Druckschrift 
Aurelij Augustini Prima Quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusXXXXII

aut inſidijs venenatos: circūſpiciēs ſil̓ cuꝫillis eſſe ſe tanqͣꝫ in vno agro totū mundum: vnā pluuiā excipere: pariter ꝑflari:ꝑiterqꝫ ſecū aduerſa nutriri: habere ſimuliſta coia dona dei: malis bonis qͣꝫ cōceſſacōiter: ab illo qui facit ſolē ſuū oriri ſuꝑ bonos malos: et pluit ſuꝑ iuſtos īiuſtos:Uidēs ergo ſemē Abrae ſemē ſanctū: qͣnta malis a quibus qn̄qꝫ ſeꝑādū eſt: nūchabeat cōmunia: equaliter naſci eādēditionē generis humani ſortiri: ꝑiter mortalia ferre corꝑa: ſimul vti luce: fontibus:fructibꝰ: ꝓſꝑitatibꝰ atqꝫ aduerſitatibꝰ ſeculi: ſiue fame: ſiue abundātia: ſiue pace: ſiuebello: ſiue ſalutē: ſiue peſte: vidēs quāta habeat cōia malis: quibꝰ tn̄ non habetcām communē erupit in hanc vocem.Expoſitio Pſalmi.Udica me deus et diſcernecauſam meā de gēte ſantimeo iudiciū tuū: qꝛ noui miſericordiamcta. Iudica inquit me deus:tuā. Indica me deꝰ diſcerne cām meā degēte ſancta. Nūc interim in hac ꝑegrinatione nōdū diſcernis locum meū: qꝛ ſil̓cum zizanijs viuo vſqꝫ ad tempus meſſis.Nōdū diſcernis pluuiā meā: nōdū diſcernis lucē meā: diſcerne cām meā. Diſtet inter eum qui in te credit: eum qui in tecredit: Par infirmitas: ſed diſpar ꝯſcientia: Par labor: ſed diſpar deſideriū. Deſiderium impiorum ꝑibit: deſideriū aūt iuſtorum niſi certus eſſet pollicitator dubitatare deberemꝰ. Finis deſiderij noſtri: ip̄emiſſor. Seipſum dabit: quia ſeipſuꝫ dedit.Seip̄m dabit īmortalibꝰ īmortalem: quiaſeip̄m dedit mortalibꝰ mortalē. Iudica medeus diſcerne cām meā de gēte ſācta.Ab hoīe īiquo et doloſo erue me.Hoc ē de gēte ſācta. Ab hoīe: a qͦdā genere hoīm: qꝛ qͥdaꝫ et qͥdaꝫ: in hisduobꝰ vnꝰ aſſūet̉ vnꝰ relinq̄t̉. Et qm̄ patiētiā opꝰ ē ferēdi vſqꝫ ad meſſē qͣndā: ſi dicipōt indiſcretā diſcretioneꝫ. ſil̓ enī ſūt:diſcreta nōdū ſt̓. Zizania āt zizania ſūt: etfrum̄ta frum̄ta ſt̓: diſcreta ſt̓: Quia fortitudīe opꝰ ē īplorāda ab illo iuſſitvt fortes ſimꝰ: niſi forteſ ip̄e fecerit: erimꝰ qd̓ iuſſit: ab illo dixit: Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ ī finē ſaluꝰ erit. Ne ſibi ip̄a animaarrogādo fortitudīeꝫ debilitet̉ ꝯtinuo adiūgit. Quia tu es deꝰ meꝰ fortitudo mea: vt qͥd me r̄puliſti vt qͥdtriſti incēdo affligit me īimicꝰ?

Cām q̄rit triſticie ſue. Quare inqͥt triſtꝭ īcedo affligit me īimicꝰ? Triſtꝭ ābulo: īmicꝰ affligit me qͦtidianis tēptatōibꝰ: īmittēsvel qd̓ male amemꝰ: vel qḋ male timeamꝰ: ꝯtra vtrūqꝫ pugnās aīa: ſi capta: tn̄ꝑiclitans ꝯͣhit̉ triſticia: dicit deo: vt qͥd triſtꝭ̓ īcedo? Querat ab ip̄o audiat vt qͥd?Querit enī in pſalmo cam triſticie ſue dicēs: vt qͥd me repuliſti: vt qͥd triſtꝭ īcedoAudiat ex Eſaia: ſuccurrat illa lctō:r̄citata ē. Spūs inqͥt a me ꝓdiet: oēm fla ego feci: ꝓpt̓ peccatū modicū qͥdētriſtaui illū: auerti faciē meā ab illo:triſtatꝰ ē et abijt triſtis ī vijs ſuis. Quidq̄rebas: vt qͥd me repuliſti: vt qͥd triſtis īcedo? Audiſti ꝓpt̓ peccatū: t̓ſticie tuepeccatum eſt: cauſa leticie tue iuſticia eſtPeccare volebas et laborare nolebas vtparum tibi eſſet quod eſſes iniuſtus: niſivt īiuſtū voluiſſes: a in te vindicarinoluiſſes. Reſpice voceꝫ melioreꝫ in aliopſalmo: Bonū eſt mihi qd̓ hūiliaſti me: vtdiſcaꝫ iuſtificatōes tuas: Didicerā elatusīiqͥtates meas: diſcā hūiliatꝰ iuſtificatiōestuas. Ut qͥd triſtis īcedo affligit me inimicꝰ? De limico q̄reriſ: reuera affligit: ſꝫ tuei locū dediſti. Et nūc habes quod agas.Elige ꝯſiliū: regē admitte: tyrannū exclude. Sꝫ vt faciat: qͥd dic̄: qͥd ſupplicat: qͥdorat: attēde. Ora qd̓ audis: ora audiſ:oīm nr̄oꝝ ſit iſta vox. Emitte lucemtuā veritate tuā: ip̄a me deduxe­ Alialrarūt ⁊ʳ ꝑduxerūt in mote ſāctū tuūin tabernacl̓a tua. Quia ip̄e ē lux tua veritas tua. Hec nomina duo: res vna.Quid enī alid̓ lux dei: niſi v̓itas dei? Autquid veritas dei niſi lux dei? Et hoc vtrūqꝫ vnꝰ chriſtus. Ego ſuꝫ lux mūdi: qui credit in me ambulabit in tenebris. Egoſuꝫ via veritas vita. Ip̄e lux: ip̄e veritasUeniat ergo eruat nos diſcernēs modicam cauſam noſtrā a gente non ſctā: eruatab hoīe iniquo doloſo. Separet frumen a zizanijs: qꝛ ipſe mittet angelos ſuosmeſſis tꝑe vt colligāt de regno eiꝰ oīa ſcandala: mittēt in ignē ardentē. Frumentuꝫaūt eius cōgregēt in horreū. Emittat lucēſuā vitātē ſuā: qꝛ ip̄a nos deduxerūtꝑduxer̄t ī montē ſctūꝫ eiꝰ in tab̓nacl̓a eiꝰ.Pignus habemꝰ: p̄miū ſperamꝰ. Sanctꝰmōs eiꝰ: ſancta eccleſia eiuſ. Mōs ille eſtqui creuit ex minimo lapide ſcd̓m viſionēDanielis. Cōfringēs regna terraꝝ. ī tantum excreſcens vt impleret vniuerſam fa-

Alia lr̄a.f quare