PſalmusLVIII
nō eris memor: qm̄ ego ſum dominus quifacio te. Dominus nomē eſt ei: ⁊ qui eruitte: ipſe dominus deus iſrael vniuerſe terrevocabitur. Et tu domine deꝰ virtutū: deꝰiſrael intende ad viſitandū omnes gētes.ntēde inqͣꝫ ad viſitandū omnes gentes.Non miſerearisᶠ omniū qui operantur iniquitateꝫ. Hic plane terruit.Quē non terreat? Quis ad ſuā conſcientiam rediens nō cōtremiſcat? Que etiā ſibiconſcia eſt pietatis: miꝝ niſi aliquid ꝯſciaſit etiā iniquitatis. Quicūqꝫ em̄ peccatuꝫfacit ⁊ iniquitateꝫ facit. Si em̄ iniquitatesobſeruauerꝭ domine: dn̄e quis ſuſtinebit?Et tn̄ verū eſt nec fruſtra dictū nec vacare oīno poteſt aut poterit: non miſerearisomniū qui operātur iniquitatē. Sed eccemiſertus eſt Pauli: qui pͥmo ſaulus oꝑabat̉ iniquitateꝫ. Quid em̄ fecit boni vndepromereretur deū? Nōne ſanctos eius admortem attrahebat? Nōne epiſtolas a pͥncipibus ſacerdotū ferebat: vt vbicūqꝫ chriſtianos inueniſſet ad penā raꝑet? Nōne idagēs eo tēdēs: cedēs: ſpirās ⁊ anhelans: ſicut de illo ſcriptura teſtatur: de celo vocatus eſt voce ſb̓limi deiectus: erectꝰ: excecatus: illuminatꝰ: occiſus: viuificatꝰ: ꝑdituſ:redditus. Quo merito? Nihil nos dicamªip̄m potiꝰ audiamꝰ. Qui pͥus fui inqͥt blaſphemus ⁊ perſecutor ⁊ iniurioſus: ſed miſericordiā conſecutus ſum. Certe nō miſerearꝭ omniū qui operātur iniquitatē. Hocduobus modis intelligi pōt: Siue qꝛ omnino nulla peccata impunita relinquit deus: Siue quod eſt quedā iniquitas: quā qͥoperātur: oīno eorum deus nō miſeretur.Secūdū iſtos duos modos breuiter quātum tꝑis ſufficit aliquid loquamur caritati veſtre. Iniquitas omnis parua magnave ſit puniatur: neceſſe eſt: aut ab ipſo homine penitēte: aut a deo vindicante. Naꝫ⁊ quē penitet: punit ſeipſum. Ergo fratrespuniamꝰ noſtra peccata ſi querimꝰ miſericordiā dei. Non pōt deus miſereri omniūoperantiū iniquitatē qͣſi blandiēs peccatꝭ:aut nō eradicās peccata: prorſus aut punis aūt punit. Uis non puniat? Puni tu.Nā illud feciſti qd̓ impunitū eē nō poſſit:ſꝫa te puniat̉ potiꝰ: vt facias qd̓ in illo pſalmo ſcriptū ē: Preueniamꝰ faciē eiꝰ in ꝯfeſſione. Quid ē p̄ueniamus faciē eiꝰ in ꝯfeſſione? Anteqͣꝫ ipſe attēdat vt puniat: tu p̄ueni ꝯfitendo ⁊ puni. Nō ille inueniat qͥdpuniat: qꝛ cū tu punis iniquitatē: facis eqͥ-
tatē: ⁊ iō tui miſerebitur deꝰ: qꝛ iaꝫ te oꝑantē equitatē inuenit deꝰ. Quid eſt oꝑanteꝫequitatē? Quia hoc in te odiſti: qd̓ odit ille: vt incipias placere deo: dū hoc in te punis: qd̓ diſplicet deo. Nā nō pōt impunitūrelinqͣre peccatū: qꝛ verū ē: Nō miſerearisoīm qui oꝑantur iniqͥtatē. Sed videamusiā aliū modū: quo hec ſnīa poſſit intelligi.Eſt quedā iniqͥtas: quā qͥ oꝑatur nō pōt fieri vt miſereat̉ eiꝰ deus. Queritis forte q̄nā illa ſit: ipſa eſt defenſio pctōꝝ. Qn̄ qͥſqꝫdefendit peccata ſua: magnā iniquitatemoꝑatur: hoc defendit: qd̓ deꝰ odit. Et videte: qͣꝫ ꝑuerſe: qͣꝫ iniq̄: Si qͥd boni fecerit: ſibi vult imputari: ſi quid mali: deo. Nā hocmodo defendunt hoīes peccata ſua ex deiperſona: qd̓ peius eſt. Quid eſt hoc? Nemo eſt qui audeat dicere bonū eſt adulterium: bonū ē homicidiū: bona fraus: bonūperiuriū: nullus prorſus hominū: naꝫ quiilla etiā faciunt: clamant qn̄ patiunt̉. Omnino ergo nō inuenies anima tam peruerſam: tam extorrē a ſocietate generis humani: et a participatiōe cōis ſanguīs ex Adācui videatur bonū eſſe adulteriū ſicut dixifraus: rapina: periuriū. Sed quō ea defendūt? Si deꝰ noluiſſet: nō id feciſſem. Quidvis faciam fato meo? Iam queris qͥd ſit fatum. Curris ad ſtellas: queris quis fecerit⁊ ordinauit ſtellas. Deus ē. Ergo ad hocpctm̄ tuū defendis: vt deū accuſes. Ideoexcuſat̉ reꝰ: vt culpetur iudex. Prorſus talē iniquitatē operantiū: nō miſeret̉ deus.Nō miſerearis omniū qui oꝑantur iniquitatē. Perſequere inquit peccata eorū: puni: cōpunge: cōuerte illos ante ſe qui ſe ponunt poſt ſe: ⁊ erubeſcāt de ſe vt gaudeantde te. Nō miſerearis oīm qui oꝑantur iniqͥtatē. Cōuertent̉ ad veſperā? Neſcio qͦs dicit quondā oꝑatores iniqͥtatꝭ ⁊quōdā tenebras ꝯuerti ad veſperā? Quideſt ad veſꝑā? Pꝰ ea. Quid ē ad veſꝑā. Seriꝰ. Poſtea qͥd ē? Ad veſꝑā. An̄ .n. debuerāt qͣꝫ crucifigerēt chriſtū medicū agnoſce̓.Quare iam eo crucifixo: reſurgēte: in celūaſcēdente: poſtea qͣꝫ miſit ſpm̄ ſuū ſanctuꝫquo repleti ſūt illi qͥ in vna domo erāt ⁊ ceperūt loqͥ linguis oīm gentiū: expaueruntcrucifixores chriſti: cōpuncti de ꝯſcientiaſua: ꝯſiliū ſalutis ab apl̓is petiuerūt: audierūt: Agite penitentia ⁊ baptizet̉ vnuſqͥſqꝫvr̄m in noīe dn̄i nr̄i Ieſu chriſti: ⁊ dimittētur vobis pctā veſtra. Poſt occiſū chriſtūpoſt effuſū ſanguinē chriſti dimittunt̉ pct̄a
Alia lr̄a.omnibus.