Pſalmus
canem appellauit dicens: Nō eſt bonū panem filiorū mittere canibꝰ. At illa que nouerat iniquitatē ſuā ꝓnūciare: ⁊ curā gerere ꝓ peccato ſuo: nō negauit quod veritasdixit: ſed miſcd̓iam cōfeſſa potiꝰ impetrauit: curā gerens ꝓ pctō ſuo. Nam ⁊ curaripetiuerat filiā ſuam: fortaſſis in filia ſignificans vitā ſuam. Pſalmū ergo totū quātūpoſſumus: dū cōſideramus ⁊ ꝑtractamusaduertite. Aſſit dominꝰ cordibª noſtris: vtſalubriter hic inueniamꝰ voces noſtras: ⁊quō inuenerimꝰ ꝓferamus: nec difficulterinueniēdo: nec imperite ꝓferendo.Titulus eius eſt. ¶ Pſalmus ipſiDauid in recordatione ſabbati.Uerimus que nobis ſcripta ſunt deſancto Dauid ꝓpheta: ex cuiꝰ ſemine dominꝰ noſter Ienus chriſtus ſcd̓m carnē: ⁊ inter bona que de illo nobis nota ſūtꝑ ſcripturas: nō inuenimus eū aliqn̄ recordatum ſabbati. Quid .n. ita recordareturſcd̓m illā obſeruationē iudeorū quā obſeruabant ſabbatū? Quid ita recordaremurqd̓ inter ſeptem dies neceſſario veniebat?Obſeruādū ergo erat: nō ſic recordandū.Nēo aūt recordat̉ niſi qd̓ in pn̄tia nō ē poſitū (verbi gr̄a) In hac ciuitate recordarꝭcarthaginē vbi fuiſti aliqn̄: ⁊ hodierno dierecordarꝭ heſternū diē: vl̓ pͥorꝭ āni: vl̓ quēlibet anteriorē: ⁊ aliqḋ factū tuū qd̓ iā feciſti: aut vbi fuiſti: vel cui rei int̓fuiſti. Quidſibi vult iſta recordatio ſabbati fr̄es mei?.Que anima ſic recordat̉ ſabbatū? Quodeſt hoc ſabbatū? Cū gemitu em̄ recordat̉.Et cū pſalmus legeret̉ audiſtꝭ: ⁊ modo cūretexerimus audietꝭ: quātꝰ ſit meror: quātus gemitus: quātus fletus: q̄ miſeria. Sꝫfelix eſt: qui ſic miſer eſt. Un̄ ⁊ dominus ineuāgelio beatos appellauit quoſdā lugentes. Un̄ beatus ſi lugēs; Unde beatꝰ ſi miſer Immo miſer eſſet: ſi lugēs nō eſſet. Talem ergo ⁊ hic accipiamꝰ ſabbatū recordātem: neſcio quē lugentē: ⁊ vtinā nos ſimusipſe neſcio quis. Eſt em̄ hic quidā dolēs:gemēs: lugens: recordans ſabbatū. Sabbatū requies eſt. Sine dubio iſte neſcio qͣin īquietudinē erat: qͥ tā cū gemitu requiērecordabat̉. Ip̄e itaqꝫ inquietudinē quaꝫpatiebatur narrat ⁊ cōmendat deo: neſcioquid grauiꝰ timēs qͣꝫ erat vbi erat. Nā qͥain malo eſt aꝑte dicat: nec interp̄te opꝰ eſt:nec ſuſpitōe: nec ꝯiectura: in quo malo ſit.nō dubitatur ex eiꝰ verbis: nec opus eſt vtqueramus: ſed vt qd̓ dicit intelligamꝰ: ⁊ ni
XXXVIIſi peiꝰ aliquid timeret: qͣꝫ erat illud quo tenebatur: non ſic inciperet?¶ Expoſitio pſalmi.Omine ne in indignatiōe Alia lra.¶d Otua arguas me: neqꝫ in il̓a j corripiastuaᶠ emendes me. Futurū eſtem̄ vt quidā in ira dei emendent̉: ⁊ in indignatione arguāt̉. Et forte nō omnes qͥ arguūtur emendabūtur: ſed tn̄ futuri ſunt inemēdatione quidā ſalui. Futurū eſt quidēqꝛ emendatio nominata eſt: ſic tn̄ quaſi ꝑignē: Futuri aūt quidaꝫ qui arguent̉ ⁊ noemendabūtur. Nā vtiqꝫ arguet eos quibꝰdicet: Eſuriui ⁊ nō dediſtis mihi māducare: ſitiui ⁊ non potaſtis me: ⁊ cetera que ibiꝓſequēs: quandā inhumanitatē ⁊ ſterilitatem increpat: dicens malis ad ſiniſtrā ꝯſtitutis: quibꝰ dicetur: Ite in ignem eternuꝫqͥ p̄paratus eſt diabolo ⁊ angelis eiꝰ. Heciſte grauiora formidans: excepta vita iſta:in cuiꝰ malis plāgit ⁊ gemit: rogat ⁊ dicit:Dn̄e ne in īdignatiōe tua arguas me. Nōſim inter illos quibꝰ dicturꝰ es: Ite in ignēeternuꝫ: qͥ p̄paratus eſt diabolo ⁊ angeliseiꝰ. Neqꝫ in ira tua emēdes me: vt ī hac vita purges me: ⁊ talē me reddas: cui iā emēdatorio igne nō opus ſit: ꝓpter illos qͥ ſalui erunt: ſic tn̄ quaſi ꝑ ignē. Quare: niſi qꝛhic edificāt ſuꝑ fundamētū ligna: fenū: ſtipulā? Edificarēt aūt auꝝ: argētū: lapidesp̄cioſos: ⁊ de vtroqꝫ igne ſecuri eſſent: nōſolū de illo eterno: qͥ ineternū cruciaturuseſt imꝑios: ſꝫ etiā de illo qui emēdabit eosqͥ ꝑ ignē ſalui erūt. Dicit̉ em̄: Ip̄e aūt ſaluus erit: ſic tn̄ quaſi ꝑ ignē: Et qꝛ dicit̉: ſaluus erit: ꝯtēnit̉ ille ignis. Ita plane qͣꝫuisſalui ꝑ ignē: grauior tn̄ erit ille ignis: qͣꝫ qͥcquid pōt homo pati in hac vita. Et noſtisquāta hic paſſi ſunt mali: ⁊ pn̄t pati: tn̄ tanta paſſi ſunt: quanta potuerūt pati ⁊ boni.Quid .n. quiſqꝫ maleficꝰ latro: adulter ſceleratus. ſacrilegus ꝑtulit legibꝰ: qd̓ nō ꝑtulit martyr in cōfeſſiōe chriſti? Iſta gͦ quehic ſūt mala: faciliora ſūt: ⁊ tn̄ videte quēadmodū ea hoīes ne patiātur quicqͥd iuſſeris faciūt: quāto melius faciāt qd̓ iubetdeꝰ: ne illa grauiora patiātur? Quare aūtpetit iſte ne in indignatiōe arguat̉: neqꝫ inira emendet̉? Tanqͣꝫ dicēs deo: qm̄ iā iſtaque patior multa ſūt: magna ſūt: queſo vtſufficiāt: ⁊ incipit illa numerare ſatiſfaciēsdeo: offerens illa que patit̉: ne peiora patiatur. Quoniam ſagitte tue infixeſunt mihi: ⁊ confirmaſti ſuper me
ffurore tuo