PſalmusLIII
te deus? Ita plane: eſt maledictum ſi iudicat te in v̓tute ſua: ſed ſi nō te ſaluauerit innoīe ſuo. Cū v̓o in nōīe p̄cedente ſaluauerit: ſalubrit̓ in virtute ꝯſequēte iudicabit.Securus eſto: iudiciū illud nō tibi erit punitio ſꝫ diſcretio. Nā ⁊ in qͦdam pſalmo itadicit̉. Iudica me deꝰ ⁊ diſcerne cām meaꝫde gente non ſancta. Quid eſt iudica me?Diſcerne me a zipheis int̓ qͦs lateo. Pertuli eoꝝ florē: iā veniat ⁊ flos meus. Et illorū qͥdē flos fuit tꝑalis: ⁊ areſcēte feno decidit: flos aūt meus qͥs erit? Plātati in domo dn̄i: in atrijs domꝰ dei noſtri florebūt.Remanet enī ⁊ nobis flos: ſꝫ qͥ non cadatſicut foliuꝫ plantati illiꝰ ligni iuxͣ aqͣs: de qͦdictū eſt: Et foliuꝫ eius nō decidet. Deusgͦ in nomīe tuo ſaluū me fac: ⁊ in v̓tute tuaiudica me. Deus exaudi orationemeā: auribꝰ ꝑcipe verba oris mei.Perueniant ad aures tuas v̓ba oris mei:qꝛ nō florē zipheoꝝ a te deſidero. Auribꝰꝑcipe v̓ba oris mei. Tu ꝑcipe. Nā zipheis ⁊ ſi ſonet oratio mea nō audiūt: qꝛ nō intelligūt. Tꝑalibus qͥppe gaudēt: boa eterna deſiderare nō nouerūt. Ad te ꝑueniatoratio mea: ex deſiderio eternoꝝ tuoꝝ bn̄ficioruꝫ excuſſa ⁊ iaculata: ad aures tuasemitto eā: adiuua eam vt ꝑueniat: ne deficiat ī itinere medio: ⁊ qͣſi collapſa corruat.Sed nō mihi eueniūt mō bona q̄ poſtulo.ſecurus ſum tn̄ qꝛ poſtea veniēt. Nam ⁊ indelictis dicit̉ qͥdā rogaſſe deū: ⁊ non exauditus bono ſuo. Deſideria enī ſecularia īcitauerāt illū ad orandū: ⁊ in tribulationibus tꝑalibꝰ optauerat vt trāſirent tribulationes tꝑales: ⁊ rediret flos feni: ⁊ ait. Demeus deus meꝰ vt qͥd me dereliqͥſti? Uoxip̄a chriſti eſt: ſꝫ ꝓ membris ſuis. Uerba inqͦt delictoꝝ meorū clamaui ad te ꝑ diē necexaudieſ: ⁊ nocte ⁊ nō ad inſipientiā mihi:id eſt: ⁊ nocte clamaui ⁊ nō exaudiſti: et tn̄hͦ ip̄m quod nō exaudiſti: nō ad inſipiētiāmihi nō exaudiſti: ſꝫ magis ad ſapientiamnō exaudiſti: vt intelligerem qͥd a te peteredeberē. Ea enī petebam: q̄ malo meo fortaſſis acciperem. Petis diuitias o homoquanti euerſi ſunt ꝑ diuitias ſuas? Undeſcis: vtrū tibi ſint ꝓfuture diuitie? Nonnemulti pauꝑes tutius latebāt: diuites factimox vt lucere ceperūt: p̄da fortioribꝰ fuerunt? Quanto melius laterēt: quāto meliꝰneſcirent̉: qͥ ceperūt q̄ri nō ꝓpter qd̓ erantſꝫ ꝓpter qd̓ habebāt. In his gͦ tꝑalibꝰ fratres admonemus vos: ⁊ exhortamur ī do
mino: vt nō petatis aliqͥd qͣſi fixū: ſꝫ qd̓ vobis deus expedire ſcit. Quid enī vob̓ expediat omnino nō ſcitis. Aliqn̄ qḋ putatꝭꝓdeſſe obeſt: ⁊ qd̓ putatis obeſſe hͦ ꝓdeſt.Egri enī eſtis: nolite medico dictare q̄ vobiſ medicamēta velit apponere. Si doctorgentiū Paulus apl̓s dicit. Quid enī oremus ſicut oportꝫ neſcimuſ: qͣꝫtomagꝭ noſ?Qui tn̄ cū ſibi videret̉ etiam ipſe prudent̓orare: vt ab eo auferret̉ ſtimulꝰ carnis: angelus ſathane qͥ eum colaphizabat: ne inmagnitudine reuelationū extolleret̉: quidaudiuit a dn̄o? Nūqͥd factū ē qd̓ volebatNō: vt fieret qd̓ expediebat Quid gͦ audiuit a dn̄o? Ter inqͥt rogaui dn̄m: vt aufer 3ret euꝫ a me: ⁊ dixit mihi: Sufficit tibi gratia mea: nam vtus in infirmitatē ꝑficitur.Ego medicamentuꝫ ad vulnus poſui: qn̄poſuerim noui: qn̄ auferendū ſit noui. Nōrecedat egrotus a manibuſ medici: nō detcōſiliū medico. Ita ſunt omīa iſta tꝑalia.Tribulatiōes ſūt. Si bn̄ colis deū: nouerꝭqꝛ nouit quid cuiqꝫ expediat. Proſperitates ſunt magis cauēde: ne ip̄e corrūpātanimū tuuꝫ: vt ab eo qͥ hec dedit recedat.Ergo iſte intelligens qͥd ait: Deus exaudioratiōꝫ meā: auribus ꝑcipe v̓ba oris mei.Qm̄ alieni inſurrexerūt aduerſuꝫme. Qui alieni? Nōne ip̄e dauid iudeuserat de tribu iuda? Ip̄e aūt locus ziph adtribum iuda ꝑtinebat: iudeorū erat. Quōergo alieni? Nō ciuitate: non tribu: nō cognatione: ſꝫ flore. Nam vis noſſe alienosiſtos? In alio pſalmo filij alieni dicti ſunt:quorū os locutū eſt vanitatē: ⁊ dextera eorum dextera iniqͥtatis. Et enumerat floreꝫzipheorū: quorū filij velut nouelle cōſtabilite in iuuentute ſua. Filie eorū compoſite ⁊ ornate ſicut ſimilitudo tēpli. Cellariaeorū plena eructātiā ex hoc in hoc. Oueseorū fecunde multiplicātes in exitibꝰ ſuis:boues eorū craſſe: Nō eſt ruina ſepis: necexitus nec clamor in plateis eorū. Sed vide zipheos: vide ad tp̄us florentes. Beatum dixerūt populū cui hͨ ſunt. Merito filij alieni. Tu qͥd latens int̓ zipheos? Beatus ppl̓us cuius dn̄s deus ip̄ius. Ex hͦ affectu hec oratio mittit̉ ad aures dn̄i cū dicitur: auribus ꝑcipe verba oris mei: qͦniaꝫalieni inſurrexerūt aduerſum me. Et potentes queſierunt animam meamNouo enī modo fratres mei volūt ꝑderegenus ſanctoruꝫ: ⁊ ab huius ſeculi ſpe abſtinentiū. Omēs qͥ ſpem habent in iſto ſe-
B