PſalmusLIII
cellus: nō vult reddere: ꝓ ſuo computat.Nō putabat poſſe repeti: iam ꝓ ſuo habebat. Reddere detrectat: videat quod timeat amittere: ⁊ quod nolit habere. In dubium veniunt pecunia ⁊ fides: que p̄cioſioreſt ibi grauius damnū timendū ē. Tu aūtvt aurū teneas: fidē perdis. Grauiori dānō ꝑcuteris: ⁊ tu de lucro letatꝰ es. Ibi timuiſti timorē: vbi non erat timor. Reddepecuniā: parū dico redde: ꝑde pecuniamne fidē ꝑdas. Tu aūt reddere pecuniā timuiſti: ⁊ fidē ꝑ̨dere voluiſti. Martyres nōaliena tulerūt: ſed etiā ſuam fidē ne amitterent: ꝓpria cōtempſerūt. Et parū fuit ꝑdere pecuniā quando paſſi ſunt: ꝑdiderūt etanimā ſuam. Quādo ꝓſcripti ſunt ꝑdiderunt animā: vt in vitā eterna inuenirēt eā.Ergo ibi timuerūt vbi timendū eſt. Illi vero qui chriſto dixerūt: nō eſt deus: ibi timuerūt vbi nō erat timor. Dixerūt em̄: Si dimiſerimus eū: venient romani ⁊ tollēt nobis ⁊ locū ⁊ gentem. O ſtulticia ⁊ imprudentia: dicēs in corde ſuo nō eſt deus. Timuiſti perdere terrā: perdidiſti celū: timuiſti ne venirēt romani ⁊ tollerent tibi ⁊ locū⁊ gentē: nunquid tibi tollerent deū? Quidergo reſtat? Quid niſi vt fatearis: qꝛ tenere voluiſti: ⁊ tenēdo male amiſiſti? Perdidiſti em̄ ⁊ locum ⁊ gentē occidendo chriſtum: ⁊ ꝑdidiſti ⁊ locū ⁊ gentē ⁊ chriſtum.Timēdo occiderūt chriſtū. Sed quare hͦ:¶ Quoniā deusⁱ diſſipat oſſaʳ hominibus placentiū: Et volentes placere hominibꝰ timuerūt ꝑdere locū: Chriſtus autē ipſe de quo dixerūt: Nō eſt deꝰ:maluit diſplicere hominibꝰ talibꝰ: qualesilli erant: filijs hominū nō filijs dei maluit diſplicere. Inde diſſipata ſunt oſſa eoꝝillius oſſa nemo cōfregit. Confuſi ſuntquoniaꝫ deus ſpreuit eos. Reuerafratres: quantū ad illos attinet magna illiſacceſſit ꝯfuſio: In quo loco crucifixer̄t dominū: quē ideo crucifixerūt ne perderēt etlocuꝫ ⁊ gentem: non ibi ſunt iudei. Deusergo ſpreuit eos: ⁊ tn̄ frangendo admonūit illos vt qͦ cōuertātur. Modo cognoſcātchriſtū: ⁊ dicant: deꝰ eſt quē dixerūt nō eſtdeus. Redeāt ad heneditatē paternā: adhereditatē Abrae Iſaac ⁊ Iacob: poſſideant cū ipſis vitā eternā: ⁊ ſi vitā tꝑalē amiſerunt. Quare hoc? Quia ex filijs hoīm facti ſunt filij dei. Nā qͣꝫdiu manēt ⁊ nolunt:nō eſt qui faciat bonū: nō eſt vſqꝫ ad vnū:ꝯfuſi ſunt: qm̄ deus ſpreuit eos. Et tanqͣꝫ
ad ipſos cōuerſus. ¶ Quis dabit exſyon ſalutare iſrael? O ſtulti increpaſtis: inſultaſtis: colaphizaſtis: ſputis illiniſtis: ſpinis coronaſtis: in crucem erexiſtis.Quē? Quis dabit ex ſyon ſalutare iſraelNōne ip̄e quē dixiſtis: nō ē deꝰ: In auertendo dn̄s captiuitateᶠ populi ſui:Nō em̄ auertit captiuitatē ppl̓i qͣs: niſi quivoluit inter veſtras manꝰ eſſe captiuꝰ. Sꝫqui hoc intelligēt? Exultabit Iacob ⁊letabit̉ iſrael. Uere Iacob ⁊ vere iſrael:minor ille cui ſeruiuit maior: ip̄e exultabit:quia ipſe cognoſcet.¶ Explicit Tract̉. de psͣ. LII.Incipit Tract̉. de psͣ. LIII.Salmi huius titulus habet frucp tū ꝓlixitatis ſue ſi intelligatur. EtXquia pſalmus breuis eſt: cōpenſemus in mora tituli: quod in pſalmo nō immorabimur. Inde em̄ pendet oīs verſusqui cantatur. Si quis itaqꝫ cognoſcat qd̓in domus froute prefixū eſt: ſecurus intrabit: nec cū intrauerit errabit. Hoc em̄ in ipſo poſte p̄notatū eſt: quomō interius nō erretur. ¶ Titulus eius ſe ita habet. In finem in hymnis: intellectꝰ ipſi Dauid. Cum venerunt ziphei ⁊ dixerunt adSaul: Nōne ecce Dauid abſconditus eſtapud nos? Qd̓ Saul ꝑſecutor erat ſanctiviri Dauid optime nouimꝰ: qd̓ figurā gerebat Saul tꝑalis regni: nō ad vitā: ſed admortē ꝑtinētis. ⁊ hoc veſtre caritati nos cōmēdaſſe meminimus. Itēqꝫ ꝙ ip̄e Dauidfigurā gerebat chriſti: vel corꝑis chriſti: etnoſſe debetis: ⁊ recolere quod iam noſtis.Quid gͦ ziphei; Uicꝰ quidā erat ziph: cuius habitatores ziphei: in quoruꝫ regioneſe abſcōderat Dauid: cū eū vellet Saul inuenire ⁊ occidere. Iſti gͦ ziphei cū hoc cōgnouiſſent: ꝓdiderūt eū regi ꝑſecutori dicentes: Nōne ecce Dauid abſcōditus eſtapud nos? Nihil quideꝫ ꝓfuit illis ꝓditioeorū: ⁊ ipſi Dauid nihil obfuit. Nāqꝫ animus eoꝝ malignus demōſtratus eſt. Saulvero nec poſt eoꝝ ꝓditionē potuit cōprehendere Dauid: ſed potiꝰ in ipſius regionis quadā ſpelūca: cū eiꝰ manibꝰ datus eſſet occidēdus Saul: peꝑcit illi Dauid: etqd̓ habebat in ptāte non fecit. Ille aūt q̄rebat face̓ qd̓ in ptāte non habuit. Zipheigͦ illi viderint qͥ fuerint. Quid nob̓ pſalmꝰex illorū occaſione intelligēdus offerat videamus. Queramꝰ gͦ quid interꝑtent̉ ziphei: Inuēimꝰ florētes. Florētes gͦ neſcio
Alia lr̄ar̄ diſſipauitr eoꝝ qͥ hōibꝰplacent
Alialfaf dū ꝯuerdeust pleb̓ ſue.