PſalmusXXXVI
ferte fauces eſuriētes ⁊ corda deuota.Explicit Tractatꝰ de psͣ. Xxxv. Incipit Tractatus de psͣ. XXXVI.Sermo primus de prima ꝑte psͣ.Quiſſimus dies terribilit̓ veturus audit̉ eis qͥ ſecuri eē bn̄ viuēdo nolūt: ⁊ male viuere diu voſunt. Utiliter aūt deꝰ latere voluit illū diē:vt ſꝑ ſit ꝑatū cor ad expectandū qd̓ eē vēturū ſcit: ⁊ qn̄ ventuꝝ ſit neſcit: Quia vero dn̄s noſter Ieſus chriſtus magiſter nobis miſſus ē: etiā filiū hoīs dixit neſcire illū diē: quia ī magiſterio eiꝰ nō erat: vt pereū ſciret̉ a nobis. Neqꝫ enī aliqͥd ſcit paterqd̓ filiꝰ neſcit: cū ip̄a ſapiētia pr̄is ille ſit: qͥſapientia ē eius. Eſt aūt ſapiētia eiꝰ: filiuseius: verbū eiꝰ. Sꝫ qꝛ nobis ſcire nō ꝓderat: qd̓ quidē ille nouerat qͥ nos docere venerat: nō tn̄ hoc qd̓ nobis noſſe nō proderat: nō ſolū ſicut magiſter aliqͥd docuit: ſꝫſicut magiſter aliqͥd nō docuit. Tāqͣꝫ magiſter enī ſciebat ⁊ docere qd̓ ꝓderat: ⁊ nondocere qd̓ oberat. Sic enī quodaꝫ generelocutōiſ neſcir̄ filiꝰ d̓r qd̓ n̄ docet: iō neſcired̓r qd̓ neſcire nos fac̄: quō qͦtidie loqͥmur:mō ꝗ̄dā locutōiſ vt dixi: letū eī diē: dicimꝰqꝛ letos nos fac̄: ⁊ triſtē diē: qꝛ triſtos nosfac̄: ⁊ frigꝰ pigrū: qꝛ pigros nos fac̄: Quōꝯtra dicit̉ a dn̄o: nūc cogͦui: Dictū ē Abrae: Nūc cognoui qm̄ timeas deū. hoc deus nouerat: ⁊ ante illā ꝓbationē. Naꝫ illaꝓbatio iō facta ē: vt nos noſſemꝰ qd̓ deusia nouerat: ⁊ ꝓpter nos docēdos ꝯſcriberet̉: qd̓ an̄ documētū ille nouerat: ⁊ fortaſſe: ⁊ ip̄e Abraam nōduꝫ nouerat qͣs vireshaberet fides eiꝰ. Unuſqͥſqꝫ enī ſe tēptation tāqͣꝫ interrogatꝰ agnoſcit: ſicut Petrꝰquas vires haberet fides eiꝰ vtiqꝫ neſciebat: qn̄ dixit dn̄o: Tecū ꝑatus ſū vſqꝫ admortē. Dn̄s enī qui nouerat eū: p̄dixit vbideficeret: renūcianſ illi infirmitatē eius: tāqͣꝫ tacta vena cordis eiꝰ. Proinde Petrꝰqui ante tēptationē p̄ſumpſit d̓ ſe: in tēptatione didicit ſe. Sic ergo nō abſurde ſentimus ⁊ patrē noſtrū Abraā cognouiſſe vires fidei ſue: vbi iuſſus īmolare vnicū filium ſuū: nō dubitauit nec trepidauit ei offerre qͥ dederat: qꝛ quēadmodum neſciuitvn̄ daturus erat nodū natum: ſic crediditpoſſe reꝑare īmolatū. Dixit gͦ deus: nunccognoui: qd̓ ītelligimꝰ: nūc cognoſcere tefeci: ẜm locutiōes q̇s cōmēdauimꝰ: Pigꝝfrigus qd̓ pigros faciat: ⁊ letū diē qd̓ letosfaciat: ſic cognoſcēs qd̓ cogͦſcentes faciat.
Inde ē illud: Tēptat vos dn̄s deꝰ veſter:vt ſciat ſi diligatis euꝫ. Dabis enī ꝓfectodn̄o deo nr̄o: deo ſūmo: deo vero magnaꝫigͦrantiā: qd̓ vtiqꝫ ſacrilegiū eē intelliges:ſi ſic acceperis: temptat vos dn̄s: vt ſciattanqͣꝫ ip̄e de noſtra tēptatiōe cōcipiat ſciētiam in qͦ erat ante ignorātia. Sed qͥd ē tēptat vos vt ſciat? Tēptat vos vt ſcire vosfaciat. Accipite gͦ acōtrario regulā intelligentie: vt quēadmodū cū deū auditis dicere: cognoui: intelligitis cogͦſcere vos feci: ſic ⁊ cū auditis d̓ filio hoīs: id ē de chriſto dici: qd̓ illum diē neſciat: intelligite dici qd̓ neſcire faciat. Quid ē enī neſcire faciat? Occultet vt neſciat̉ qd̓ vobis ꝓdi nonꝓdeſt. Hoc ē qd̓ dixi magiſtrū bonū noſſe: qͥd prodat noſſe qͥd tegat: ſicut quedaꝫeū legimꝰ diſtuliſſe. Un̄ intelligimꝰ nō oīaꝓmenda eē que caꝑe nō pn̄t hi quibꝰ promūtur. Dicit enī alibi. Multa habeo vobis dicere: ſꝫ nō poteſtis illa portare mō.Dicit ⁊ Apl̓s. Nō potui loqͥ vobis quaſiſpūalibus: ſed qͣſi carnalibꝰ: qͣſi ꝑuulis inchriſto: lac vobis potū dedi: nō eſā. Neqꝫenī poteratis: ſꝫ nec adhuc qͥdem poteſtis.Quo ꝓficit iſte ſermo? Ut qm̄ diē nouiſſimū ſcimꝰ venturū. Utiliter aūt ſcimꝰ venturū ⁊ vtiliter ignoramꝰ qn̄ venturꝰ ſit: ꝑatum cor habeamꝰ bn̄ viuēdo: ⁊ nō ſolū nōtimeamus ventuꝝ illū diē: ſꝫ ⁊ amemꝰ. Dies qͥppe ille ſicut infidelibꝰ laborē auget: ſicfidelibꝰ finit. Quid autē hoꝝ duoꝝ eē velis an̄qͣꝫ veniat: nūc ē in ptāte: cuꝫ veneritnō erit. Elige gͦ cū tēpus ē: qꝛ deus qd̓ miſericorditer occultat: miſericordit̉ differt.Iā vero qꝛ in qͦcūqꝫ genere vite: qd̓ habetaliquā ꝓfeſſionē: nō oēs īueniunt̉ ꝓbi: nōoēs inueniunt̉ reprobi. Ex hͦ apparet: qꝛ d̓qͥbuſdā hoīꝫ generibꝰ: q̄ ꝑ ſil̓itudīes ī euāgelio mō ꝓpoſita audiuimus: ſic ꝯcludit̉:vnꝰ aſſumet̉: ⁊ vnꝰ relinquet̉: aſſumet̉ bonus: ⁊ relinq̄t̉ malus. Uidēt̉ duo in agro:eadē ꝓfeſſio ē: ſꝫ nō idē cor. Profeſſionemvidēt hoīes: cor nouit deus. Quodlibet gͦager ſignificet: vnꝰ aſſumet̉ ⁊ vnꝰ relinq̄t̉:no qͣſi dimidia ꝑs aſſumet̉: ⁊ dimidia relinquet̉: ſed genera hoīm duo dicit: ⁊ ſi aliudeoꝝ ſit in paucis: aliud ī multis: vnus aſſumet̉: ⁊ vnus relinq̄t̉. Hoc ē vnū genꝰ aſſumet̉: ⁊ alteꝝ relinq̄t̉. Sic ī lecto: ſic ī molendino. Expectatis fortaſſe qͥd iſta ſint: videtiſ tecta eē: ⁊ ſil̓itudinibꝰ qͥbuſdā inuoluta.Pōt mihi aliud videri: alteri aliud: ſꝫ neqꝫego qd̓ dixero p̄ſcribo: alteri ad meliorem