PſalmusXLIIII

ciat tibi qͥ videt: ille videt qui retribuet: ſufciat tibi qͥ videt: Intꝰ amat qͥ intus videt:intus amat vt intꝰ amet̉: qͥ interiorē facit etip̄am pulchritudinē. Noli qͣſi oculis exterioribus delectari: qꝛ videris: ⁊ qꝛ laudarꝭ:Attēdite qͥd hic ſequat̉. Omnis gloria eiꝰ filie regisⁱ intrinſecꝰ: Intrinſecꝰ nō ſolū veſtis eſt aurea ⁊ variata: ſꝫ intꝰ pulchrā nouit qͥ ſpeciē eiꝰ amauit. Queſunt interiora pulchritudinis? Cōſciētie.Ibi videt chriſtꝰ: ibi amat chriſtꝰ: ibi alloquit̉ chriſtus: ibi punit chriſtꝰ: ibi coronatchriſtꝰ. Sit gͦ talis elemoſyna tua in occulto: qꝛ oīs gloria eiꝰ filie regis ītrinſecꝰ. Inrietatibꝰ. fimbrijs aureis circūamictaʸ varietate. Pulchritudo ītrinſecꝰ. In fimbrijsaūt aureis varietas linguaꝝ: doctrīe decꝰ.Iſta qͥd ꝓſunt ſi nō ſit pulchritudo illa intrinfecꝰ. Afferent̉ regi v̓gines pꝰeā: Uere factū ē: credidit eccl̓ia: facta eſteccl̓ia ꝑ oēs gētes. Mō quēadmodū ꝯcupiſcūt virgines place̓ illi regi: Un̄ irritant̉?Quia p̄ceſſit eccl̓ia. Afferent̉ regi v̓ginespoſt eaꝫ. Proxime eiꝰ afferent̉ tibi.Nō em̄ q̄ afferunt̉ aliene ſūt: ſed ꝓxime eiꝰad eā ꝑtinētes. Et qꝛ dixit regi: ad eū ꝯuerſus dixit tibi: Proxime eiꝰ afferentur tibi.Afferent̉ in leticia ⁊ exultatiōe:adducent̉ in tēplū regis. Tēplū regis ip̄a eccl̓ia: intrat in tēplū ipſa eccleſia.Un̄ ꝯſtruit̉ tēplū? De hoībus qͥ intrāt ī tēplū. Lapides viui qͥ ſūt niſi fideles dei. Adducent̉ in tēplū regis. Sūt em̄ virgines extra tēplū regꝭ he̓tice ſanctimoniales. Sūtquidē virgines: ſꝫ qͥd ꝓderit eis niſi adducant̉ in tēplū regis? Tēplū regis in vnitate ē: tēplū regis nō eſt ruinoſū: nō diſciſſū:nō diuiſū. Iunctura lapidū viuentiū caritas ē. Adducētur in tēplū regis.patribꝰ tuis nati ſunt tibi filij: Nihil euidentiꝰ. Attēdite iā ip̄m tēplū regis:qꝛ inde loquit̉ ꝓpter vnitatē diffuſā toto orbe terrarū: qꝛ ille q̄ v̓gines eſſe voluerūt niſi adducant̉ in tēplū regis: ſpōſo place̓ nōpn̄t. Pro patribꝰ tuis nati ſūt tibi filij. Genuerūt te apl̓i: ipſi miſſi ſūt: ipſi p̄dicauer̄t:ip̄i pr̄es. Sꝫ nunqͥd nobiſcū corꝑaliter ſꝑeſſe potuer̄t? Et ſi vnꝰ ip̄oꝝ dixit: cupio diſſolui: ⁊ eē cū chriſto: multomagis optimūeſt manere in carne neceſſariū ꝓpter vos.Dixit hoc quidē: ſed qͣꝫdiu hic mane̓ potuit? Nunqͥd vſqꝫ ad tp̄us hoc? Nunqͥd vſqꝫin poſterū? Ergo illorū abceſſu deſerta eſteccl̓ia? Abſit. Pro patribꝰ t̓uis nati ſūt ti-

bi filij. Quid ē ꝓ patribꝰ tuis nati ſūt tibifilij: Patres miſſi ſūt apl̓i: ꝓ apl̓is filij nati ſunt tibi: ꝯſtituti ſunt ep̄i. Hodie em̄ epiſcopi qͥ ſunt ꝑ totū mundū: vn̄ nati ſūt? Ipſa eccl̓ia patres illos appellat: ipſa illos genuit: ⁊ ip̄a illos ꝯſtituit in ſedibꝰ pr̄m. Nōgͦ te putes deſertā: qꝛ nō vides Petrū: qͥanō vides Paulū: qꝛ non vides illos ꝑ qͣsnata es: d̓ prole tua tibi creuit paternitas.Pro patribꝰ tuis nati ſunt tibi filij. Cōſtituēs eos principes ſuꝑ oēm terrā:Uide templū regꝭ qͣꝫ late diffuſū eſt: vt nouerint virgines q̄ nō adducūtur in tēpluꝫregis: nō ſe ad iſtas nuptias ꝑtinere. Propatribꝰ tuis nati ſūt tibi filij: cōſtituēs eospͥncipes ſuꝑ om̄s terraꝫ. Hoc ē catholicaeccl̓ia: filij eiꝰ cōſtituti ſūt pͥncipes ſuꝑ oēmterrā: filij eiꝰ ꝯſtituti ſūt ꝓ pr̄ibꝰ. Agnoſcātqui p̄ciſi ſūt: veniāt ad vnitatē adducāturin templū regis. Tēplū ſuū deꝰ vbiqꝫ collocauit: fundamēta ꝓphetaꝝ ⁊ apl̓oꝝ vbiqꝫ firmauit. Filios genuit eccleſia: ꝯſtituiteos ꝓ patribꝰ ſuis pͥncipes ſuꝑ oēm terrā. Alia lr̄aMemores erūt noīs tuiᶠ ī omni r̄memor erogeneratiōe ⁊ generationē. Pro­ ⁊dominepterea ppl̓i ꝯfitebunt̉ tibi: Quid gͦꝓdeſt ꝯfiteri: ⁊ extra templū ꝯfiteri? Quidꝓdeſt p̄cari: ⁊ in mōte n̄ p̄cari? Uoce meainquit ad dn̄m clamaui: ⁊ exaudiuit me demote ſctō ſuo. De quo mōte? De qͦ dictuꝫeſt: Nō pōt ciuitas abſcondi ſupra mōteꝫꝯſtituta. De quo mōte? Quē vidit Daniel ex paruo lapide creuiſſe: ⁊ fregiſſe oīa regna terrarū: ⁊ impleuiſſe omnē faciē terre.Ibi adoret qui vult accipere: ibi petat quivult exaudiri: ibi ꝯfiteat̉ qui vult ſibi ignoſci. Propterea ppl̓i ꝯfitebūt̉ tibi. Ineternū ⁊ in ſeculū ſeculi. Quia ⁊ ī illa vitaeterna nō erit iā quidē gemitus peccatoꝝ:ſed tn̄ in diuinis laudibꝰ ſuꝑne illiꝰ ac ꝑpetue ciuitatis nō deerit ſempiterna cōfeſſiotāte felicitatꝭ. Ip̄i em̄ ciuitati cui aliꝰ pſalmus cātat: glorioſa dicta ſūt de te ciuitasdei: ipſi ſpōſe chriſti: ip̄i regine filie regis: ⁊ꝯiugi regꝭ: qꝛ pͥncipes eiꝰ ſūt memores nominis eiꝰ in oī generatiōe ⁊ generatōe: id ēqͣꝫdiu trāſeat hoc ſeculū: qd̓ multꝭ generationibꝰ agit̉: gerentes ꝓ illa caritatis curā:vt de iſto ſeculo liberata ineternū deo cōregnet: ꝓpter hͦ idēipſi ꝯfitebūt̉ tibi ppl̓i ineternū illic ꝯſpicuis ⁊ māifeſtꝭ ibi cordibꝰoīm ꝑfecta caritate luminoſis: vt ſe vniuerſā pleniſſime nouerit: q̄ hic in multꝭ ſuis ꝑtibus occulta ſibi eſt. Unde admonet̉ ab