PſalmusLII

ſia: ꝓ vno ipſo homine: id eſt: ꝓ ipſa vnitate cuiꝰ caput ſurſum eſt: pſalmꝰ iſte cantatur. Gemit aūt ⁊ parturit: ⁊ dolet iſte homo. Quare ⁊ inter quos: niſi qꝛ accepit etcognobit a capite ſuo dicēte: Abundabitiniquitas ⁊ refrigeſcet caritas multoꝝ? Siaūt abundauit iniquitas ⁊ refrigeſcet caritas multoꝝ: quis remanebit qui parturiat?Sequitur: Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ in fineꝫhic ſaluus erit. Unde eſſet magnū perſeuerare: niſi inter moleſtias ⁊ temptationes ⁊turbationes ⁊ ſcandala eſſet ꝑſeuerandū.Nemo em̄ iubetur bona tolerare: ſed proiſto quia dicit̉: ⁊ ꝓ iſto quia cantatur videamus quid ſit. Pro iſto increpant̉ hic homines: inter quos gemitur: inter quos dolet̉: ⁊ cōſolatio dolentis ⁊ ꝑturiētis in pſalmi fine depromit̉ ⁊ exprimit̉. Qui ſunt ergo inter quos ꝑturimꝰ ⁊ gemimus? Si incorpore chriſti ſumꝰ: ſi ſub illo capite viuimus: ſi in mēbris eiꝰ deputamur: qui ſuntaudi.¶ Expoſitio pſalmi.a.Ixitᶠ imprudes ī corde ſuo:5.dno eſt deus. Tale genus eſt hominū īter quos dolet ⁊ gemit corpus chriſti. Si tale hoc hominū genus eſt.nō multos parturimꝰ: quantū videt̉ occurrere cogitationibꝰ noſtris perpauci ſunt.Et difficile eſt vt incurramꝰ in hominē quidicat in corde ſuo: nō eſt deꝰ: tamē ſic pauci ſunt: vt inter multos timendo hoc dicere: in corde ſuo dicāt: qꝛ ore dicere nō audent. Nō ergo multū eſt qd̓ iubemur tolerare: vix inuenitur: rarū hoīm genus eſt:dicant in corde ſuo: nō eſt deus. An veroalio intellectu diſcuſſuꝫ inuenit̉ eſſe in pluribꝰ: qd̓ in paucis ⁊ raris ⁊ pene in nulliseſſe putabamꝰ. Prodeāt in mediū qͥ maleviuūt: inſpiciamꝰ facta flagitioſoruꝫ: facinoroſorū ſceleratorūqꝫ hominū: quoꝝ magna turba ē qui fouent qͦtidie peccata ſua:qui factis in conſuetudinē verſis etiā verecundiā ꝑdiderunt. Hec tanta hoīm multitudo eſt: vt īter eos poſitū corpus chriſti:vix audeat rep̄hendere: quod nō cogituramittere: ⁊ ꝓ magno ſibi putet ſeruari integritatē innocentie: ne faciat qd̓ culpare iāper cōſuetudinē: aut nō audeat: aut ſi auſus fuerit faciliꝰ erūpat rep̄henſio ⁊ reclamatio eorū qui male viuunt: qͣꝫ vox liberaeoꝝ qͥ bn̄ viuūt. Et iſti tales ſūt: vt dicāt incorde ſuo: nō eſt deꝰ. Tales cōuinco. Unde conuinco? Facta ſua deo placere arbi-

trantur. Nō aliqui ergo ait: dicunt. ſed dixit imprudens in corde ſuo: non eſt deus.Qui vſqꝫ adeo credūt eſſe deum: vt eidemdeo arbitrantur placere qd̓ faciunt: atqꝫ ſiintelligas prudens: quia imprudens dixitin corde ſuo: nō eſt deus: ſi aduertas: ſi intelligas: ſi diſcutias: qui putat deo placerefacta mala: nō eum putat deū. Si em̄ deuseſt: iuſtus eſt. ſi iuſtus eſt: diſplicet ei iniuſticia: diſplicet iniquitas. Tu aūt cum putas ei placere iniquitatē: negas deū. Si autem deus eſt cui diſplicet iniqͥtas: tibi autem non videtur deus cui diſplicet iniquitas. Nō eſt autē deus: niſi cui diſplicet iniquitas: cū dicis in corde tuo: fauet iniquitatibꝰ meis deꝰ: nihil aliud dicꝭ qͣꝫ nō eſt deus. Referamus nos ad illū intellectū: qui⁊ de ipſo chriſto dn̄o noſtro de ipſo capitenoſtro occurrit. Ipſe em̄ cum in forma ſerui appareret in terra: dixerūt qui eū crucifixerūt: nō eſt deus. Quia filiꝰ dei erat vtiqꝫdeꝰ erat. Sed illi qui corrupti ſūt ⁊ abominabiles facti ſunt: qͥd dixerūt? Nō eſt deꝰ:occidamus eum: nō eſt deus. Habes vocem ipſorum in libro ſapientie: ſed pͥmo illos vide corruptos: vt poſſint dicere ī corde ſuo: non eſt deus. Premiſſo em̄ verſudixit imprudēs in corde ſuo: nō eſt deus:tanqͣꝫ cauſe quererētur: vn̄ hoc poſſet dicere imprudēs ſubiecit. ¶ Corrupti ſunt⁊ abominabiles facti ſunt in iniqͥtatibꝰᶠ ſuis. Audi illos corruptos. Dixerūt em̄ apud ſe nō recte cogitantes. Cepit corruptio a mala fide: inde itur in turpes mores: inde in acerrimaſ iniquitates.Gradus iſti ſunt. Quid enim apud ſe dixerunt cogitantes non recte? Exiguum etcū tedio eſt vita noſtra. Ab hac mala fideſequit̉ illud qd̓ ⁊ Apoſtolus dixit: Māducemus ⁊ bibamꝰ: cras em̄ moriemur. Ibiautē latius luxuria ipſa deſcribit̉: Coronemus nos roſis anteqͣꝫ marceſcāt: vbiqꝫ relinqͣmus ſigna leticie nr̄e. Pꝰ iſtaꝫ deſcpͥtālatiꝰ luxuriā: quid ſequit̉? Occidamꝰ pauperē iuſtū. Hoc eſt gͦ dicere: nō eſt deꝰ. Lenia videbāt̉ iā dudū loqͥ: Coronemꝰ nosroſis anteqͣꝫ marceſcāt. Quid delicatiꝰ? qͥdleniꝰ? Sperares d̓ hac lenitate cruces: gladios? Noli mirari lenes ſunt ⁊ radices ſpinarū. Si quis eas cōtrectat nō pungitur:ſed quo pungeris inde naſcit̉. Corrupti gͦſunt iſti ⁊ abominabiles facti ſunt in iniquitatibꝰ ſuis. Dixit in corde ſuo: nō ē deus. Si filiꝰ dei eſt: deſcēdat de cruce. Ecce

Alia lr̄a.r̄ nō habet.