PſalmusXLII
nocte: ita alio mō ꝓſperitas ſeculi ſignificat̉ eſtate: aduerſitaſ ſcl̓i ſignificat̉ hyemeEt qͥd fac̄ formica: Per eſtatē colligit qd̓ei ꝑ hyemē ꝓſit. Ergo cū ē eſtaſ: cū bn̄ eſtvob̓: cū trāquilli eſtiſ: audite v̓bū dn̄i. Un̄enī fieri pōt vt in hac tēpeſtate ſeculi huiꝰſine tribulatione: totū hoc mare trāſeatis?Un̄ fieri pōt: cui hoc homini ꝯtigit? Si cōtigit alicui: plus metuēda eſt ip̄a trāquillitas. In die mādauit dn̄s miſericordiā ſuā⁊ nocte declarauit. Quid ergo agas ī hacꝑegrinatōe? qͥd agas? Apud me oratio deo vite mee: Hoc hic ago ceruusſitiēs ⁊ deſiderās ad fontes aquaꝝ: recordās dulcedinē fontis illiꝰ qua ductꝰ ſum ꝑtabernaculū vſqꝫ ad donū dei: qͣꝫdiu hoccorpꝰ qd̓ corrūpit̉ aggrauat aīam: apd̓ meoratio deo vite mee. Nō em̄ vt ſupplicemdeo empturꝰ ſum de trāſmarinis lociſ: autvt exaudiat me deus meꝰ nauigabo vt delōginqͦ afferaꝫ thura ⁊ a romata: aut de grege adducā vitulū vl̓ arietē. Apud me oratio deo vite mee. Intꝰ habeo victimā quāīmolē: intꝰ habeo thus qd̓ īponā: intꝰ habeo ſacrificiū qͦ flectā deū meū. Sacrificiūdn̄o ſpūs ꝯtribulatꝰ. Qd̓ ſacrificiuꝫ ꝯtribulati ſpūſ: audi. Dicā dn̄o ſuſceptormeus esᵐ Quare mei oblitꝰ es.Sic em̄ hͨ laboro qͣſi tu oblitꝰ ſis mei: Tuexerceſ me: ⁊ noui qꝛ differs mihi: nō mihiaufers qͥd ꝓmiſiſti. Sꝫ tn̄ qͣre me oblitꝰ es?Tāqͣꝫ d̓ voce nr̄a clam auit et caput nr̄m:Deꝰ deꝰ meꝰ: qͣre me dereliqͥſti. Dicā d̓o ſuſceptor meꝰ eſ: qͣre mei oblitꝰ es? Ut qͥd merepuliſti? Ex illa altitudīe fontꝭ ītelligētie īcōmutabilis v̓itatis: vt quid me repuliſti?Quare grauedine ⁊ pōdere iniqͥtatꝭ mee:iā illuc inhiās ad iſta deiectꝰ ſuꝫ? Dic̄ alioloco iſta vox: Ego dixi ī extaſi mea: vbi vidit neſcio qͥd magnū exceſſū mentis. Egodixi in extaſi mea: ꝓiectus ſū a facie oculorū tuoꝝ. Cōparauit em̄ hec ī quibꝰ eſſet: illis in que erectus erat: ⁊ vidit ſe lōge ꝓiectū a facie oculoꝝ dei: ſicut ⁊ hic: vt qͥd merepuliſti? Et vt quid cōtriſtatꝰ incedo dū amigit me īimicꝰ. Dūl ꝯfrīgit oſſa mea. Tēptator ille diabolꝰ ſcādalis vbiqꝫ crebreſcēs: quoꝝ abūdātia refrigeſcit caritas ml̓toꝝ: cū videat fortes eccleſie plerūqꝫ ſcādalis cedere: Nōne dicitcorpꝰ chriſti: ꝯfringit īimicꝰ oſſa mea? Oſſa em̄ fortes ſunt: ⁊ aliqn̄ ip̄i fortes tēptationibꝰ cedūt. Hec cū qͥſqꝫ ꝯſiderat ex corpore chriſti: ex voce corꝑis chriſti: nonne
clamat: vt qͥd me repuliſti: ⁊ vt qͥd triſtis incedo dū affligit me īimicꝰ: dū ꝯfringit oſſamea? Nō carnes meas ſꝫ etiaꝫ oſſa mea: vtin quibus putabat̉ eſſe aliqua fortitudo:videas cedere ī temptatiōibꝰ: vt ceteri īfirmi deſperēt: qn̄ fortes vidēt ſuccumbere.Quāta iſta ꝑicula frēs mei. Exprobrauerūt mihi qͥ tribulāt meˣ: Iterū illa Alia lr̄a habetvox. Dū dicūt mihi ꝑ ſingl̓oſdieſˣ īᵏnici mei.vbi eſt deꝰ tuꝰ? Et maxīe iſta dicūt ī tēptatiōibꝰ eccl̓ie: vbi eſt deꝰ tuꝰ. Quātū hecmartyres audierūt ꝓ noīe chriſti: fortes etpatiētes: quātū ill̓ dictū ē: vbi ē deꝰ veſter:Liberet vos ſi pōt. Tormēta enī ip̄oꝝ extrinſecꝰ hoīes videbāt: coronas intrinſecꝰnō videbāt. Exprobrauer̄t mihi qͥ tribulātme: cū dicūt mihi ꝑ ſīgl̓oſdieſ: vbi ē deꝰ tuus. Et ego ꝓpter hec qm̄ ad me turbata ēaīa mea: qͥd ei aliud qͣꝫ illud dicaꝫ. Quare triſtis es aīa mea: et quare ꝯturbas me? Et quaſi rn̄det: nō vis vt ꝯturbem te: hic poſita in tātis malis ſuſpiranſ:ad bona ſitiēs ⁊ laborās: nō vis vt ꝯturbēte? Spera īᶠ dn̄o qm adhuc ꝯfite Alia lr̄a.bor illi: Dic̄ ip̄am ꝯfeſſioneꝫ: repetit ſpeiʳ deo.ꝯfirmationē. Salus vultꝰ mei ⁊ deꝰ x ſalutare.meus.Explicit Tractatus de psͣ. XIIIncipit Tractatꝰ de psͣ. XIIIPrefatio.IpSalmꝰ iſte breuis eſt. Sic ſatiſfac̄mētibꝰ auditoꝝ: vt moleſtꝰ n̄ ſit vētribꝰ ieiunoꝝ. Paſcat̉ ex hͦ aīa nr̄a quā triſtē eē dic̄: q̄ cātat ī hͦ pſalmo. Triſtē credoex aliqͦ ieiūio ſuo: vl̓ potiꝰ ex aliqͣ fame ſuaNā ieiuniū volūtatꝭ ē: fameſ ncc̄itatꝭ. Eſurit eccl̓ia: eſurit corpꝰ chriſti Et hō ille vbiqꝫ diffuſꝰ ē: cꝰ caput ſurſū ē: mēbra deorſū:eiꝰ vocē ī oībꝰ pſalmis vl̓ pſallētē vl̓ gemētē vl̓ letātē ī ſpe: vl̓ ſuſpirātē ī re: notiſſimāiā ⁊ familiariſſimā hr̄e dēmꝰ tāqͣꝫ nr̄aꝫ. Nōgͦ diu ē īmorādū vt īſinuemꝰ vob̓ qͥs loqͣt̉.Sit vnuſqͥſqꝫ ī chriſti corꝑe ⁊ loq̄t̉ h̓. Noſtꝭaūt h̓ oēs qͥ ꝓficiūt: ⁊ qͥ celeſti illi cītati īgemiſcūt: qͥ ꝑegrinationē ſuā norūt: qͥ viā tenent: qui in deſiderio terre illius ſtabiliſſime ſpem tanqͣꝫ anchoram prefixerūt. Noſtis ergo quia hoc genꝰ hominū: hoc ſemēbonum: hoc frumentum chriſti inter zizania gemit: ⁊ hoc donec veniat tempꝰ meſſis: id eſt vſqꝫ in finē ſeculi: ſic̄ exponit quenon fallitur veritas: Gemens ergo interzizania: id eſt inter malos homīes: inter doloſos et ſeductores: aut ira turbulentos:
Alia lr̄. a