PſalmusXLI

Quid eſt ꝓfudiꝰ hac ab yſſo? Loqͥ homīespoſſūt: videri poſſunt ꝑ oꝑationē mēbrorū: audiri in ſermōe. Sed cuiꝰ cogitatio penetrat̉: cuiꝰ cor inſpicit̉: Quid intꝰ gerat:qͥd intꝰ poſſit: qͥd intꝰ agat: qͥd intus diſponat: qͥd intꝰ velit: qͥd intꝰ nolit: qͥs cōprehēdit? Puto nō abſurde ītelligi abyſſuꝫ hominē: d̓ quo alibi dictū eſt: Accedit hō adcor altū ⁊ exaltabit̉ deꝰ. Si gͦ hō abyſſuſ ē:quō abyſſuſ īuocat ab yſſū? Homo īuocathoīem. Inuocat quaſi quō deus īuocat̉?Nō. Sed īuocat vocat. Nā dictū eſt de qͦdam: mortē īuocat: id eſt ſic viuit vt mortēad ſe vocet. Nā nemo hoīm eſt qui orationem faciat: ⁊ īuocet mortē: ſed male viuendo hoīes mortē īuocāt. Abyſſus ab yſſuminuocat: homo hominem. Sic diſcitur ſapientia: ſic diſcitur fides: cū abyſſus abyſſum inuocat. Abyſſum inuocant ſancti p̄dicatores verbi dei: Nūquid ⁊ ipſi abyſſuſ? Ut noueris qꝛ abyſſuſ ⁊ ip̄i: Apl̓s ait:Mīmū eſt vt a vobis dijudicer aūt ab humano die. Quanta aūt ab yſſus ſit auditeampliꝰ: Neqꝫ em̄ ego meip̄ꝫ dijudico. Tātam ne ꝓfunditatē creditis eſſe in hoīe: q̄lateat ip̄m hoīeꝫ in qͦ ē. Quāta ꝓfunditasinfirmitatis latebat in Petro: qn̄ qͥd in ſeageretur intꝰ neſciebat: ⁊ ſe moriturū cumdn̄o vel ꝓ dn̄o temere ꝓmittebat. Quātaabyſſus erat? Que tn̄ abyſſus nuda eratoculis dei. Nā hoc illi chriſtꝰ p̄nūciabat:qd̓ in ſe ipſe ignorabat. Ergo oīs hō licetſanctꝰ: licet iuſtus: licet in multis ꝓficienſ:abyſſus eſt: ⁊ abyſſum īuocat: qn̄ hominialiqͥd fidei: aliqͥd veritatis ꝓpter vitā eternam p̄dicat. Sed tūc eſt vtil̓ abyſſus ab yſſuꝫ vocāte: qn̄ fit in voce cataractarū tuarum. Abyſſus abyſſum īuocat hō hoīemlucrat̉: nō tn̄ in voce ſua: ſed in voce cataractaꝝ tuaꝝ. Aliū accipite intellectū. Abyſſus ab yſſum inuocat in voce cataractarū tuarū. Ego qͥ ꝯtremiſco cū ad me ꝑturbata eſt aīa mea: a iudicijs tuis timui vehemēter. Iudicia enī tua abyſſus multa:⁊ ab yſſus ab yſſum īuocat. Nā ſb̓ hac carne mortali: laborioſa: peccatrice: moleſtijs⁊ ſcandalis plena: ꝯcupiſcentijs obnoxiadānatio q̄dam eſt de iudicio tuo: qꝛ tu dixiſti peccatori: Morte morierꝭ: ⁊ in ſudorevultus tui edes panē tuū. hec abyſſus prima iudicij tui: Sꝫ ſi male hic vixerīt hoīesabyſſꝰ abyſſū īuocat: qꝛ d̓ pena ī penā trāſeūt: ⁊ de tenebrꝭ ad tenebraſ: ⁊ d̓ ꝓfunditate ad ꝓfunditatē: ⁊ de ſupplicio ad ſuppli-

cium: ⁊ de ardore cupiditatis ī flāmas gehennaꝝ: Ergo hoc timuit fortaſſis hō iſtecū ait: Ad meip̄m aīa mea ꝯturbata eſt: ꝓpterea memorabor tui dn̄e de terra iordanis ⁊ hermonijm. humil̓ eē debeo. Exhorrui em̄ iudicia tua vehemēter: timui iudicia tua: ideo ad me aīa mea cōturbata eſt.Et quia iudicia tua timui: ꝑua ne iudiciaſunt iſta? Magna: dura ſūt: moleſta ſunt:ſed vtinā ſola eſſent. Abyſſus abyſſum inuocat in voce cataractarū tuaꝝ. Quia tuminaris: tu dicis: ⁊ poſt iſtos labores reſtare alterā damnationē: In voce cataractarū tuaꝝ: ab yſſus ab yſſum īuocat. Quo gͦabibo a facie tuo: ⁊ ab ſpiritu tuo qͦ fugiaꝫſi abyſſus ab yſſum īuocat: ſi poſt iſtos la­ Alia lr̄abores timent̉ grauiores? Oēsʸ ſuſpeſiōēs tue ⁊ fluctꝰ tui ſuꝑ meʸ ingreſſi ſunt. Fluctꝰ in his que ſentio: ſuſpenſure in his q̄ minaris: Oīs ꝑpeſſio mea fluctus eſt tuus: oīs cōminatio tua: ſuſpēſura tua eſt. In fluctibꝰ īuocat abyſſus iſta:in ſuſpēſuris īuocat alterā abyſſuꝫ. In eoqd̓ laboro oēs fluctꝰ tui: in eo qd̓ minarisgrauiꝰ oēs ſuſpēſiōes tue ſuꝑ me ingreſſeſūt. Qui em̄ minat̉ nō p̄mit ſed ſuſpendit:ſed qꝛ liberas: hoc dixi aīe mee: Spera indn̄m qm̄ ꝯfitebor illi: ſalutare vultꝰ mei deus meꝰ: Magis qꝛ crebrā ſūt mala: dulcior erit miſericordia tua. Ideo ſeqͥt̉. Indie mādauit dn̄s miſericordiā ſuā⁊ nocteʸ declarauit. Nulli vacat audire in tribulationē. Attēdite cū vobis beneeſt: Audite cū vobis bn̄ eſt. Diſcite cū trāquilli eſtis ſapientie diſciplinam: et verbūdei vt cibum colligite. Quando eniꝫ qͥſqꝫin tribulatiōe ē: prodeſſe illi debet: quod ſecurus audiuit. Etenim in rebus proſperismādat tibi deꝰ miſericordiā ſuā: ſi ei fidelit̓ẜuierꝭ: quia liberat te de tribulatione: ſednon tibi declarat ipſam miſericordiaꝫ quātibi per diem mandauit niſi per noctē. Cūvenerit ipſa tribulatio: tunc adiutorio tenon deſerit: oſtendit tibi veruꝫ fuiſſe quodtibi per diem mandauit. Etenim ſcriptumeſt quodā loco: Specioſa miſericordia domini in tempore tribulationis: ſicut nubespluuie in tempore ſiccitatis. In die mandauit dominus miſericordiam ſuam ⁊ nocte declarauit. Non tibi oſtendit quia ſubueīt tibi: niſi venerit tibi tribulatio: vn̄ eruarꝭ ab illo qͥ tibi ꝑ diē ꝓmiſit: Iō admonemur imitari formicā. Sic̄ enī ꝓſꝑitas ſecl̓iſignificat̉ die: Aduerſitas ſecl̓i ſignificat̉

ſ oīa ex-

f canticū ei