PſalmusLI

non pecuniam in diuite: ſed auariciā condemnari: aduertite quod dico. Reſpicisillum diuitē ſtantem iuxta te: ⁊ forte in illoeſt pecunia ⁊ non eſt auaricia: in te non eſtpecunia ⁊ eſt auaricia. Pauper vlceroſuserumnoſus linctus a canibus: non habēsopem: nō habens eſcam: non habens forte ip̄am veſtē: ablatus eſt ab angelis in ſinū Abrae. Eia tu pauper gaudes modo:nunquid nam tibi ⁊ vlcera optanda ſunt?Nonne patrimoniū tuum ſanitas eſt? Nōeſt in hoc Lazaro meritū paupertatis: ſedpietatis. Nam diues qui ſublatus eſt: nonvides quo ſublatus eſt. Quis eſt ſublatus ab angelis? Pauper erumnoſus: vlceroſus. Quo ſublatus eſt? In ſinū Abrae.Lęge ſcripturas ⁊ inuenies diuītem Abraam. Ut noueris quia non diuitie puniuntur: habebat Abraam multum auri: argenti: pecorum: familie. Diues erat: ⁊ in eiusſinuꝫ Lazarus pauper ſublatus eſt. In ſinū diuitis pauper: an potius ambo deo diuites: ambo a cupiditate pauperes? Quidergo in hoc Doech culpat ſcriptura? Nōdixit: Ecce homo qͥ fuit diues: ſed ecce homo qui nō poſuit deū adiutoreꝫ ſuum. Etſperauit in multitudine diuitiarum ſuarū:non quia habuit diuitias: ſed quia in ip̄isſperauit: ⁊ in deo non ſperauit: ideo damnatur: ideo punitur: ideo mouetur d̓ tabernaculo tanqͣꝫ motus ille terrenꝰ: ſicut puluis quem proijcit vētus a facie terre: ideoextirpatur radix eius de terra viuentium.Nunquid huic ſimiles ſunt diuites: de quibus Paulus apoſtolus loquitur: Precipe diuitibus huiꝰ mundi: nō ſuperbe ſapere ſicut Doech: neqꝫ ſperare in incertodiuitiarum: ſicut iſte ſperauit in multitudine diuitiarum ſuarū: ſed in deo viuo: nonquomodo iſte qui non poſuit deum adiutorem ſuū? Deniqꝫ ille quid precepit? Diuites ſint in operibus bonis: facile tribuant: cōmunicēt. Et quid ſi facile tribuerīt:ſi cōmunicauerint non habent intrare perforamen acus? Intrabunt plane. Nam etꝓ illis iam ipſe camelus intrauit. Ipſe em̄prior intrauit: quē ſicut camelū nemo ſarcina paſſionis oneraret: niſi ſe ipſe in terrādepone̓t: qꝛ ⁊ ipſe hoc dixit: Qd̓ hominibꝰimpoſſibile eſt: deo facile eſt. Dānatur ergo iſte Doech: timeant de illo modo iuſti:rideant ſuper eū poſtea iuſti. Merito eniꝫdānatur: non poſuit deū adiutorem ſuumſicut tu: qui forte habes pecuniam: ſed de

deo preſumis: nō de pecunia. Et ſperauitin multitudine diuitiaꝝ ſuarū. Similis factus eſt illis: qui cū dicerent: Beatū populum cui hec ſunt: id eſt iſta terrena: retulitcōtinuo iſte qui inſultat huic Doech: Beatus populus cuiꝰ dominus deus ipſius.Nam illa in quibus dixerūt: beatū populum enumerat pſalmus. Locuti ſunt em̄ tāqͣꝫ filij alieni: tanqͣꝫ iſte Doech idumeꝰ: ideſt terrenus: os eoruꝫ locutū eſt vanitatē:dextera eorū dextera iniquitatꝭ. Quorū filij ipſorum ſicut nouelle cōſtabilite in iuuentute ſua: filie eorū compoſite ⁊ ornate:ſicut ſimilitudo templi: cellaria eorū plenaeructantia ex hoc in hoc: oues eoꝝ fecūdemultiplicātes in exitibꝰ ſuis: boues eoruꝫcraſſe: non eſt ruina ſepis: nec exitus: neqꝫclamor in plateis eorū. Quaſi magnā felicitateꝫ videntur habere pacis terrene: ſedille qui terrenꝰ eſt etiā motus eſt: id ē tanqͣꝫpuluis quē ꝓijcit ventus a facie terre. Deniqꝫ quid in illis reprehēditur? Nō qꝛ iſtahabuerint: nā ⁊ boni habēt iſta. Sꝫ quid?Hoc intēdite ne paſſim diuites reprehēdatis: ⁊ rurſus ne de paupertate ⁊ egeſtate p̄ſūmatis. Si enim non eſt preſumendū dediuitijs: quanto magis non eſt preſumendū de paupertate: ſꝫ de deo viuo? In quoergo iſti notant̉? Quia beatū dixerunt populū cui hec ſunt. Ideo filij alieni: ideo oseorū locutū eſt vanitatē: ⁊ dextera eorū dextera iniquitatis. Tu autē quid? Beatuspopulus cuius eſt dominus deus ipſius.Ergo iſto damnato quid? Sperauit ī multitudine diuitiarum ſuaruꝫ. Et preualūit in vanitate ſua. Quid enim vaniuseo qui putat plus valere nūmuꝫ qͣꝫ deum?Ergo iſto damnato qui dixit: Beatū populum cui hec ſunt: tu quid dicis? Beatꝰpopulus: cuius eſt dominus deus ipſius:Quid de te ſentis? Quid tibi ſperas? Egoautē iam mō corpus illud: audi. Egoaūt ſic̄ oliua fructifera ī domo dei:Nō vnus homo loquit̉: ſed oliua illa fructifera: vn̄ amputati ſūt ſuꝑbi illi rami: ⁊ inſertus humilis oleaſter. Sicut oliua fructifera in domo dn̄i. Speraui in miſcd̓iadei. Ille quid? In multitudine diuitiarūſuarū: ideo radix eius euelletur de terra vtuentiū. Ego autē quia ſicut oliua fructifera in domo dei: cuiꝰ radix nutritur nō eradicat̉: ſperaui in miſericordiā dei. Sed forte modo. Nā ⁊ hinc errāt homines aliqn̄.Deū quideꝫ colunt: ⁊ nō ſunt iam ſimiles

A 4