PſalmusXXXII.

quādo tibi diſplicet qui tibi nocet. Hecomnia precepta dei ſunt: ſapientia donante data ſunt: deſuꝑ ſonant. Tangepſalteriū: imple legem quā dominꝰ deustuus non venit ſoluere ſed adimplere.Implebis enim amore quod timore nōpoteras. Qui enim timendo non facitmale: mallet facere ſi liceret. Itaqꝫ et ſifacultas non datur: voluntas tenetur.Nō facio inquit: Quare? Quia timeo.Nōdum amas iuſticiam: adhuc ſeruuses. Eſto et filius: Sed ex bono ſeruo fitbonus filius. Interim timendo noli facere: diſces et amare non facere. Eſt em̄quedā pulchritudo iuſticie: pena te deterreat. Habet iuſticia forma ſuam: oculos querit: accēdit amatores ſuos. Prohac martyres ſeculū calcantes: ſanguinem fuderunt: Quid amabant quandoiſtis omnibus renūciabant? Non enimilli non erant amatores: aut hoc vobisdicimꝰ: vt non ametis. Qui nō amat friguit: obriguit. Amet̉: ſꝫ illa pulchritudoq̄ cordis ocl̓os querit. Ametur illa pulchritudo que laudata iuſticia incenditaīos. Iuſticia accēſi promūt v̓ba: edūtvoces: vndiqꝫ dicūt: bn̄: optime. Quidviderūt? In quo pulcher ē curuꝰ ſenex.Non enim ſi ꝓcedat ſenex iuſtus: eſt aliquid in eius corpore quod ametur: ⁊ tamen amatur ab omnibus. Ibi amaturvbi nō videtur: īmo ibi amatur vbi corde videtur. Delectet vos ergo: ⁊ rogatedominū vt delectet. Dominus em̄ dabit ſuauitatem: et terra noſtra dabit fructum ſuum: vt per caritatem impleatis:quod per timorem implere difficile eſt.Quod dico difficile eſt: non poteſt adhuc animus: mallet non eſſe quod precipitur: ſi ad faciendum non amore ducitur: ſed timore coartatur. Noli furtumfacere: time gehennas: mallet non eſſegehennam in quā mitteretur. Quandoincipit amare iuſticiam: niſi quādo mallet furta nō eſſe? Et ſi gehenne nō eſſent:in quas fures mitterent̉. Hoc eſt amareiuſticiā. Et ip̄a iuſticia qualis eſt? Quisillam pingit? Sapientia dei quā pulchritudinem habet. Per illam pulchra ſuntomnia: que oculis placent. Ei vidende

ꝯplectende: corda mūdanda ſunt. Huius nos amatores ꝓfitemur: ip̄a nos cōponit vt ei non diſpliceamus. Et quando nos reprehendūt homines in his rebus in quibus ei quā diligimus placeamus: quomodo paruihabemus reprehenſores noſtros? Quomodo illos contemimus et omnino nihilipendimus?Lt̓ g. .j.Amatores lubrici: et amabiles feminarum: quādo amate ipſorum componūtillos ẜm oculos ſuos: ſi ipſis placeantnō curāt eos quibꝰ diſpliceant: putātesſibi ſufficere quod earuꝫ oculis placentad qͣs affectāt: et plerūqꝫ grauibꝰ diſplicent: īmo ſꝑ grauibꝰ diſplicent ⁊ melioreiudicio rephēdūt̉. Nō bn̄ tōſus es dicitvir gͣuis laſciuo adoleſcenti: nō te decetcū talibꝰ cincinnis incedere. Nouit aūtille capillos ſuoſ place̓ neſcio cui: Oditte rep̄hendentem vero iudicio: et ſeruatin ſe quod placet peruerſo conſilio. Inimicum te putat: quia turpitudinem demis: Fugit oculos tuos: et omnino noncurat quā regula iuſticie reprehendat̉.Si ergo illi non curant reprehēſores veraces: vt ſint formoſi fallaceſ: nos in hisrebus in quibꝰ placemꝰ ſapientie dei: nōdebemus curare irriſores iniuſtos nonhabentes oculos vnde videant quodamamus. Hec cogitātes recti corde: cōfitemini domino in cithara: in pſalteriodecem chordarū pſallite ei. Cantate ei canticum nouum: Exuite vetuſtatem: noſtis canticum nouum. Nouus homo: nouum teſtamentū: nouumcanticum. Non pertinet nouum canticum ad homines veteres: Nō illud dicunt niſi homines noui: renouati ꝑ gratiam ex vetuſtate: et pertinentes iam adteſtamentū nouuꝫ: quod eſt regnum celorum: Et ſuſpirat omnis amor noſter:⁊ cantat canticum nouū: non lingua ſedvitā. Cantate domino canticum nouū:Bene cantate ei. Querit vnuſquiſqꝫquomodo canet deo. Canta illi: ſed nolimale. Nō vult offendi aures ſuas. Bn̄canite fratres. Si alicui bono auditorimuſico: quādo tibi dicit̉: Canta vt placeas ei. Et ſi vis aliqua inſtructiōe muſice artis cantare: trepidas ne diſplice375