PſalmusXXXVI

ecce non erat: ⁊ queſiui eū ⁊ nō eſtinuentꝰ locus eius. Quare nō erat: etnō ē inuētꝰ locus eiꝰ? Quia trāſiſti. Si adhuc carnalit̓ cogitas: ⁊ iſta t̓rena felicitasvera felicitas tibi videt̉: nōdū trāſiſti: Autequalis illi es: aut infra eſ. Profice ⁊ trāſi:⁊ cū ꝓficiēdo trāſieris: attēdis eū fide. Uides nouiſſima ip̄iꝰ: ⁊ dicēs tibi: ecce nō eſtiſte qui ſic tumuerat: quō ſi tranſires iuxtafumū. Nā ⁊ hͦ dictū ē in iſto pſalmo ſuꝑiꝰ:Deficiētes velut ſumꝰ deficiēt. Erigit̉ ī altūfumꝰ: ⁊ in globū tumidū ꝑgit: qͣntomagisattollit̉: tāto amplius intumeſcit. Sed cuꝫtrāſieris attēde poſt te. poſt te em̄ ſumꝰ: ſeſt an̄ te deꝰ. Noli poſteriora ex deſiderioattēdere: ſic̄ attēdit vxor Loth: ⁊ remāſit īvia: ſed reſpice ex deſpectu: ⁊ videbis impiū nuſqͣꝫ eſſe: ⁊ q̄rēs locū eiꝰ. Quis eſt locus eiuſ? Quō habꝫ ptātē: habꝫ diuitias:habet quēdā ordinē ſuū in rebꝰ hūanis: vtml̓ti ei obſequāt̉: vt iubeat ⁊ audiat̉. Iſtelocus nō erit: ſed trāſit: vt tu poſſis dicere:trāſiui: ⁊ ecce non erat. Quid eſt tranſiui?Profeci: ꝑueni ad ſpūalia: intraui in ſanctuariū dei: vt intenderē in nouiſſima. Etecce nō erat: ⁊ q̄ſiui eū: ⁊ nō eſt īuētꝰ locuseiꝰ. Cuſtodi īnocētiā: Tene quomōcū auarꝰ eēs: ſacellū tenebas. Quo tenebas ſacellū: ne tibi extorq̄ret̉ a fure: ſic cuſtodi īnocentiam: ne tibi extorqueat̉ a diabolo. Sit illa certū patrimoniū tuū: de qͣſunt diuites ⁊ pauꝑes. Cuſtodi īnocētiaꝫ.a lr̄a. Quid tibi ꝓdeſt lucrū auri: ⁊ dānū īnocēutatē. tie? Cuſtodi īnocentiā. Et videʸ directionem. Habeto ocl̓os directos: vt videas directionē: nō prauos qͥbꝰ malos vides⁊ diſtortos: vt diſtortus tibi: ⁊ prauꝰ videatur deꝰ: qꝛ fauet impijs: ⁊ ꝑſequit̉ fideleſ.Nō vides qͣꝫ tortū videas: corrige ocl̓ostuos: ⁊ vide directionē. Quā directionē?Noli ad pn̄tia attēde̓. Et qͥd videb̓? Qm̄ſūt reliqͥe homini pacifico: Quid eſtſunt reliqͥe? Cum mortuus fueris: non erismortuus: hoc ē ſūt reliquie. Erit illi aliqͥd⁊ poſt hāc vitā: hoc eſt illud ſemē qd̓ in benedictōe erit. Un̄ dn̄s: Qui credit ī me inquit licet moriat̉: viuet. Qm̄ ſunt reliquieibūt ſil̓. homini pacifico. Iniuſti aūtᶠ diſpereunt in idip̄m: Quid eſt ī idip̄m? Inſempiternuꝫ: vel oēs ſimul in vnū. Reliquie imꝑioꝝ īteribūt: Sūt aūt reliqͥehomī pacifico. Ergo qͥ nō ſūt pacifici: impij ſunt. Beati em̄ pacifici: qꝛ ipſi filij deivocabunt̉. Salus aūt iuſtoꝝ a do

mino: ⁊ ꝓtector eoꝝ ē ī tꝑe tribulationis. Et adiuuabit eos dn̄s ⁊ Alia lr̄a.ſeruet eos: ⁊ᶠ eximiet eos a pecca¬ᶠ liberabit.toribꝰ: Tolerent ergo mō peccatores iu­ fefuet.ſti: tolerent frumenta zizaniā: toleret triticum paleam: qꝛ veniet tp̄s ſeparationis: ⁊eximet̉ ſemē bonū: ab eo qd̓ igni ꝯſumet̉.Illud in horreū mittet̉. illud aūt in eternāꝯflationē: qꝛ ideo ſimul fuerunt: primo iuſtus ⁊ iniuſtꝰ: vt ille ſupplantaret: ille ꝓbaret̉: poſtea aūt ille dānaret̉ ille coronaret̉.Deo gratias fratres: reddidimꝰ debitū innoīe chriſti: ſed nos caritas debitores ſemper tenet. Illa eniꝫ vna eſt: q̄ ⁊ ſi quotidiereddit̉ ſemꝑ debet̉. Multa dixim aduerſus donatiſtas: ml̓ta vobis recitauimus:multas chartas: ml̓ta ꝑ canonē ſcripturarum illis cogentibus. Nā ⁊ ſi rep̄hēderentnos hec qꝛ vobis talia legimꝰ: nos rep̄hendamur cū vos inſtruamī. Poſſumꝰ enī eiſ⁊ in hac parte ſic reſpōdere: factꝰ ſum inſipiens: vos me coegiſtis. Tamē fratres an̄omnia cuſtodite hereditatē noſtrā: de quaſecuri ſumꝰ: in teſtamēto patris noſtri eſſe:nō ī aliqua charta friuola alicuiꝰ hominis:ſed in teſtamēto patris noſtri: inde ſecuriſumꝰ: qꝛ qui fec̄ teſtam̄tū viuit īct̓nū. Quifecit teſtamētū heredi ſuo: ip̄e iudicabit deteſtamēto ſuo. In rebus humanis aliꝰ eſtteſtator: alius iudex: ſed tn̄ qui tenet teſtamentū: vincet apud iudicem alteruꝫ: nonapud alterū iudicē mortuū. Ꝙ ergo ſecura eſt noſtra victoria: cū ille iudicabit: quiteſtatus eſt. Et ſi enim mortuꝰ eſt chriſtꝰ adtp̄s: ſed iā viuit ineternū. Loquāt̉ ergo aduerſus nos quicqͥd volūt: nos diligamꝰ illos: ⁊ nolētes. Nouimꝰ enī fratreſ: nouimꝰlinguas eoꝝ. Propt̓ qd̓ eiſ nō iraſcimur:patienter ferte nobiſcū. Uident enī in cauſa ſe nihil habere: ⁊ linguas ꝯuertūt ī nos:⁊ incipiūt d̓ nobis dicere: mala multa queſciunt: multa que neſciūt: Que ſciūt? Preterita noſtra ſunt. Fuimus enī aliqn̄ ſicutdicit Apl̓us: ſtulti ⁊ increduli: et ad omneopus bonū reprobi: in errore ꝑuerſo deſipientes: ⁊ inſaniētes fuimꝰ: non negamuſ.Et quantū preteritū nr̄m nō negamꝰ: tantomagis deum qui nobis ignouit laudamus. Quid ergo heretice: dimittis cauſaꝫ et is ad hoīeꝫ? Quid enī ego ſū? Quidſū? Nūqͥd catholica ego ſū. Nūqͥd hereditas chriſti diffuſa ꝑ gētes ego ſū? Sufficitmihi vt ī ea ſim. Uituperas mala mea preterita: quid magnum facis? Seuerior ſum