LIPſalmus

ex fide: ſic vident iſtū Doech quid illi euētuꝝ ſit: vt tn̄ timeāt ⁊ ſibi. Quid em̄ ſūt hodie ſciūt: qͥd cras futuri ſint neſciunt. Mōxͣ videbūt iuſti et timebunt: Qn̄ aūt ridebūt? Quando tranſierit iniquitas: qn̄ trāſuolauerit: ſicut iam ex magna parte tranſuolauit tempus incertū: quādo fugate fuerint tenebre huius ſeculi in quibꝰ modonos ambulamus: niſi ad lucernam ſcripturaꝝ: ⁊ ideo timemus tanqͣꝫ in nocte. Ambulamus enim ad prophetiam: de qua dicit apoſtolus Petrus: Habemꝰ certioreꝫpropheticuꝫ ſermonē: cui benefacitis intēdētes ſicut lucerne in obſcuro loco: donecdies luceſcat: ⁊ lucifer oriatur in cordibusnoſtris. Ꝙͣdiu ergo ad lucernaꝫ ambulamus: neceſſe eſt vt cum timore viuamus.Cum autē venerit dies noſter: id eſt manifeſtatio chriſti: de qua idem dicit Apoſtolus: Cū chriſtus apparuerit vitā veſtra: tūc⁊ vos apparebitꝭ cū ipſo in gloria. Tūc iuſti irridebunt iſtuꝫ Doech. Non eſt em̄ iāſubueniendi locus: non quomō nūc: quādo vides hominē iniuſte viuentem: vis cūillo laborare vt corrigas: quia qui īiuſtuseſt: poterit cōuerſus iuſtus eſſe: quomodo⁊ iuſtus auerſus poterit iniuſtus eſſe. Itaqꝫ nec de te preſumas: nec d̓ illo deſperes:⁊ da operaꝫ quantū potes ſi benignus es:ſi non diligis maliciā ſuper benignitatem:vt ambulanteꝫ hominem in via mala: ⁊ errantem corrigas ad viam bonā. Tunc vero cum venerit iudicij tempus: correctionis locus non erit: ſed tantū damnatiōis.Erit ibi penitentia: ſed infructuoſa: quia ſera. Uis vt fiat fructuoſa: non ſit ſerā. Cōſidera: hodie te corrige. Reꝰ es: ille iudex ē:Corrige reatū tuū ⁊ gaudebis ad iudicē.Hodie eniꝫ hortatur te ne iudicet te: ⁊ quiiudex tuus futurus eſt: ip̄e eſt hodie aduocatus tuus. Tunc ergo fratres reſtat ridēdi tempus. Nam ipſam irriſionē iniquorūque futura eſt iuſtꝭ: ſignificauit liber ille ſapientie. Inſuper enim iniquoruꝫ animoscum tranſfert ſe ſapientia factura eſt quoddixit: Increpabā ⁊ non exaudiebatis: loquebar ⁊ meis ſermonibꝰ non intendebatis: ⁊ ego veſtre perditiōi ſuꝑridebo. Hocfiet tunc a iuſtis in iſtum Doech. Modoaūt videamus ⁊ timeamus: ne hoc ſimusquod in eū dicimus. Et ſi eramus hoc: eēdeſinamus: vt modo timētes poſtea rideamus. Quid aūt tunc dicent qui ridebūt?Et ſuper eum ridebunt. Et dicent: ecce

homo qui non poſuit deum adiutorem ſuum. Uidēte corpus terrenum.Quantū habebis tantus eris: prouerbiuꝫauarorum: rapacium: innocētes opprimētium: res alienas inuadentium: cōmendata negantiū. Quale hoc prouerbiū? Quātum habebis tantus eris: id eſt quantumhabuerꝭ pecunie: qͣntū plꝰ acquiſieris: tanto plus poteris. Ecce homo qui nō poſuitdeum adiutorē ſuum. Sed ſperauitin multitudine diuitiarū ſuarum:Non dicat pauper forte malus: ego nō ſūde hoc corpore. Audiuit em̄ prophetā dicentem: Sperauit in multitudine diuitiaꝝſuarū: continuo ſi pauper eſt attendit pannos ſuos. Reſpexit iuxta ſe forte diuitemin populo dei ornatius veſtitū: ⁊ ait in corde ſuo: de iſto dicit: nunquid de me? Noliinde te excipere: noli ſeparare: niſi videris⁊ timueris vt poſtea rideas. Nam quid tibi ꝓdeſt ſi eges facultate: ⁊ ardeſ cupiditate? Quando dominꝰ noſter Ieſus chriſtꝰabeunti a ſe illi diuiti contriſtato dixerat:Uende omnia tua quē habes: ⁊ da pauperibus: ⁊ habebis theſaurū in celo: veni ſequere me: ⁊ magnam deſperationē diuititibus prenūciaret: vt diceret: facilius poſſe camelū ītrare ꝑ foramē acꝰ: qͣꝫ diuitē inregnū celoꝝ: Nōne ꝯtinuo diſcipl̓i ꝯtriſtati ſunt dicentes apud ſeipſos: quiſnā poterit ſaluari? Ergo quando dicebant: quiſnā poterit ſaluari: diuites paucos attendebant. Latebat eos tanta pauperū multitudo? Nō ſibi poterāt dice̓: ſi difficile eſt īmoimpoſſibile: vt intrent diuites in regnuꝫ celorum: ſicut impoſſibile eſt: vt intret camelus per foramē acus: omnes pauperes intrent in regnum celoruꝫ: diuites ſoli excluduntur? Quot ſunt enim diuites? At veropauperū milia innumerabilia. Non em̄ tunicas inſpecturi ſumus in regno celorum:ſed veſtis cuiqꝫ fulgor iuſticie deputabit̉.Erunt ergo pauperes equales angelis deiinduti ſtolis immortalitatis: fulgebunt ſicut ſol in regno patris ſui. Quid nobis eſtde diuitibus paucis ſollicitos eſſe aut laborare? Non hoc ſenſerūt apoſtoli: ſed cūdominus hoc dixiſſet: Facilius ē cameluꝫintrare per foramen acus: qͣꝫ diuitem in regno celorum: illi apud ſe quiſnam poteritſaluari? Quid attenderunt? Non facultates: ſed cupiditates. Uiderūt enim etiā ipſos pauperes: ⁊ ſi nō habentes pecuniam:tamen habere auariciam. Et vt noueritis