PſalmusLII

dono dei facis: deꝰ de celo ꝓſpicit ſuꝑ filios hominuꝫ. Illa igitur queſtio ꝓ modulonoſtro ſic ſoluta eſt. Quid eſt qd̓ ꝓſpicientes agnoſcimus? Quid eſt quod proſpiciens deus agnoſcit? Quicquid hic donatagnoſcit. Audi: qͥd? Quia oēs declinauerūt: ſimul inutiles facti ſunt: nō eſt qͥ faciatbonū: nō ē vſqꝫ ad vnū. Que igit̉ illa aliāqueſtio ē: niſi quā paulo an̄ cōmemoraui.Si nō eſt qui faciat bonum: nō eſt vſqꝫ advnuꝫ: nemo reſtat qui gemat inter malos.Expecta inqͥt dn̄m: noli cito ferre ſentētiā.Bonaui hoībus bn̄ facere: ſed ex me inqͥt̉:non ex ſe. Ex ſe em̄ mali ſūt. Filij hoīm ſūtqn̄ male faciūt: qn̄ bene filij dei. Hoc enimfacit deus ex filijs hoīm filios dei: qꝛ ex filio dei fecit deus filium hoīs. Uidete queſit illa ꝑticipatio: ꝓmiſſa eſt nobis ꝑticipatio diuinitatis. Mentit̉ qui ꝓmiſit: ſi nō ēprior factus ꝑticeps mortalitatis. Filiꝰ .n.dei ꝑticeps mortalitatis effectꝰ eſt: vt mortalis hō fiat ꝑticeps diuinitatis. Qui tibiꝓmiſit cōmunicandū tecū bonū ſuū: priꝰtecum cōmunicauit mala tua. Qui tibi ꝓmiſit diuinitatē oſtendit in te caritatē. Ergo tolle qd̓ homines filij dei ſunt: remanetqd̓ filij hominū ſunt. Nō eſt qͥ faciat bonū:nō ē vſqꝫ ad vnū. None ſciet oēs qͥa operantur iniquitate: qui denoratpopulū meū in cibo panis. Nōneſciēt? Nōne illis oſtendit̉? Uic mirare: loq̄re ex ꝑturiente ⁊ dolēte. Ppl̓us em̄ tuꝰ deuoratur in cibo panis. Eſt gͦ hic ppl̓us deiqui deuoretur? Certe nō eſt qͥ faciat bonū:nō eſt vſqꝫ ad vnū. Reſpondet̉ ex illa regula. Sed iſte ppl̓us qui deuorat̉: iſte populus qui patit̉ maloſ: iſte qͥ gemit ⁊ parturit malos: iaꝫ ex filijs hominū filij dei factiſunt: ideo deuoratur. Conſiliū em̄ inopisconfudiſtis: quoniā dn̄s ſpes eiꝰ eſt. Plerumqꝫ enim vt deuoretur populꝰ dei: hocipſum in illo contēnitur: quia populus deieſt. Rapiam inquit ⁊ expoliem: ſi chriſtianus eſt: quid mihi facturus eſt? Loquit̉ ꝓillo qui loquit̉ ꝓ parturiēte: ⁊ minat̉ deuorantibꝰ dicēs: Nōne ſcient omnes qui operant̉ iniquitatē? Nā ⁊ ille qui videbat furē⁊ concurrebat cum eo: ⁊ cū adulteris portionē ſuam ponebat: ſedens aduerſus fratrem ſuū detrahebat: ⁊ aduerſus filiū matris ſue ponebat ſcandaluꝫ: dixit in cordeſuo: non eſt deus. Ideo hoc illi dicit̉: Hecfeciſti ⁊ tacui. Suſpicatꝰ es iniquitateꝫ qd̓ero tui ſimilis: hoc eſt: nō eſt deus: ſi ero ti-

bi ſimilis. Sed quid ſequit̉. Arguam te: etſtatuam te ante faciē tua. Sed ⁊ hic arguāte: ⁊ ſtatuam te ante faciē tuā. Nō vis modo noſſe vt diſpliceas: noſces vt plangas.Nō em̄ demōſtraturꝰ eſt deus iniquis iniquitatem ſuā? Si nō eſt demonſtraturus:qui erunt qui dicturi ſunt: quid nobis profuit ſuperbia: ⁊ diuitiaꝝ iactantia quid cōtulit nobis? Tunc ergo ſciēt qui modo ſcire nolunt. Nōne ſcient omnes qui operantur iniquitatē: qui deuorāt populū meumī cibo panis? Quid addidit ī cibo panis?Tanqͣꝫ panē manducant populum meū.Cetera em̄ que manducamus poſſumusmō illa: modo illa: nō ſemper hoc olus: nōſemper hanc carnē: nō ſemper hec poma:ſemper panē. Quid eſt ergo deuorant populum meū in cibo panis? Sine intermiſſion: ſine ceſſatione deuorant. Qui deuorant populū meū in cibo panis? Deūnon inuocauerūt: Conſolatur gementem ⁊ maxime ex cōmemoratione: ne imitando malos: qui plerūqꝫ ꝓſperantur delectet fieri malus. Seruatur tibi qd̓ ꝓmiſſum eſt. ſpes illoꝝ p̄ſens eſt: tua futura eſt:ſed illoruꝫ fluxa: tua certa. illorū falſa: tuavera. Illi em̄ deū nō inuocauerūt. Nōnequotidie tales rogant deū? Nō rogāt deū.Attēdite ſi poſſumꝰ hͦ dicere adiuuāte ip̄odeo. Deꝰ gratis ſe vult coli: gratis ſe vultdiligi: hoc eſt caſte amari: nō ꝓpterea illuꝫamari: qꝛ dat aliquid p̄ter ſe: ſed qꝛ dat ſe.Qui gͦ īuocat deū vt diues fiat: deū nō inuocat: hͦ īuocat qd̓ ad ſe vult vēire. Quidem̄ ē inuocare: niſi vocare in ſe? In ſe gͦ vocare: hͦ dicit̉ inuocare. Nā cū dicit̉: deꝰ damihi diuitias: nō vis vt ip̄e deꝰ ad te veniat: ſed vis vt diuitie veniāt ad te. Qd̓ visvt ad te veniat: hͦ inuocas. Si aūt deū īuocares ip̄e ad te veniret: ip̄e eſſet diuitie tue.Nunc aūt vis habere arcā plenā: ⁊ inanēconſcientiā. Deus non implet domū: ſedpectus. Quid tibi proſunt exteriores diuitie: ſi te interior premit egeſtas? Ergo iſtiqui propter ſecularia cōmoda: qui propt̓terrena bona: qui propter vitam preſenteꝫ⁊ terrenam felicitatē inuocant deum: noninuocant̉ deū. Propterea quid de illis ſequitur? Ibi timuerunt vbi nō eratua ira.timor. Nunquid enim timor eſt: ſi quisperdat diuitias? Non eſt ibi timor: ⁊ ibi timetur. Si quis autē perdat ſapientiā veretimor eſt: ⁊ ibi nō timetur. Audi: dinoſce:tales intellige. Cōmendatur neſcio cui ſa-

Alia lr̄sſplebē. meāvt cibum.

A124Illic trepiouerunt timore.