Pſalmus
RXII
qui attēdētes ⁊ putātes qͣſi lapſū totū mūdū: oēs enī heretici in paucis ⁊ in ꝑte ſūt:iactarēt ſe ꝙ ip̄is remāſerit: qd̓ d̓ toto mūdo ꝑierit: ibi ſtatim vbi ait dn̄s: putas veniens filiꝰ hoīs īueniet fidē in terra: ſubiecit euāgeliſta ⁊ ait: Dixit aūt ⁊ ad quoſdāqui ſibi iuſti videbant̉ ⁊ ſpernebāt ceterosſimilitudinē hāc: Quidā pharizeus ⁊ publicanꝰ venerūt in templū orare: ⁊ cetera q̄noſtis. Pharizeus ergo ille dicebat: Gratias tibi ago. Sed vn̄ ſuꝑbꝰ? Quia ſpernebat ceteroſ. Unde ꝓbas? In ipſis verbis.Quō? Pharizeus inqͥt ille ꝯtempſit de lōge ſtātē: cui deus ꝯfitēti ꝓpinquabat. Publicanꝰ inquit de longinq̄ ſtabat: ſꝫ de adillū de longinqͦ nō ſtabat. Quare deꝰ ab illo de lōginquo nō ſtabat? Quia alio locodr̄: Prope eſt dn̄s his qͥ obtriuer̄t cor. Uidete ſi publicanꝰ iſte obtriuerat cor: ⁊ ibi videbitis qꝛ ꝓpe eſt dn̄s his qͥ obtriuerūt corPublicanº aūt de longinq̄ ſtabat: ⁊ neqꝫvolebat ad celum oculos ſuos leuare: ſedpercutiebat pectus ſuū. Tunſio pectorisobtritio cordis. Quid dicebat tūdēs pectus? Deus ꝓpitiꝰ eſto mihi peccatori. Etq̄ ſentētia dn̄i? Amē dico vobis deſcēdit iuſtificatꝰ de tēplo publicanꝰ ille magis qͣꝫ ille pharizeus. Quare? Hoc eſt iudiciū dei.Nō ſū ſic̄ publicanꝰ iſte: nō ſū ſic̄ ceteri homines: iniuſti: raptores: adulteri: Ieiunobis ī ſabbato: decimas do oīm q̄ poſſideo.Ille nō audet ad celū leuare oculos ſuoſ:attēdit ꝯſciētiā ſuā: lōge ſtat: ⁊ iuſtificatꝰ ēmagꝭ qͣꝫ ille pharizeꝰ: Quare? Rogo te domine: expone nobis iuſticiam tuā: exponenobis equitateꝫ iuris tui. Exponit regulālegis ſue. Uultis audire qͣre? Quia om̄isquo ſe exaltat humiliabitar. et qui ſe humiliat exaltabitur. Intēdat ergo caritas vr̄a:Diximꝰ non auſuꝫ fuiſſe oculos ad celū leuare publicanū. Quare celū n̄ attēdēbat?Quia ſe attēdebat. Se attēdebat vt prīoſibi diſpliceret ⁊ ſic deo placeret. Tu aūt iactas te: erecta ceruice es. Ait dn̄s ſuꝑbo:Nō vis ad te attēdere: ego attēdo: Uis ātvt nō attēdā: Tu attēde. Ideo publicanꝰſi audebat oculos ad celū leuare: qꝛ ſeip̄mintuebat̉: ꝯſciētiā ſuā puniebat: Ipſe ſibiiudex erat vt ille intercederet: Ipſe puniebat vt ille liberaret. Ipſe accuſabat vt illedefenderet. A deo defenſus eſt: qꝛ dixit ꝓip̄o ſētētiā: Deſcēdit iuſtificatꝰ publicanille magis qͣꝫ ille pharizeuſ: qꝛ oīs qͥ ſe exal̓tat humiliabit̉ ⁊ qui ſe humiliat exaltabit̉.
Attēdit ſe inqͥt: ⁊ nolui ego attēdere. Audiui dicētē: Auerte oculos tuos a peccatꝭmeis. Quis eſt enī qͥ illud dixit: niſi qui etiam illd̓ dixit: Qm̄ iniqͥtatē meā ego agnoſco. Itaqꝫ fratres mei: erat pharizeus illepctor. Nō em̄ qꝛ dicebat: nō ſum ſicut ceteri homines: iniuſti: raptores: adulteri:neqꝫ quia ieiunabat bis in ſabbato: neqꝫqꝛ decimas dabat: non erat pctōr. Quodſi nullis pctīs eſſet: ipſa ſuꝑbia grāde crimē erat: ⁊ tn̄ ecce illa oīa dicebat. Quis tādem ſine pctō? Quis gl̓iabit̉ caſtū ſe habere cor? Aut qͥs gloriabit̉ mūdū ſe eſſe a peccatis? Habebat ergo ille pctā: ſed peruerſus ⁊ neſciēs quo veniſſet. Erat em̄ tanqͣꝫin ſtatōe medici curādꝰ: ſꝫ ſana mēbra oſtēdebat: vulnera tegebat. Deꝰ gͦ tegat vulnera: noli tu. Nā ſi tu tegere volueris erubeſcens: medicꝰ nō curabit. Medicꝰ tegat ⁊curet: emplaſtro em̄ tegit. Sub tegmīe medici ſanat̉ vulnꝰ: ſub tegmīe vulnerati celatur vulnuſ: Cui celas? Qui nouit oīa. Itaqꝫ hic fratres videte qͥd dixit. Qm̄ tacui inueterauerūt oſſa mea: acclamādo tota die. Quid eſt hͦ? Quaſi ꝯtrarium videtur: qm̄ tacui īueterauerūt oſſamea acclamādo. Si acclamādo: quō tacuit? Tacuit qͥddā: nō tacuit qͥddā. Tacuitvn̄ ꝓficeret: nō tacuit vn̄ deficeret. Tacuit confeſſionē: clamauit merita ſua. Tacuiem̄ dixit: nō ſū ꝯfeſſus: Ibi oꝑtebat vt loqueret̉: taceret merita ſua: clamaret peccata ſua. Nūc aūt ꝑuerſe tacuit peccata ſua:clamauit merita ſua. Et quid illi contigit?Inueterauer̄t oſſa eius. Intēdite qꝛ ſi clamaret pctā ſua: ⁊ taceret merita ſua: innouarent̉ oſſa eiꝰ: id eſt v̓tꝰ eiꝰ eēt robuſta indn̄o: quia inueniret̉ in ſe infirmꝰ: Mō aūtquia in ſe voluit eſſe firmꝰ: factꝰ eſt infirmꝰ:⁊ inueterauerūt oſſa eiꝰ. Remāſit in vetuſtate: qui noluit ꝯfitēdo amare nouitateꝫ.Qui enim fiūt noui noſtis fratres: quia beati quoꝝ remiſſe ſunt iniquitates: et quoꝝtecta ſunt peccata. Noluit iſte ſibi dimittiiniquitates: exaggerauit: defendit illas: iactauit merita ſua. Ergo quoniam tacuit acōfeſſione: inueterauerunt oſſa eius acclamando tota die. Quid eſt acclamādo tota die? Perſeuerādo tota die in defenſiōepctōꝝ ſuoꝝ. Et tn̄ videte qͣl̓ ſit qͥ agnoſcitſe. Erit em̄ mō ītelligētia. Nihil pt̄ ſe reſpiciat: ⁊ diſplicebit ſibi qͥ agͦſcit ſe. Mō audietꝭ vt ſanemī. Beatꝰ vir cui nō īputauitdn̄s pctm̄: nec ē ī ore eiꝰ dolꝰ. Qm̄ tacui ī-