PſalmusXXXVI
expectes accipere: nō pecuniā ſolā: ſed aliquid plus qͣꝫ dediſti: ſiue illud triticū ſit: ſiue vinū: ſiue oleum: ſiue quodlibet aliud:ſi pluſqͣꝫ dediſti expectas accipere fenerator es: ⁊ hoc improbādus nō laudādus.Quid ergo inquis facio: vt ſim vtilis fenerator? Attēde qͥd facit fenerator. Minꝰvult dare: certe ⁊ plꝰ acciꝑe. Hoc fac ⁊ tu:dā modica: accipe magna. Uide qͣꝫ latecreſcat fenus tuū. Da tꝑalia: accipe eternaͣ: da terrā acciꝑe celū. Et cui dabo fortedicis? Ip̄e dn̄s ꝓcedit quē feneres: qui tibi iubebat ne fenerator ſis. Audi ſcripturā: quō feneres dn̄m. Fenerat inquit dn̄mqui miſeret̉ pauꝑis. Nō em̄ eget a te dn̄s:ſed habes aliū qui a te egeat. Illi porrigꝭ:ille accipit. Nō em̄ habet pauꝑ: qd̓ tibi retribuat: ⁊ tn̄ ip̄e vult retribuere: ⁊ nō īueītqͥd: ſola ī illo remanet beniuolētia orādi ꝓte. Cū aūt pauꝑ orat ꝓ te: tanqͣꝫ deo dicit:Dn̄e mutuū accepi: fidedic me: Proinde ⁊ ſi nō tenes pauꝑē redditorē: ſꝫ idoneūtenes fideiuſſorē. Ecce deus tibi de ſcpͥtura ſua dic̄: da ſecurꝰ eſto: ego reddā. Quōſolēt dicere fideiuſſores? Quid dicā? Egoreddo: ego accipio: mihi das. Putamꝰ ne⁊ hoc dic̄ deꝰ: ego accipio: mihi das. Plane ſi deus xp̄s qd̓ non dubitat̉: ipſe dixit:Eſuriui ⁊ dediſtꝭ mihi māducare: Et cū illi dicerēt: Qn̄ te vidimꝰ te eſurientem: vtoſtēderet ſe pauꝑū fideiuſſorē: oīm mēbrerū ſuoꝝ ſponſorē: qꝛ ille caput: illi mēbra:Et cū accipiūt m̄bra: caput accipit: cū vniinquit: ex his minimis meis feciſtꝭ: mihi feciſtiſ. Eya auare fenerator: vide qͥd dediſti: vide qͥd accepturꝰ es. Si dediſſes paucam pecuniā: ⁊ ille cui dederas ꝓ ꝑua pecunia tua: daret tibi magnā villā incōꝑabiliter amplius valentē: qͣꝫ tu pecuniaꝫ dederas: quātas gratias ageres: quāta leticia tollererꝭ. Audi quā poſſeſſiōeꝫ det quēfeneraſti: Uenite bn̄dicti patris mei ꝑcipite. Quid? Qd̓ dediſtis? Abſit. Terrena dediſtis q̄ ſi nō dediſſetꝭ in terra putreſcerēt.Quid em̄ inde facturus eēs ſi nō dediſſeſ?Qd̓ ꝑiturū erat in terrā: ſeruatū eſt ī celo.rgo qd̓ ſeruatū eſt: hoc accepturi ſumuſ:Seruatū eſt meritū: factꝰ eſt thezaurꝰ tuusmeritū tuū. Nā vide quid ſis accepturus.Percipite regnū qd̓ vobis paratum ē abinitio mūdi. Cōtra: illi qui fenerare noluerūt: quid audiēt? Ite ī ignē eternū qui paratus eſt a diabolo ⁊ angelis eiꝰ. Et quidvocat̉ regnū qḋ accipimꝰ? Attēdite ſeq̄n-
tia. Iſti ibūt in cōbuſtionē eternā: iuſti autē ī vitā eternā. Ad hoc ambite: hͦ emite:ad hoc fenerate: habetis chriſtū in celo ſedentē: in terra petentē: inuenimꝰ quō feneret. Iuſtꝰ tota die miſeretur ⁊ fenerat̉. Et Alia lr̄aſemenⁱ eius in benedictiōe erit. Et illius.hic nō occurrat carnalis cogitatio. Uidemus multos filios iuſtoꝝ fame morienteſ:quō ergo ſemē eiꝰ in bn̄dictiōe erit? Semēeius reliquie eiꝰ: vnd̓ hic ſeminat: ⁊ poſteametet. Nāqꝫ apl̓s dic̄: Bonū aūt faciētesnō deficiamꝰ: tꝑe em̄ ſuo metemꝰ infatigabiles. Itaqꝫ dū tp̄s habemus ait: oꝑemurbonū ad oēs. Hoc eſt ſemen tuuꝫ: qd̓ eritin benedictione. Terre cōmittis: ⁊ tāto amplius colligis: chriſto cōmittis ⁊ ꝑdeſ? Uide ip̄m ſemen expreſſius noīatū ab Apl̓ocū d̓ elemoſynis diceret: hͦ em̄ ait: Qui ꝑce ſemīat: ꝑce ⁊ mētet: ⁊ qͥ ſemīat ī bn̄diction d̓ bn̄dictiōibꝰ ⁊ mētet: ſꝫ laboras fortecū ſcmīas: ⁊ doles cū miſererꝭ: qꝛ miſerosvides. Meliꝰ em̄ aliqn̄ nō habebimꝰ quibus iſta demꝰ. Cū oēs incorruptiōe cōmutabunt̉: nullus eſuriet cui porrigas panē:nll̓s ſiti et cui des potū. Nullꝰ nudꝰ erit quēveſtias: nll̓s ꝑegrinꝰ quem ſuſcipias. Hicautē int̓ erūnas: tēptationes: dolores: gemitꝰ mittimꝰ ſemē. Sed reſpice ad pſalmūaliū: eūteſ ibāt ⁊ flebāt mittētes ſemīa ſua.Attende qꝛ ſemē eiꝰ in bn̄dictione erit. Ueniētes aūt venient cū exultatiōe: portātesmanipulos ſuoſ. Uide ergo quid ſequit̉: ⁊noli eſſe piger. Declina a malo ⁊ facbonū. Noli tibi putare ſufficere ſi nō expolias veſtitū. Nō expoliādo em̄ veſtituꝫdeclinaſti a malo: ſed noli areſcere ⁊ ſteril̓eſſe: ſic noli ſpoliare veſtitū: vt veſtias nudū. Hoc eſt em̄ declinare a malo ⁊ facerebonū. Et qͥd inde habebo: dicturꝰ es? Iaꝫtibi cōmēdauit ille quē feneras: quid tibidabit? Uitā et̓nā dabit tibi: da illi ſecurꝰ.Audi ⁊ id qd̓ ſequit̉. Declina a malo ⁊ fac Ulafrbonū. Et inhabita in ſeculū ſeculo 1eºrum. Et noli putare cuꝫ das qd̓ nemo tevideat: aut qꝛ deſerit te deꝰ: qn̄ forte dederis pauperi: ⁊ ꝯſecutū fuerit aliqd̓ dānuꝫ:aūt aliqua triſticia rei amiſſe: et dicas tibi:qͥd ꝓfuit bona me feciſſe oꝑa? Puto nonamat deꝰ hoīes qui benefaciūt. Unde iſtaveſtra ſit murmuratio: vn̄ iſte ſtrepitꝰ: niſiquia abundant iſte voces? Unuſqͥſqꝫ mōcognoſcit has voces: aut in ore ſuo: autin ore vicini ſui: aut in ore amici ſui. Deleat illas deus: et extirpet ſpinas de agro