PſalmusLII

iſti doech. Sed qͣꝫuis de deo preſumāt adtemporalia: tamē vt dicant ſibi: colo deuꝫmeuꝫ qui me facturus eſt diuitem in terra:qui mihi filios daturus eſt: qui mihi vxorēdaturus eſt. Talia quidē non dat niſi deꝰ:ſed non vult ſe propter talia diligi deꝰ. Iōenim ſepe iſta dat ⁊ malis: vt aliud ab illodiſcant querere boni. Quomō ergo tu dicis: ſperaui in miſericordia dei? Forte adtemporalia adipiſcenda: immo: Ineternum ⁊ in ſeculū ſeculi. Quod dixit ineternum: repetere voluit adijciendo in ſeculū ſeculi: vt confirmaret ibi repetēdo: qͣꝫfundatus eſſet in dilectione regni celorū: ⁊in ſpe eterne felicitatis. ¶ Confitebortibiᶠ in ſeculūᶠ quoniā feciſti: Quidfeciſti? Doech damnaſti. Dauid coronaſti. Cōfitebor tibi in ſeculū quoniā feciſti.Magna cōfeſſio: quoniā feciſti. Quid feciſti: niſi hecip̄a que ſupra dicta ſunt: vt tāqͣꝫ oliua fructifera in domo dei ſperarē ī miſericordia dei ineternuꝫ: ⁊ in ſeculū ſeculi?Tu feciſti: impius iuſtificare ſe nō poteſt:Sed quis eſt qui iuſtificat? Credenti inqͥtin eum qui iuſtificat impiū. Quid em̄ habes quod nō accepiſti? Si autē accepiſti:quid gloriaris quaſi nō acceperꝭ: qͣſi ex tehabeas? Abſit vt ⁊ ego ſic glorier: ait iſtequi oppoſitus eſt ꝯtra Doech: qui toleratDoech in terra: donec emigret ille de tabernaculo ⁊ eradicetur de terra viuentiūNō glorior qͣſi nō acceperim: ſꝫ in deo glorior: ⁊ confitebor tibi qm̄ tu feciſti: id eſt qꝛtu feciſti: nō ex meritꝭ meis: ſed ex miſcd̓iatua. Ego em̄ quid feci? Si recolas: priꝰ fuiblaſphemus ⁊ ꝑſecutor ⁊ iniurioſus. Tuaūt quid feciſti? Sed miſericordiā cōſecutus ſum: quia ignorās feci: Confitebor tibi in ſeculum quoniam feciſti. Et expectabo nomen tuum quoniāʸ iocundum eſt. Amaruꝫ eſt ſeculū: ſed nomentuū iocundū. Et ſi dulcia quedam ſunt inſeculo: ſed cū amaritudine digerunt̉. Preponitur nomē tuū: non ſolū magnitudineſed etiā iocunditate. Narrauerūt etem̄ mihi iniuſti delectatiōes: ſed nō ſicut lex tuadn̄e. Neqꝫ em̄ ſi nihil dulce eēt martyribꝰ:tantas tribulationū amaritudines eqͥ animo ſuſtinerēt. Amaritudo eorū a quouisſentiebat̉: dulcedinē eorū nō facile quiſqͣꝫguſtare poterat. Nomē ergo dei iocundūamantibus deum ſuper omnes iocūditates. Expectabo nomē tuū: quia iocundūeſt. Et cui probas qꝛ iocūdū eſt? Da mihi

palatū cui iocundū eſt. Lauda deum quātū potes: ⁊ exaggera dulcedinē eius quibꝰvalueris verbis. Homo neſciens quid ſitmel: niſi guſtauerit qͥd dicas neſcit. Ideomagis ad exprimendū inuitās pſalmꝰ qͥdait? Guſtate ⁊ videte quoniam ſuauis eſtdominus. Guſtare non vis: ⁊ dicis iocundū ē. Quid iocundū eſt? Si guſtaſti in fructu tuo inueniat̉: nō in ſolis vocibus tāqꝫtantūmō in folijs: ne maledicto dn̄i areſcere tanqͣꝫ illa ficulnea merearis. Guſtate inquit ⁊ videte qm̄ ſuauis eſt dn̄s. Guſtate⁊ videte: tūc videbitis ſi guſtaueritis. Homini aūt nō guſtanti: vn̄ ꝓbas? Laudādoiocunditatē nominis dei quātocūqꝫ dixeris verba ſūt. Aliud eſt guſtꝰ. Uerba laudis eius audiūt ⁊ impij. Nō aūt guſtāt qͣꝫiocundū eſt niſi ſancti. Proinde iſte ſentiens dulcedinē noīs dei: ⁊ volēs explicare⁊ volēs oſtēdere: nec inueniēs: quibꝰ etem̄ſanctis nō opus eſt vt tu oſtendas: qꝛ ipſiguſtant ⁊ norūt: impij ſentire nō poſſuntqd̓ guſtare nolūt. Quid ergo facit de iocūditate noīs dei? Tulit ſe cōtinuo a turbisimpiorū. Expectabo inquit nomē tuū: qꝛiocūdū eſt. In ꝯſpectu ſanctoꝝ tuorū. Iocūdū eſt nomē tuū: ſꝫ nō in ꝯſpectuimpiorum. Ego ſcio qͣꝫ dulcis ſit: ſed hisqui guſtauerūt.¶ Explicit Tract̉. de psͣ. II.Incipit Tract̓. de psͣ. LII.PrefatioSalmū iſtū vobiſcū tractādū qͣn-tū dn̄s ſuggerit ſuſcipimꝰ. IubeteIfr̄es vt velimꝰ: ⁊ orate vt poſſimꝰ.Si qͥd feſtinatiōe forte p̄termiſero: īolebitin vobis qui ⁊ nobis dare dignatur quoddicere potuerimus.¶ Titulus eius eſt ¶ In fine ꝓ Amalech intellectꝰ ipſi Dauid.¶ Ro Amalech ſicut in hebreoꝝ interp̄tationibꝰ noīm īuenimꝰ: videt̉ dice̓ꝓ parturiēte ſiue dolēte. Quis aūt in hocſcl̓o ꝑturiat ⁊ doleat: agnoſcunt fideles: qꝛinde ſūt. Chriſtꝰ hic ꝑturit: chriſtꝰ h̓ dolet:caput eſt ſurſū: mēbra deorſū. Neqꝫ em̄ nōꝑturiēs nec dolens: dice̓t: Saule ſaule qͥdme ꝑſequerꝭ? Quo ꝑſequēte ꝑturiebat: eūcōuerſum parturire fecit. Namqꝫ ⁊ ipſe poſtea illuminatus eſt: ⁊ illis qui ꝑſeq̄banturmēbris inſertus: eadē caritate pregnās dicebat: Filioli mei quos iterū parturio donec chriſtus formet̉ in vobis. Pro mēbrꝭigit̉ chriſti: pro corpore eius quod ē eccle-

Alia lr̄a.t bonū.

Alia lr̄ꝫdominef quia.