PſalmusLVIII
LVIII
ſunt totꝰ chriſtus eruit̉ a viris ſanguinuꝫ.Nec vacat hec vox: ⁊ a viris ſanguinū ſaluum me fac. Quia ecceᶠ venati ſūtanimā meam: Potuerūt tenere: potuerunt occidere: venati ſunt animā meā. Sꝫvbi eſt: dirupiſti vincula mea? Ubi eſt muſcipula? Cōminuta eſt ⁊ nos eruti ſumus.Ubi eſt qd̓ bn̄dicimus deuꝫ: qui nō deditnos in venationē dentibꝰ eorū? Illi quidēvenati ſūt: ſꝫ in manibꝰ venantiū nō dimittit qͥ cuſtodit iſrael. Quia ecce venati ſuntanimā meā. Irruerūtⁱ ſuꝑ me fortes.Nō vtcūqꝫ tranſeundū eſt ab his fortibꝰ.Diligēter inſinuādū eſt qͥ ſint fortes inſurgētes. Fortes ſuꝑ quos: niſi ſuꝑ infirmos:ſuꝑ inualidos: ſuꝑ nō fortes? Et laudāturtn̄ infirmi: ⁊ damnātur fortes. Si intelligātur qͥ ſunt fortes: pͥmo ipſum diabolū dn̄sfortē dixit: Nemo inqͥt pōt ītrare in domūfortis: ⁊ vaſa eiꝰ eripere: niſi prius alligauerit fortē. Alligauit gͦ fortē vinculis dn̄ationis ſue: ⁊ vaſa eiꝰ abripuit: ac vaſa ſuafecit. Erāt em̄ oēs iniqui vaſa diaboli: quicredētes facti ſunt vaſa chriſti: quibꝰ Apoſtolus dicit: Fuiſtis em̄ aliquādo tenebre:nunc aūt lux in dn̄o: qui notas facit diuitias ſuas in vaſa miſericordie. Poſſunt gͦiſti fortes intelligi. Sed ſunt ⁊ in hoībꝰ quidā fortes rep̄henſibili ⁊ dānabili fortitudine: qui preſumūt quidē: ſed de tꝑali felicitate. Nō vobis videtur fuiſſe fortis diuesiſte: qui nūc ex euangelio recitatus eſt: qm̄ſucceſſit ei regio in opulētia fructuū? Perturbatus ꝯſiliū recōditionis inuenit: vt deſtructis veteribꝰ apothecis: nouas cōſtrueret āpliores: eiſqꝫ cōpletis: aīe ſue diceret:Habes multa bona anima: epulare: iocūdare: ſaciare. Qualē fortē vides? Ecce homo qui nō poſuit deū adiutorē ſuū: ſed ſperauit in multitudine diuitiarū ſuaꝝ. Uideqͣꝫ fortis ſit: ⁊ p̄ualuit inqͥt in vanitate ſua.Sunt ⁊ alij fortes nō de diuitijs: nō de viribus corꝑis: nō de aliqͣ in tꝑe p̄cellenti potentia dignitatis: ſed p̄ſumētes de iuſticiaſua. Hoc genus fortiū cauendū: metuendū: auerſandū: nō imitandū. preſumētiuꝫinqͣꝫ nō de corꝑe: nō de opibus: nō de genere: nō de honore. Omnia em̄ iſta qͥs nōvideat tꝑalia: fluxa: caduca: volatica: ſedp̄ſumentiū de iuſticia ſua. Talis fortitudoimpediuit iudeos: ne ꝑ foramen acus ītrarent. Cū em̄ de ſe p̄ſumunt qd̓ iuſti ſint: ettanqͣꝫ ſani ſibi vident̉: medicinā recuſauerunt: ⁊ ipſum medicū necauerūt. Tales gͦ
fortes nō infirmos: nō venit vocare qui dixit: Nō eſt opus ſanis medicꝰ: ſꝫ male habentibus: Nō veni vocare iuſtos: ſꝫ peccatores in penitentiā. Iſti erāt fortes qui inſultabāt diſcipulis chriſti: qꝛ magiſter eoꝝad infirmos intrabat: ⁊ cōuiuabat̉ cū infirmis. Quare inquiūt: Magiſter veſter cūpublicanis ⁊ peccatoribꝰ māducat? O fortes quibꝰ opus medicꝰ nō eſt. Fortitudoiſta nō ſanitatꝭ eſt: ſꝫ inſanie. Nā ⁊ freneticꝭnihil fortiuſ: valētiores ſūt ſanis: ſed qͣntomaiores vires: tanto mors vicinior. Auertat gͦ deꝰ ab imitatione noſtra fortes iſtos.Timendū eſt em̄ ne eos qͥſqꝫ velit imitari.Doctor aūt hūilitatis: ꝑticeps noſtre infirmitatis: donās ꝑticipationē ſue diuinitatis: ad hoc deſcēdēs vt viā doce̓t ⁊ via fieret: maxime ſuā humilitatē nobis cōmendare dignatꝰ ē: ⁊ ideo a ſeruo baptizari nōdedignatꝰ eſt: vt nos doce̓t ꝯfiteri pctā noſtra: ⁊ īfirmari vt fortes ſimꝰ: habere potiꝰApl̓i vocē dicētis: Qn̄ infirmor tūc potēsſum. Quō gͦ noluit eſſe fortis: Iſti aūt quifortes eſſe voluerūt: id ē qui de ſua virtutep̄ſumere voluerūt tāqͣꝫ iuſti: offenderūt inlapidē offenſionis: ⁊ hedus viſus ē eis agnus: ⁊ qꝛ veluti hedū occider̄t ab agno: redimi nō meruerūt. Ipſi ſunt gͦ fortes qͥ irruerūt ſuꝑ chriſtū cōmendātes iuſticia ſuam. Audite fortes iſtos. Cū quidā hieruſolymite dicerēt: miſſi ab eis ad app̄hēdēdū chriſtū: ⁊ nō audentes app̄hendere: qꝛqn̄ voluit tūc apprehenſus eū: qͥ v̓e forteserāt. Quare gͦ inquiūt: nō eū potuiſtis app̄hendere? Et rn̄derūt: Nemo vnqͣꝫ hoīmſic locutꝰ eſt ſic̄ ille. Et illi fortes. Nūquidaliqͥs phariſeorū in illū credidit: aut aliqͥsſcribarū: niſi ppl̓us iſte neſciēs legē? Prepoſuerūt ſe turbe infirme ad medicū currēti. Un̄ niſi qꝛ ip̄i fortes erant: ⁊ fortitudineſua qd̓ eſt grauius: omnē etiā turbam in ſetraduxerunt: ⁊ medicū oīm occiderūt? Sꝫ⁊ ille eo ꝙ occiſus eſt: de ſanguine ſuo medicamentū fecit egrotis. Irruerūt ſuꝑ mefortes. Hos maxime fortes aduertite: ⁊ videte vtrū d̓ vlla re p̄ſumēdū ſit hōi: qn̄ necde iuſticia p̄ſumendū ē. Iā videte vbi iaceant p̄ſumētes de diuitijs: de viribꝰ corꝑis:de nobilitate generis: de dignitate ſeculi.Si quiſqͥs de ip̄a iuſticia tanqͣꝫ de ſua p̄ſūpſerit cadit. Irruerūt ſuꝑ me fortes. Ex illis fortibꝰ fuit ille vires ſuas iactās: gratias tibi ago: quia nō ſum ſicut ceteri hoīesiiuſti: raptores: adulteri: ſicut ⁊ publicanꝰ
E
Alia lr̄a.ceperunt.
Alia lr̄a.fin.