PſalmusCIII

qui inimici erāt ſancto Dauid: florētes latenti: Inueniamꝰ gͦ eos in genere hūano:ſi pſalmū intelligeres volumꝰ. Inueniamꝰhic primo Dauid latenteꝫ: ⁊ inueniemꝰ eiaduerſarios florētes. Attende Dauid latentē. Mortui em̄ eſtis: dic̄ Apl̓s: mēbrischriſti: ⁊ vitā vr̄a abſcōdita eſt cuꝫ chriſtoin deo. Iſti ergo latētes qn̄ erūt florentes?Cū chriſtus inquit apparuerit vita veſtra:tūc ⁊ vos cū illo apparebitis in gl̓ia. Quādo erunt iſti florētes: tunc erunt illi zipheiareſcētes. Cui nanqꝫ flori illorū comparet̉gloria attende: Omnis caro fenum: ⁊ oīshonor carnis vt flos feni. Quis finis? Fenū aruit ⁊ flos decidit. Tunc vbi erit Dauid? Uide qͥd ſequitur: Uerbū autem domini manet ineternū. Illa ergo duo genera hominū ſunt: que ⁊ diſtinguere debetis:⁊ eoꝝ alterū eligere. Quid em̄ noſſe tibi ꝓdeſt: ſi eligere pigeres? Equidē nūc eligendi poteſtas adiacet: veniet tp̄us qn̄ tibi poteſtas deerit eligendi: cū iam deus ſententiā nō differet iudicandi. Qui ſunt em̄ iſtiflorētes ziphei: niſi corpꝰ illud Doechidumei: de quo iam locuti ſumus caritati vr̄eante paucos dies: de qͦ dictū ē: Ecce hō qͥnō poſuit deū adiutorem ſuū: ſed ſperauitin multitudine diuitiarū ſuarū ⁊ preualuitin vanitate ſua? Iſti ſunt florentes filij ſeculi: qͦs mō ex euāgelio audiſtis: qꝛ in ſuagnaͣtiōe aſtutiores ſūt filijs lucis. Etem̄ ipſi vidētur ꝓſpicere in poſterū: quo neſciūtvtrū veniat. Audiſtꝭ quid fecerit dominoſuo villicus ille faciens ſibi bonū de rebdomini ſui: ⁊ largiēs debitoribus illius: vtcum amotus eſſet a villicatione ſuſciperetur ab eis: ⁊ qͣꝫuis fraudeꝫ fecerit dominoſuo: tamē cor eius laudauit dominꝰ eius:nō attendens ad damnū ſuum: ſed ad eiingeniū: quantomagis nos debemus ip̄odomino noſtro Ieſu chriſto admonēte facere nobis amicos de māmona iniquitatis. Māmona enim diuitie interpretātur.Noſtre autem diuitie ibi ſunt vbi eſt domꝰnoſtra eterna in celis. Proinde pecuniaꝫtemporalē illi appellāt diuitias: qui niſi tēporaliter florere non poſſunt: nec ineternūſibi ex his amicos facere volūt: quia verasdiuitias non nouerūt. Has ergo diuitiasſola iniquitas putat: florens ad tempus vtfenū. Hi ſunt ziphei inimici Dauid florentes in ſeculo. Hos aliquādo attendūt etiāfilij lucis infirmi: ⁊ nutant eis pedes cū viderint malos felicitate florere: dicūt apud

ſeipſos: quid mihi ꝓdeſt iunocētia? Quidmihi confert qd̓ deo ſeruio: qd̓ mandata eius cuſtodio: qd̓ neminem premo: neminialiquid rapio: nulli noceo: qd̓ poſſuꝫ p̄ſto?Ecce hec omnia facio: ⁊ florent illi: ego laboro. Quid em̄ ⁊ tu zipheus vis eſſe? Florent in ſeculo: areſcent in iudicio: ⁊ poſtariditatē in ignem mittentur. Hoc velis ⁊tu: ignoras quid tibi ꝓmiſerit qͥ ad te venit:qͥd in ſeipſo hic oſtēderit. Si flos zipheoꝝappetendus eſſet: ipſe dominꝰ tuus nōne ⁊in hoc ſeculo floruiſſet? An vero deerat illi vt hic poſſet florere? Sꝫ h̓ maluit inter zipheos latere: ⁊ dicere pontio Pilato interroganti tanqͣꝫ ⁊ ipſi flori zipheorū: ⁊ ſuſpecto de regno eius: Regnū meū non eſt dehoc mundo. Ergo hic latebat: ⁊ omnes boni latent hic: quia bonū eorū intus eſt: abſcōditū eſt: in corde eſt: vbi fides: vbi caritas: vbi ſpes: vbi thezaurus illorū. Nunquid hec bona apparent in ſeculo? Et hecbona latent: ⁊ hoꝝ bonoruꝫ merces latet.At vero dignitas ſeculi quō alba ē? Nitetad tp̄s. Nūqͥd ſꝑ nitebit? Herba ē hyemalis: vſqꝫ ad eſtatē viret. Nō ergo fiet in animo quod in alio pſalmo inuenimꝰ. Cōfitetur em̄ quidā ꝓpe ſe cecidiſſe nutantē: ⁊ labaſſe greſſus ſuos ambulantes in via dei:dū aſpiceret florem quēdā felicitatēqꝫ iniquorū: ⁊ poſtea qͣꝫ cognouit qͥd iniquis infine ſeruaret deus: ⁊ quid iuſtis laborantibus ꝓmitteret qui falli nō pōt: agens gratias de hac cognitione ait: Ꝙ bonꝰ iſraeldeꝰ rectis corde. Quare hͦ dicis? Mei aūtinquit pene cōmoti ſūt pedes. Un̄? Quiazelaui in peccatoribus: pacē peccatorū intuens. Cōfirmati ſūt aūt greſſus eiꝰ poſteaqͣꝫ ītellexit nouiſſima. Hoc em̄ ī eodē pſalmo paulopoſt dicit: Hoc labor eſt an̄ me:id eſt magna mihi queſtio ſurrexit in corde: quare homines male faciunt: ⁊ in ſeculo florēt. Multi aūt bn̄ agūt: ⁊ ī hac terralaborāt. Queſtio ergo iſta cū magna eſſetan̄ oculos meos: ⁊ laborioſa ad inueſtigādū: labor eſt inqͥt an̄ me: donec introeaꝫ inſanctuariū dei: ⁊ intelligam in nouiſſima.Que ſunt iſta nouiſſima? Que: niſi que ſcimus iam in euāgelio p̄nunciata? Cum em̄venerit filius hoīs: ꝯgregabuntur ante eūomnes gentes: ⁊ ſeꝑabit eos: ſic̄ paſtor ſegregat oues ab hedis: Oues ponet ad dexterā: hedos ad ſiniſtram. Ecce iam illi zphei ſeꝑabuntur: flāma ſequit̉ ſeꝑatione:Ubi eſt flos eorū qui iā ad ſiniſtra ſtabūt: