PſalmusXXXII.
iam hoc vis qd̓ deus? Eris gͦ rectꝰ: te decetlaudatio: quoniam rectos decet laudatio.Si autē curuus fueris: laudas deum quādo tibi bene ē: blaſphemas quādo tibi male eſt: Qd̓ quidē male ſi iuſtū eſt: nō ē male. Iuſtū eſt autē: quoniā ab illo fit: qui iniuſte facere nihil pōt. Et eris inſulſus puer in domo patris: amans patrē ſi tibi blāditur: ⁊ odio habēs quādo te flagellat: qͣſinō blandiens ⁊ flagellans hereditatē paret. Uide autē quēamoduꝫ deceat rectoslaudatio: Audi vocem recti laudantis exalio pſalmo: Benedicā dominū ī omni tēpore: ſemꝑ laus eius in ore meo. Quod eſtin omni tēpore: hoc eſt ſemꝑ: Et qd̓ eſt bn̄dicaꝫ: hoc eſt laus eius in ore meo. Omnitempore ⁊ ſemꝑ: ſiue in ꝓſperis: ſiue in aduerſis. Naꝫ ſi in ꝓſperis ⁊ nō in aduerſis:quō omni tempore? Quō ſemꝑ? Et audiuimus multas multorū tales voces: qn̄ illisꝓuenit aliqua felicitaſ: exultant: gaudent:cantant deo: laudāt deum: nō ſunt improbandi. īmo gaudendū eſt illis: quia multi.Sed iſti qui iam deum laudare ex proſperitatis ꝑte ceperūt: docēdi ſūt patrē agnoſcere flagellantē: nec murmurare aduerſuſcorrigētis manū: ne ſꝑ praui remanētes exheredari mereant̉. Ut facti iā recti. Quidē recti? Ut nihil ill̓ diſpliceat qd̓ fecerit deꝰ:poſſint et ī aduerſis deū laudare ⁊ dicere:Dn̄s dedit: dominꝰ abſtulit: ſicut dominoplacuit ita factū eſt: ſit nomē domini benedictū. Tales rectos decet laudatio: nō primo laudaturos: et poſtea vituperaturos.Ergo iuſti recti: exultate in domino: quiavos decet laudatio. Nemo dicat: quis egoiuſtus: aut quādo iuſtus ego? Nolite vosabijcere ⁊ deſperare de vobis: hoīes eſtis:ad imaginē dei facti eſtis: qui nos homīesfecit ꝓ nobis: ⁊ homo factus eſt: Ut multifilij ad hereditatē ſempiternā adoptaremini: ſanguis vnici ꝓ nobis effuſus ē. Si vobis terrena fragilitate viluiſtis: ex p̄cio veſtro vos appendite: quid māducetis: quidbibatis: quo ſubſcribatis: tamē digne cogitate: Nūquid hoc vos monemus: vt ſuperbi ſitis: ⁊ vobis aliquā ꝑfectionē audeatis arrogare? Sed nō iterū ab omni iuſticia vos putare debetis exules fieri. Noloem̄ vos interrogare de iuſticia veſtra: fortaſſis em̄ nemo veſtrū mihi audeat reſpōdere: iuſtus ſum: ſed interrogo vos de fide
iuſtus ſum: ſic nemo audeat dicere: fidelisſum. Nōdum quero: quid viuas: ſed quero: quid credas: reſpōſurus es: credere tein chriſtū? Nō audis apoſtolū: Iuſtꝰ ex fide viuit. Fides tua iuſticia tua: qꝛ vtiqꝫ ſicredis caues: ſi autē caues conaris: ⁊ cōnatū tuū nouit deus: ⁊ voluntatē tuam inſpicit: ⁊ luctam cum carne cōſiderat: ⁊ hortat̉ vt pugnes: ⁊ adiuuat vt vincas: ⁊ certantē inſpectat: ⁊ deficientē ſubleuat: ⁊ vincentē coronat: Ergo exultate iuſti in domino. Hoc dixerim: exultate fideles ī dominō: qꝛ iuſtꝰ ex fide viuit. Rectos decet laudatio. Diſcite gratias agere deo: ⁊ in ꝓſperitatibꝰ ⁊ in tribulatiōibus. Diſcite habereī corde qd̓ habet oīs hō in lingua: qd̓ vultdeꝰ hͦ agat. Ip̄a līgua popularis: plerūqꝫeſt doctrina ſalutaris. Quis non quotidiedicit: qd̓ vult deꝰ hoc agat? Et rectus eritinter eos qͥ exultant in domino: ⁊ quos decet laudatio. Quales alloquit̉ cōſequētepſalmus ⁊ dicit: Cōfitemini dn̄o inotharaꝫᶠ ⁊ pſalterio decem chordaꝫpſalliteʳ ei. Hoc em̄ etiā modo cantaba ⁊jlimus: hoc ore cōſono exprimentes: cordanoſtrā docebamus. Nōne id egit inſtitutioin nomine chriſti vigiliarum iſtarum: vt exiſto loco cithare pellerent̉? Et ecce ip̄e iubent̉ ſonare. Cōfitemini: inquit: domino incithara: ī pſalterio deceꝫ chordarū pſalliteei. Nemo ꝯuertat cor ad organa theatricaQd̓ ei iubet̉ in ſe habet: ſicut alibi dicitur:In me ſunt deus vota tuā: que reddā laudatiōes tibi. Meminerunt qui pridē affuerūt: qn̄ quid interſit: int̓ pſalteriū ⁊ citharam: ſicut potuimꝰ ſermone diſcreuimꝰ: etad intellectū omniū ꝑduce̓ interim conatiſumꝰ. Quātū aūt effecerimꝰ viderīt qͥ audierūt: ⁊ nūc importune repetimꝰ: vt ī iſta diuerſitate duoꝝ inſtrumentoꝝ muſicoꝝ: diuerſitatē factoꝝ hūanoꝝ inueniamꝰ: ſignificatā ꝑ hec: implēdā aūt ꝑ vitā noſtrā. Cithara lignū ē illud cōcauū tanqͣꝫ tympanūpēdēte teſtudine: cui ligno chorde innitūtur vt tacte reſonēt. Nō plectrū dico qͦ tangunt̉: ſꝫ lignū illud dixi concauū cui ſuꝑiacent: cui quodāmō incūbūt: vt ex illo cumtāgunt̉ tremefacte: ⁊ ex illa ꝯcauitate ſonūcōcipiētes magis canori reddant̉. Hoc gͦlignū citharā in inferiore ꝑte habet: pſalteriū in ſuꝑiore. Hec ē diſtinctio: Iubemurautē mō ꝯfiteri ī cithara: ⁊ pſallere ī pſalte-
Alia lr̄a.