PſalmusLVIII
iſte. Ieiuno bis ī ſabbato: decimas do omniū qͦcūqꝫ poſſideo. Uide fortē iactantemvires ſuas: ꝯtra virū lōge ſtātē infirmū attende: ⁊ ꝑ ipſam humilitatem ꝓpinquātē.Publicanᵉ aūt inqͥt de longinquo ſtabat:⁊ nec oculos ſuos audebat in celū leuare:ſed ꝑcutiebat pectꝰ ſuū dicēs: Deꝰ ꝓpitiꝰeſto mihi peccatori. Amen dico vobis: deſcēdit iuſtificatꝰ publicanꝰ ille magis qͣꝫ ille phariſeꝰ. Et vide iuſticiā: quia omnis qͥſe exaltat humiliabit̉: ⁊ qͥ ſe humiliat exaltabitur. Irruerūt iſti fortes: id eſt ſuperbi:qui ignorantes dei iuſticiaꝫ: ⁊ ſuā iuſticiāvolentes cōſtituere: iuſticie dei n̄ ſūt ſubiecti. Quid deinde? Neqꝫ iniqͥtas meaneqꝫ pctm̄ meū dn̄e: Irruerunt qͥdemfortes de iuſticia ſua p̄ſumētes: irruerunt:ſꝫ pctm̄ in me nō īuenerūt. Nā vtiqꝫ illi fortes: id ē veluti iuſti: qͣre poſſēt ꝑſeqͥ chriſtūniſi qͣſi pctōrē? Sꝫ tn̄ illi viderint qͣꝫ fortesſint īmanitate febrꝭ: nō firmitate ſanitatis.Uiderint illi qͣꝫ fortes ſint: ⁊ tāqͣꝫ iuſti ꝯtrainiquū ſeuierūt. Sed tn̄ neqꝫ iniqͥtas meaneqꝫ peccatū meū dn̄e. Sine iniqͥtatecucurri ⁊ᶠ dirigebaꝫ. Illi gͦ fortes currentē me ſeqͥ nō potuer̄t: iō pctōrē putauerūt: qꝛ veſtigiā mea nō viderūt. Sine īiquitate cucurri ⁊ dirigebā. Exurge in occurſū mihi ⁊ vide? Deo d̓r ſine iniqͥtate cucurri ⁊ dirigebā: exurge in occurſū mihi: ⁊ vide. Quid em̄? Si nō occurrat vidē̓nō potes? Tāqͣꝫ ſi ābulares viā: ⁊ de lōginquo ab aliqͦ cognoſci nō poſſes: clamaresad eū ⁊ dice̓ſ: Occurre mihi ⁊ vide quēadmodū ambulē. Nā qn̄ de longinqͦ me attēdis: greſſū meū videre nō potes. Ita ne ⁊deꝰ niſi occurreret non videret: qͣꝫ ſine iniqͥtate iſte dirigebat: et qͣꝫ ſine peccato currebat? Acciꝑe qͥdē ⁊ hͦ poſſumꝰ: exurge inoccurſū mihi: adiuua me. Qd̓ āt addidit⁊ vide: ītelligēdū ē: fac videri qd̓ curro: ſacvideri qd̓ dirigor: ex illa figura qͣ ⁊ illud dictū eſt ad Abraā: Nūc cognoui qd̓ timesdeū. Deꝰ dic̄: nūc cognoui. Un̄: niſi qꝛ nūcte feci cognoſcere? Ignotus em̄ ſibi quiſqꝫeſt an̄ interrogationeꝫ tēptatiōis. Sicut ſePetrꝰ p̄ſumēdo ignorabat: ⁊ negādo didicit quales vires haberet: in ſua ipſa titubatione intellexit falſo ſeſe p̄ſumpſiſſe: fleuit ⁊ flendo meruit: fructuoſe noſſe qd̓ fuit: ⁊ eſſe qd̓ nō fuit. Ergo ꝓbatus Abraā:factus eſt cognitus ſibi: ⁊ dictū eſt a deo:Nunc cognoui: hoc eſt: nūc te feci cognoſcere. Quomō letus dies ꝙ letos facit: et
triſtis amaritudo qd̓ cōtriſtat guſtantē: ſicvidens deus videre faciēs. Exurge gͦ inqͥtin occurſum mihi ⁊ vide. Quid eſt ⁊ videAdiuua me: id eſt in illis vt videāt curſuꝫmeū ſequāt̉ me: nō eis videat̉ prauū eē qd̓rectū eſt: nō eis videat̉ diſtortū eē qd̓ tenetregulā veritatꝭ. Qm̄ ſine iniquitate cucurri ⁊ dirigebā. Exurge in occurſum mihi etvide. Aliquid etiā me dicere admonet inhoc loco capitis ipſius noſtri ſublimitas:qm̄ infirmatꝰ ē vſqꝫ ad mortē: ⁊ aſſumpſitinfirmitatis carnē: vt pullos hieruſalē colligeret ſub alas ſuas: tāqͣꝫ gallina infirmata cū ꝑuul̓. Nō em̄ ī aliqͦ hͦ aue aliqn̄ ꝯſpeximus: eaꝝ etiā q̄ nidificāt ante oculos noſtros: ſic̄ parietū paſſeres: ſicut hirūdinestanqͣꝫ annue nr̄e hoſpites: ſicut ciconie: ſic̄alie atqꝫ alie aues que an̄ oculos noſtrosnidificāt: ⁊ ouis inſidūt: pullos aliūt: ſicutipſe colūbe qͣs quotidie videmꝰ: aliquamquē infirmari cū ꝑuulis nō agnouimꝰ: nōaſpeximus: nō vidimꝰ: Gallina quō hͦ habet? Certe notā rem dico: q̄ in ꝯſpectu nr̄oquotidie v̓ſatur: quō rauceſſit vox: Fit hiſpiduꝫ totū corpus: deponunt̉ ale: laxant̉plume: ⁊ vides circa pulloſ neſcio qͥd egrotū: ⁊ ea eſt materna caritas q̄ inuenit̉ infirmitas. Quare ergo dn̄s niſi ꝓpter hoc gallina eſſe voluit in ſancta ſcriptura dicens:Hieruſalē hieruſalē quotiens volui cōgregare filios tuos tanqͣꝫ gallina pullos ſuosſub alas ⁊ noluiſti? Congregauit aūt omnes gentes tanqꝫ gallina pullos ſuos: quiinfirmatus eſt ꝓpter nos accipiens carnēa nobis: id eſt a genere hūano: crucifixus:cōtēptus: alapis ceſus: flagellatus: lignoſuſpenſus: lancea vulneratus. Ergo materne infirmitatis eſt: nō amiſſe maieſtatꝭ.Cū gͦ talis eſſet chriſtꝰ: ⁊ ideo ꝯtemptus: ⁊ideo lapis offenſionis ⁊ petra ſcandali: iōmulti offenderūt in eū. Cū tal̓ gͦ eēt chriſtꝰ⁊ tn̄ carnē ſine peccato ſuſcepiſſet: factꝰ eſtparticeps noſtre infirmitatis nō iniquitatis: vt ex eo qd̓ nobiſcū cōmunicauit infirmitatē: ſolueret noſtrā iniquitatē. Ideo ſine iniquitate cucurri ⁊ dirigebā. Quid ergo? Secundū id qd̓ deus eſt nō eſt agnoſcēdus: ⁊ illud ſolū in eo ꝯſiderādū eſt: qd̓ꝓpter nos factꝰ eſt: non illud qd̓ nos fecit.Plane etiā illud cōſiderandū eſt: qꝛ magnū pietatis indiciū eſt: noſſe qͥs ꝓ te: quidſuſtinuit. Nō quicūqꝫ ꝑuus ꝓ te magno:ſꝫ ꝓ te infirmo ille ſūmus quid? Factus ꝑuulus: hūiliauit ſe: factus obediēs vſqꝫ ad
Alla lr̄a.f direxi.
Alia lr̄at meū.