforma dei eſſet: nō rapinā eſt eſſe arbitrat̉ꝰſe equalē deo. Ergo equalis deo: ſemetip̄mexinaniuit formā ſerui accipiēs: in ſimilitudinē hoīm factus: ⁊ habitu inuētus vt homo: ⁊ ita exinaniuit: vt aſſumeret quod nōerat: nō vt amitteret qḋ erat. Quo gͦ exinaniuit? Quia tibi talis apparuit: qꝛ tibi dignitatē quā apud patrē habet nō demōſtrauit: qꝛ tibi nūc obtulit infirmitatē: ſeruauitpurgato poſtea claritatem. Ille gͦ patri eqͣlis: talis ē factus: ⁊ tn̄ in ip̄a infirmitate agnoſcēdus eſt: ⁊ ſi nō viſiōe: ſed fide: vt qd̓videre nōdū poſſumꝰ: ſaltem credamus: ⁊credēdo qd̓ nō videmꝰ: etiā videre mereamur. Merito poſtea qͣꝫ reſurrexit ait Marie magdalene cui dignatꝰ ē pͥmitꝰ appare̓:Noli me tange̓: nōdū em̄ aſcēdi ad patrē.Quid ē hoc? Paulo poſt eū mulieres tetigerunt: nā redeūtes a monumēto obuiā ſibi factū adorauerūt: ⁊ pedes eiꝰ tenuerūt:diſcipl̓i etiā cicatrices palpauerūt. Quideſt ergo: Noli me tangere: nōdū em̄ aſcēdiad patrem: niſi noli qd̓ vides hoc ſolū mecredere: ne ⁊ hic remaneat aſpectus tuus:qͣſi tactus tuꝰ. Hūilis em̄ tibi videor: nondū aſcēdi ad patrē: vn̄ ⁊ ad vos deſcēdi: ⁊inde nō receſſi: nōdū illuc aſcendi: quādovos nō deſerui. Ueni nō recedens: aſcendi non deſerens. Sed quid eſt qd̓ aſcenditad patrē? Quādo nobis innoteſcet equalis patri. Nos em̄ aſcendimus ꝓficiendo:vt hoc videre: vt hoc intelligere: vt hoc vtcūqꝫ capere valeamꝰ. Iō gͦ diſtulit tactū:nō abſtulit: nō reppulit: nō negauit. Nondū inqͥt aſcendi ad patreꝫ. A ſummo celoegreſſio eiꝰ: dicit aliꝰ pſalmꝰ: Et occurſueeius vſqꝫ ad ſummū celi. Sūmuꝫ celi: id ēſummū in omnibꝰ ſpiritualibꝰ pater eſt: inde excurſus eius: ⁊ occurſus vſqꝫ ad ſummū celi. Occurrit vſqꝫ ad ſummū. Sūmūnō dicitur niſi d̓ equali. Deniqꝫ cū aliquainequalia cōparemꝰ: ⁊ aliqͥd breue ad aliquid magnū applicamꝰ videre quātuꝫ adquantū ſit: ſi inequale inuenerimꝰ ita ſolemus loqͥ nō occurrit: ſi auteꝫ equale ſit occurrit. Ergo occurſus eiꝰ vſqꝫ ad ſummuꝫceli: qꝛ equalis ē patri. Talē ſe volebat innoteſcere fidelibus ſuis: qui dixerat: Nolime tāgere: hoc volebat p̄ſtari a patre fidelibus ſuis: qui dicebat: Exurge in occurſū mihi ⁊ vide: innoteſce ꝙ tibi eqͣlis ſim ⁊vide. Quid ē vide? Fac videri ꝙ tibi eqͣlis
ſum. Ꝙͣdiu mihi Philippꝰ dicit: Oſtēdenobis patrē ⁊ ſufficit nobis: qͣꝫdiu ego dicam: Tāto tꝑe vobiſcū ſum: ⁊ patrē nō noſtis? Philippe qui me videt: videt ⁊ patrē.Nō credis qꝛ ego in patre ⁊ pater in me ēEt adhuc forte nō credit eqͣlem: exurge inoccurſū mihi ⁊ vide. Fac me videre: fac tevideri: fac notā hominibus equalitatē noſtrā: nō putēt iudei ſe hominē crucifixiſſe.Ꝙͣuis in eo nō crucifixū ſit: niſi īquātū hōerat: tn̄ n̄ cognouer̄t quē crucifixer̄t. Si .n.cognouiſſent: nūqͣꝫ dn̄m gl̓ie crucifixiſſēt.Hūc dn̄m glorie vt nouerint fideles mei.Exurge in occurſum mihi ⁊ vide. Et tudn̄e deus v̓tutū deus iſrael. Tu deꝰiſrael qui nō putaris niſi deꝰ iſrael ſolius: qͥnō putaris niſi deꝰ vniꝰ gentis q̄ te colit: cūomnes gentes idola colant. Tu deꝰ iſrael.Intēde ad viſitandū omnes getes: Impleatur illa ꝓphetia in qua Eſaias ex perſona tua alloquit̉ eccleſiā tuā ſanctam: ciuitatē tuā ſterilem illam: cuiꝰ multifilij deſerte magis qͣꝫ eius q̄ habet virū. Eiquippe dictū eſt: Letare ſterilis que nō paris: erūpe ⁊ exclama que nō parturꝭ: quiamulti filij deſerte magis qͣꝫ eiꝰ q̄ habet virū:magꝭ qͣꝫ gentis iudee que habet virū: queaccepit legem: magis qͣꝫ eiꝰ gētis q̄ habuiteuidentem regem. Nā tuꝰ rex latet: et plures tibi filij ſunt ex occulto ſpōſo. Ergo eidicitur: multi filij deſerte magis qͣꝫ eiꝰ quehabet virū. Deinde adiungit ꝓpheta: Dilata locū tabernaculi tui: ⁊ aulas tuas ꝯfige: non eſt qd̓ ꝑcas: extende longius funiculos tuos: ⁊ palos validos ꝯſtitue etiamatqꝫ etiā in dexteram atqꝫ ſiniſtrā. In dextera tene bonos: in ſiniſtra tene malos: donec veniāt ventilabꝝ: poſſide tamē omnesgentes. Inuitentur ad nuptias boni ⁊ mali: impleātur nuptie recumbentiū: ſeruorūeſt inuitare: dn̄i ſeparare. Etiā atqꝫ etiā indextram atqꝫ ſiniſtrā extende. Semen em̄tuū hereditabit gentes: ⁊ ciuitates que deſerte erant inhabitab̓. Deſerte a deo: deſerte a ꝓphetis: deſerte ab apoſtolis: deſerteab euāgelio: plene demonijs. Ciuitates q̄deſerte erant inhabitabis: nō eſt qd̓ metuas. Preualebis em̄ nec erubeſcas qd̓ deteſtabil̓ fuerꝭ. Ergo qꝛ īſurrexer̄t ſuꝑ te fortes: ne erubeſcas qn̄ ꝯͣ nomē chriſtianū leges ferebant̉: qn̄ ignominia ⁊ blaſphemiaerat eē chriſtianū: Nec erubeſcas qd̓ deteſtabilis fueris. Confuſionē em̄ in perpetuum obliuiſceris: ignominie viduitatis tue
E 2