PſalmusXXXVI
ego in malo meo qͣꝫ tu: qd̓ tu vituꝑaſti: egodānaui. Utinā velles imitari: vt error tuꝰfieret aliqn̄ p̄teritꝰ. Iſta ſūt mala p̄terita q̄nouerūt: maxīe ī iſta ciuitate. Hic enī male viximꝰ qd̓ ego ꝯfitebor: ⁊ qͣntuꝫ gaudeode gr̄a dei: tm̄ de meis p̄teritꝭ timeo. Quiddica? Doleo. Dolerē ſi adhuc ſic eēm. Sꝫqͥd dicā? Gaudeo. Nec hͦ poſſum dicere.Utinā enī nūqͣꝫ fuiſſem: qͥcqͥd tn̄ fui in nomine chriſti p̄teritū eſt. Quod aūt mō rep̄hendūt nō norūt. Sūt adhuc que in merep̄hēdāt: ſed tā multū eſt ad illos vt hͦ nouerint. Multa em̄ ago in cogitationibusmeis: pugnās aduerſus malas ſuggeſtiones meas: ⁊ habēs cōflictionē diuturnaꝫ:⁊ ꝓpe ꝯtinuā vim cū tēptationibꝰ inimiciſubuertere me volētis Gemo apud deumin infirmitate mea: ⁊ nouit quid ꝑturit cormeū: ille qͥ nouit ꝑtū meū. Mihi aūt minimū eſt: vt a vobis dijudicer. aut ab hūanodie: ait Apl̓s: ſed neqꝫ ego meip̄m iudico.Meliꝰ em̄ me ego noui qͣꝫ illi: ſed meliꝰ deqͣꝫ ego. Nō ergo vobis inſultēt de nobis:nō. faciat xp̄s. Dicūt em̄: ⁊ qͥ ſūt? ⁊ vn̄ ſūt?maloſ hic illoſ nouimꝰ: vbi baptizati ſunt?Si noſ bn̄ nouerūt: ſciūt: qꝛ ⁊ nauigauimꝰaliqn̄: ſciūt qꝛ ⁊ ꝑegrinati ſumꝰ: ſciūt qꝛ alijiuimus ⁊ alij redimꝰ. Nō hic baptizati ſumus: ſed vbi baptizati ſumꝰ: eccl̓ia eſt nota vniuerſo orbi terraruꝫ: ⁊ ml̓ti frēs noſtriſūt: qui ⁊ nouer̄t qꝛ baptizati ſumꝰ: ⁊ nobiſcum baptizati ſūt. Facile eſt ergo hoc noſſe: ſi qͥs fratrū eſt inde ſollicitꝰ. Iſtis aūt ſatiſfacturi ſumꝰ: ⁊ demōſtraturi aliqͥd de teſtimonio eccl̓ie: cui nō cōmunicāt. Merito nō nos norūt trans mare baptizatos inchriſto: qꝛ ⁊ trāſ mare nō hn̄t chriſtū. Illeem̄ chriſtū ⁊ trās mare habꝫ: qui ⁊ trāſ mare cōmunionē vniuerſe eccl̓e tenet. Quomodo pōt cognoſce̓ vbi ſim ego baptizatus: cū cōmunio ip̄iꝰ vix trāſit mare. Uerūtamē frēſ mei: qͥd eis dicā? Suſpicaminiqd̓ vultis de nobis. Si boni ſumꝰ in eccleſia chriſti: frumēta ſumꝰ: ſi mali ſumꝰ in eccleſia chriſti: palea ſumꝰ: tn̄ ab area non recedimꝰ. Tu qͥ vēto tēptatiōis foras volaſti qͥd es? Triticū nō tollet vētus ex area.Ex eo ergo vbi es: agnoſco quid es: qui ꝯͣnos dicis tāta? Quicūqꝫ qd̓ dicit̉ attēde:nō a qͦ dicit̉: ſed pctōri inqͥt dic̄ dn̄s: vt qͥdtu aſſumis teſtam̄tū meū ꝑ os tuū? Dicatergo dn̄s peccatori. Forte eſt genꝰ pctōꝝcui hoc recte dicat dn̄s: ſꝫ ī quolibet dicathͦ dn̄s: ideo dicit: qꝛ pctōri nō ꝓdeſt qn̄ le
gem dei loqͥtur. Nūqͥd ⁊ auditoribꝰ nō ꝓdeſt? Utrūqꝫ genꝰ nos habemꝰ in eccl̓ia:dn̄o dicēte: ⁊ bonoꝝ ⁊ maloꝝ. Boni enimcū p̄dicāt quid dicūt? Imitatores mei eſtote: ſicut ⁊ ego chriſti. De nob̓ qͥd dicit̉: Sꝫforma eſtote fideliū. Hoc nos eſſe elaboramꝰ. Quid aūt ſimꝰ ille nouerit: ad quē gemimꝰ. De malis tn̄ dictuꝫ eſt aliud: Suꝑcathedrā moyſi: ſed erūt ſcribe ⁊ pharizei:que dicūt facite: q̄ aūt faciūt facere nolite.Uides qꝛ in cathedra moyſi: cui ſucceſſitcathedra chriſti: ſedēt ⁊ mali: ⁊ tn̄ dicendobona: nō obſūt auditoribꝰ. Quare tu ꝓpt̓malos ip̄am cathedrā dimiſiſti? Redi adpacem: redi ad ꝯcordiā: que te non offendit. Si bona loquor: ⁊ bona facio: imitareme. Si aūt nō facio qd̓ dico: habes ꝯſiliūdn̄i: que dico fac: Que aūt facio noli facere: tn̄ a cathedra catholica noli diſcedere.Ecce ī noīe xp̄i ituri ſumꝰ: ⁊ multa dicturiſunt. Quis finis? Cito ꝯtēnite cām nr̄aꝫ.Nō illis dicatis: niſi frater ad rē reſpōde.Auguſtinꝰ ep̄s eſt ī eccl̓ia catholica: ſarcinam ſuā portat: rationē redditurꝰ eſt deo.In bonis eū noui: ſi malus eſt ipſe nouit.Si bonꝰ eſt: nec ſic ſpes mea eſt. Hoc ante oīa didici ī catholica: vt ſpes mea nō ſitin hoīe. Merito ergo vos hoīes rep̄henditis: qꝛ ſpem veſtraꝫ in hoīem poſuiſtis.Certe cū rep̄henderint nos: cōtemnite etvos. Nouimꝰ em̄ qualē locum habemꝰ incorde veſtro: qꝛ ſcimꝰ qualē locū habetꝭ incorde noſtro. Nolite ꝓ nobis certare aduerſus illos: quicquid de nobis dixerint:cito trāſite: ne laborantes cauſa defenſionis nr̄e: dimittatis cām veſtrā. Hoc enimagūt aſtute: nolentes ⁊ timenteſ vt de ipſacauſa dicamꝰ. Ingerūt nob̓ qͦ nos auocētvt cū intēdimꝰ purgare nos: ſileamus abipſis cōuincendis. Nā ꝓrſus qui me dicꝭmalū: dico ⁊ ego alia īnūerabilia: cito aufer de medio: fini cām meā: de re age eccleſie. Cauſam attēde: vbi ſis vide. Ueritastibi vndelibet loquat̉: eſuriens accipe: nenūqͣꝫ ad te ꝑueniat panis: dū ſemꝑ qͥd rep̄hendas in vaſculo faſtidioſus ⁊ calūnioſus inquiris.Explicit Tractatus de psͣ. XXXVIIncipit Tractatus de psͣ. XXXVIIPrefatio.Portune ad id qd̓ cantauimꝰ: iniqͥtatē meā ego ꝓnūcio: ⁊ curaꝫ gero ꝓpctō meo: reſpōdit hec mulier de lectioneeuāgelij. Iniquitates em̄ eius intuēs dn̄ſ.