PſalmusXLIIII
rū ē audi: hūiliter audi. Inclina aurē tuā.Et obliuiſcere ppl̓m tuū ⁊ domuꝫpris tui. Erat ppl̓us qͥdā: ⁊ domꝰ patrisq̇dā: Ppl̓s babylonie ī qͦ natꝰ ē hn̄s regēdiabolū. Un̄cūqꝫ vener̄t gētes a patre diabolo venerūt: ſꝫ patri diabolo renūciauerūt. Obliuiſce̓ ppl̓m tuū ⁊ domū pr̄is tui.Fedā te ille genuit cū peccatricē fecit: pulchrā te iſte regenerat qͥ iuſtificat īpiā. ObAlia lr̄a. liuiſce̓ ppl̓m tuū: ⁊ domū pr̄is tui. Om̄ꝯcupiuit rexᶠ ſpēm tuā: Quā ſpēm nif decorem tuū ſi quā ip̄e fec̄. Cōcupiuit ſpeciē. Cuiꝰ ſpēꝫ?Peccatricꝭ: iniq̄: impie. Qualis erat apd̓pr̄em diabolū: ⁊ apd̓ ppl̓m ſuū? Nō. ſꝫ de qͣd̓r: Que ē iſta q̄ aſcēdit dealbata. Antea gͦnō alba: poſtea dealbata: qꝛ ſi fuerint pctavr̄a ſic̄ feniciū tanqͣꝫ niuē dealbabo. Cōcuꝑiuit rex ſpēm ſuā. Quis rex? Quia ipſeē dn̄s deꝰ tuꝰ: Iā vide ſi n̄ debes dimitte̓ patrē tuū illū: ⁊ ppl̓m tuū illū: ⁊ venire adregē iſtū tuū deū. Deꝰ tuꝰ ē: rex tuꝰ eſt: rextu ⁊ ip̄e eſt ſpōſus tuus. Regi nubis deo:ab illo dotata: ab illo decorata: ab illo redēpta: ab illo ſanata. Quicqͥd habes vn̄ illiplaceas: ab illo habes. Et adorabunteū. Filie tyri in muneribꝰ: Ip̄m regē tuū deū tuū: adorabūt filie tyri in munebuſ. Filie tyri filie gentiū. Aꝑte ad totā tyrū vicinā huic terre: vbi ꝓphetia erat: ſignificabat gētes credituraſ chriſto. Inde eratilla chananea que pͥmo canis ē appellata.Nā vt noueritꝭ: qꝛ īde erat: euāgeliū ſic loqͥt̉: Seceſſit ī ꝑtes tyri ⁊ ſydōiſ: ⁊ ecce mulier chananea d̓ finibꝰ ill̓ egreſſa clamabat: ⁊q̄ ibi narrant̉. Quia pͥmo canis erat apudpr̄eꝫ ſuū: ⁊ ī ppl̓o ſuo: ſꝫ clamādo ⁊ veniēdoad iſtū regē decorā facientē ⁊ credēdo ī illū: qͥd meruit audire? O mulier magna ē fides tua: ꝯcupiuit rex ſpēm tuā. Adorabūteū filie tyri in muneribꝰ. Quibꝰ muneribꝰ?Sic ad ſe vult vēiri rex iſte: ⁊ theſauros ſuos īpleri vult: ⁊ ip̄e donauit vn̄ impleant̉:⁊ a vobis īpleant̉. Ueniāt ī muneribꝰ inqͥt:adorēt eū. Quid ē ī muneribꝰ? Nolite vob̓ꝯdere theſauros in t̓ra: vbi tinea ⁊ rubigoexterminant: ⁊ vbi fures effodiūt ⁊ furat̉:ſꝫ theſaurizate vobis theſauros ī celo: vbineqꝫ fur neqꝫ tinea corrūpit. Ubi .n. fuerittheſaurꝰ tuꝰ: illic erit ⁊ cor tuū. Uenite cuꝫmuneribꝰ: date elemoſynas: ⁊ oīa mundaſūt vob̓. Uenite cū muneribꝰ: ad eū qͥ dic̄:Miſcd̓iam volo magꝭ qͣꝫ ſacrificiū. Ad illud tēplū qd̓ erat an̄ figura futuri: venieba
qͥbuſqꝫ aīalibꝰ aptꝭ ad ſacrificiū: vt in illoſanguīe aliud fieret: alid̓ ſignificaret̉. Mōiā ip̄e ſanguis quē figurabāt illa oīa venit:Uēit rex ip̄e: ⁊ ip̄e munera vult. Que munera? Elemoſynas. Ip̄e ē em̄ iudicaturꝰ:⁊ ip̄e munera īputabit qͥbuſdā. Uenite inqͥt bn̄dicti pr̄is mei: ꝑcipite regnū qd̓ vob̓paratū ē ab initio mūdi. Quare? Eſuriui ⁊dediſtis mihi māducare: ſitiui ⁊ dediſtꝭ mihi bibe̓: nudus ⁊ veſtiſtis me: hoſpes ⁊ adduxiſtis: infirmꝰ ⁊ in carcere ⁊ viſitaſtꝭ me.Hec ſūt munera in qͥbꝰ adorāt filie tyri regē: qꝛ cū dicerēt: qn̄ te vidimꝰ: ille ⁊ qͥ ſurſūeſt ⁊ deorſū: ꝓpter aſcēdētes ⁊ deſcēdētes:cū vni inqͥt ex minimis meis feciſtꝭ: mihi feciſtis: Adorabūt eū filie tyri in muneribꝰ.Et q̄ ſūt filie tyri: ⁊ quō adorabūt eū ī muneribꝰ? Planiꝰ illd̓ voluit dice̓. Vultū tuum dep̄cabunt̉ diuites plebis. Hefilie tyri adorātes in muneribꝰ diuites ſūtplebis: qͦs ille alloqͥtur amicꝰ ſpōſi: Precipe diuitibꝰ huiꝰ mūdi: nō ſuꝑbe ſape̓: neqꝫſperare in īcerto diuitiarū: ſed in deo viuo:qͥ p̄ſtat nobis oīa abūdāter ad fruēdū. Diuites ſint in oꝑibus bonis: facile tribuant:cōicēt: adorēt in muneribꝰ: ſꝫ nō ꝑdūt. Securi ponāt: vbi ſꝑ inueniāt: theſaurizent ſibi fundamētū bouū in futurū: vt app̄hendāt verā vitā: Adorādo in muneribꝰ vultū tuū dep̄cabūtur diuites pleb̓. Ad eccl̓iam .n. ꝯcurrāt: ⁊ ibi elemoſynas faciāt: neextra fiēt: id ē ne extra poſiti faciāt: ī eccl̓iafaciāt. Uultꝰ em̄ ſpōſe hꝰ ⁊ regine: ꝓderitfaciētibꝰ: ꝓpterea illi qͥ res ſuas vendebātvultū regine hꝰ dep̄cātes in muneribꝰ veniebāt: ⁊ ea q̄ portabāt ad pedes apl̓oꝝ ponebāt. Feruebat dilectio in eccl̓ia: vultuserat regine eccl̓ia: vultꝰ erat regine obſeqͥūfiliarū tyri: id ē diuitū adorantiū in muneribꝰ. Uultū tuū dep̄cabūt̉ diuites plebis.Et qͥ dep̄cabunt̉ vultū: ⁊ cuiꝰ vultū dep̄cabunt̉? Oēs vna ſpōſa: oēs vna regina: mr̄⁊ filij ſil̓ totū ad chriſtū ꝑtinēs: ad caput ꝑtinēs. Sꝫ qꝛ fiūt iſta oꝑa: ⁊ iſte elemoſynead iactantiā hoīm: inde dicit ipſe dn̄s: Cauete facere iuſticiā vr̄am cora hoībus: vtvideamī ab eis. Quō aūt ⁊ publice debētfieri ꝓpt̓ vultū ſponſe: ait: Luceāt oꝑa vracorā hoībꝰ: vt videāt bōa facta vr̄a: ⁊ glorificēt patrē veſtrū qͥ in celis ē: nō vt gl̓iamvr̄am q̄ratis in oꝑibꝰ bonis: q̄ publice facitis: ſꝫ vt gloriā dei. Et qͥs nouit inqͥt vtrūgloriā dei q̄ro: an gloriā meā q̄ro? Quia dopauꝑi: videor: qͦ aīo dem: qͥs videt? Suffi-
Et ꝯcupiſcet
Alia lr̄aEt filie.