PſalmusLV
LV
Nōne tunc ingemiſcent? Nonne tunc ſerapenitētia torquebūtur: ⁊ dicent̉: quid nob̓ꝯfuit ſuꝑbia: ⁊ diuitiarū iactantia qͥd ꝯtulit nobis? Tranſierūt omnia illa tanqͣꝫ vmbra: O ziphei ad ſiniſtrā ſtantes: ſero penitet vos in vmbra floruiſſe. Quare Dauidquē ꝓdebatis inter vos latere nō agnoſcebatꝭ? Tunc em̄ ſi corrigeremī: dolor iſte infructuoſus nō eēt. Eſt .n. dolor fructuoſus⁊ infructuoſus. Fructuoſus dolor nūc eſtcū te accuſas: cū in te rep̄hēdis malos mores tuos: cum rep̄henſos ꝑſequeris: ꝑſecutos excludis: illiſqꝫ excluſis imitaris: exuens te veterem hominē: induens nouū: eligens potius chriſti opprobriū: qͣꝫ florem z1pheoꝝ. Porro ſi tibi contigerit habenti inocculto bonū tuum ⁊ latēti inter zipheos:habenti etiam in occulto promiſſionē mercedis tue aliqua ſublimitas ſeculi: noli extolli: nā ſi elatus ex illa fueris cades in florem zipheorū. Sic em̄ mulier quedā ſancta Heſter in illo tunc populo iudeorū: cūeſſet vxor regis alienigene: ventū eſt ad ꝑiculū ciuiū: vt deprecaretur regē ꝓ ciuibusſuis: cepit orare: ⁊ in ipſa oratione cōfeſſaeſt: illa omnia inſignia regalia ſic ſibi eē velut pannū mēſtruate. Si hec mulieres poſſent: viri nō pn̄t? Et ſi hec potuit mulier iudea: nō poterit eccleſia chriſtiana? Hoc .n.dixerim caritati veſtre: diuitie ſi affluāt neapponatis cor. Abundent lꝫ et ſequat̉ te ꝓſperitas ſeculi: tu mari noli credere: nec ridenti: diuitie ſi affluant: ſi abundent: calcaeas: ⁊ ſuſpendere ex deo tuo. Cuꝫ em̄ easſubter te habuerꝭ: ⁊ ex illo pependeris: cūfuerint ſubtracte non cades: ne forte ꝑ malam cogitationē minimeqꝫ chriſtianam: fiat in te qd̓ dicit̉ in alio pſalmo cōmemorato flore iſtorū zipheorum. Nimis enim inquit ꝓfunde facte ſunt cogitationes tue.Deo dicitur: nimis ꝓfunde facte ſunt cogtationes tue: vir imprudēs nō cognoſcet:⁊ ſtultus non intelliget hec. Quid nō intelliget? Cum exoriuntur peccatores ſicut fenum: ⁊ ꝓlongati fuerint omnes qui operātur iniquitatē: vt intereant in ſeculum ſecūli: delectabit eos flos malorum. Dixeruntapd̓ ſe: ecce mali florēt: puto malos amatdeus: ⁊ delectatur temporali flore iniquorū: cōuerſi ſunt ad iniquitatē vt interirent:nō ad tempus ſicut illi florēt: ſed in ſeculūſeculi. Un̄ hoc? Quia vir imprudēs nō cognoſcet: ⁊ ſtultꝰ nō intelliget hec: nō intrāsin ſanctuariū dei: vt ītelligat in nouiſſima.
Et quia difficilis eſt aliquantulū intellectus hic: inde cepit pſalmꝰ iſte: vt Dauid lateret inter zipheos: nec delectaretur florezipheoꝝ: ſed eligeret potius inter illos humilitatē: vt haberet apud deū abſconditāclaritatem. Quid ergo ei tribuitur in hoctitulo. In finē in hymnis: hoc eſt in laudibus. Quibus laudibꝰ; Bn̄s dedit dn̄s abſtulit: ſicut dn̄o placuit: ita factū eſt: ſit nomē dn̄i bn̄dictū. Quaſi videbat̉ aruiſſe ꝑdita omni ſb̓ſtātia? Abſit. Folia cecidert:radix viuebat. Ergo in finem in hymnis.Quid ē intellectꝰ ip̄i Dauid? Intellectusꝯtra illud: Uir imprudēs nō cognoſcet: ⁊ſtultꝰ nō intelliget hec. Intellectꝰ ip̄i Dauid: cū venerūt ziphei ⁊ dixerūt ad Saul:Nōne ecce Dauid abſcōditꝰ eſt apd̓ nos.Et ſi abſconditus eſt apud vos: dūmodonō floreat ſicut vos. Audi gͦ vocē eius.¶ Expoſitio pſalmi.Ęus in noīe tuo ſaluum med rac: ⁊ ī v̓tute tua iudica me.Hoc dicat eccleſia latens inter zpheos: hoc dicat cor chriſtianum habensin occulto bonū morū ſuorū: ſperās de occulto mercedē meritoꝝ ſuoꝝ: h̓ dicat: Deus in noīe tuo ſaluū me fac̄: ⁊ in v̓tute tuaiudica me. Ueniſti o chriſte: hūilis apparuiſti: ꝯtēptus es: flagellatꝰ es: crucifix: occiſus es: ſꝫ tertio die reſurrexiſti: qͣdrageſimodie in celū aſcendiſti: ſedes ad dexterā patris ⁊ nemo videt: ſpiritū tuū inde miſiſti:acceperūt digni impleti amore tuo: laudēipſius humilitatis tue ꝑ munduꝫ genteſqꝫpredicauerunt. Nomen tuum video excellere in genere humano: ſed tamen infirmꝰnobis predicatus es. Neqꝫ em̄ ⁊ ille doctor gentiuꝫ dixit aliquid inter nos ſe ſcire:niſi chriſtum Ieſum ⁊ hunc crucifixum: vteius eligeremus opprobriuꝫ: magis qͣꝫ gloriam florentium zipheorum. Uerum tamēde illo quid ait? Et ſi mortuus eſt ex infirmitate: ſed viuit ex virtute dei. Uenit ergovt moreret̉ ex infirmitate: venturꝰ eſt vt iudicet in virtute dei: ſed ꝑ infirmitatē crucꝭclarificatū eſt nomen eiꝰ. Quiſqͥs nō crediderit in nomen clarificatum ꝑ infirmitatē:expaueſcet ad iudicem cū venerit in virtute. Ne autem quondam ille infirmus cumvenerit fortis vētilabro illo ad ſiniſtrā nosmittat: ſaluet nos in nomine ſuo: ⁊ iudicetnos in virtute ſua. Quis em̄ hoc tā temerarius optauerit: vt dicat deo: iudica me:Nōne ꝓ maledicto dici ſolet hoībꝰ: iudicet