PſalmusVI
vnā q̄ ad corpus: alterā que ad animā ꝑtinet. Ab Adā em̄ vſqꝫ ad Moyſen genushumanū vixit ex corpore: id eſt ẜm carnē.Qui etiā exterior ⁊ vetꝰ homo dicit̉: ⁊ cuivetꝰ teſtamentū datū eſt. Ut qͣꝫuis religioſis: tn̄ carnalibus adhuc oꝑationibꝰ futura ſpūalia p̄ſignaret. Hoc toto temꝑe quoẜm corpus viuebat̉: regnauit mors: ſicutApoſtolus ait: etiā in eos qui nō peccauerūt. Regnauit aūt ex ſimilitudine p̄uaricationis Ade: ſicut ideꝫ dicit: qm̄ vſqꝫ adMoyſen accipiendū eſt: qͦuſqꝫ legis opera: id eſt carnaliter obſeruata illa ſacramēta: etiā eos obſtrictos tenuerūt certi myſterij gr̄a: qui vni deo ſubditi erāt. Ab aduētu aūt domini ex quo ad circūciſionē cordis a carnis circūciſione tranſitū eſt: factavocatio eſt: vt ẜm aīam viueret̉: id eſt ẜminteriorē hominē: Qui etiā nouus hō ꝓpt̓regenerationē dicit̉ morūqꝫ ſpiritualiū innouationē. Manifeſtū eſt aūt ad corpusquaternariū numeꝝ pertinere: ꝓpter notiſſima elemēta quattuor quibꝰ ꝯſtat: ⁊ quattuor qualitates: ſiccam: humidā: calidaꝫ:frigidā. Unde quattuor etiā tēporibus adminiſtrat̉: verno: eſtate: autumno: hyeme.Hec ſunt notiſſima. Nam de quaternarionumero corꝑis tractat̉ etiaꝫ alibi ſubtiliꝰ:ſed obſcurius. Quod in hoc ſermone vitandū eſt: quē etiā minus eruditis accommodatū eſſe volumꝰ. Ad animū vero ternariū numeruꝫ ꝑtinere pōt intelligi: ex eoꝙ tripliciter deum diligere iubemur: ex toto corde: ex tota anima: ex tota mente. Dequibus ſingulis nō in pſalterio: ſed in euāgelio diſputandū eſt. Nūc ad teſtimoniuꝫternarij numeri ad animū ꝑtinentis: ſatisputo eſſe qd̓ dictū eſt. Peractis igitur numeris corporis ad veterē homine ⁊ ad vetus teſtamentū ꝑtinentibꝰ: ꝑactis etiā numeris animi ad nouū hominē ⁊ ad nouuꝫteſtamentū relatis: ſicut ſeptenario numero trāſacto: qꝛ vnūquodqꝫ tꝑaliter agitur:quaternario in corpus: ternario in aīm diſtributo: veniet octauꝰ iudicij dies. Quimeritꝭ tribuēs qd̓ debet̉: iā nō ad oꝑa tꝑalia: ſꝫ ad vitā eternā ſcōs trāſferet. Impiosvero dānat ineternū. Quā dānationē metuēs: orat eccl̓ia in hͦ pſalmo dicens:Omine ne ī ira tua arguasme? Dicit etiā Apl̓us irā iudicij.Theſaurizas tibi inqͥt irā ī die ireiuſti iudicij dei. In qͣ ſe nō vult argui: qͥſAlia lr̄a. qͥs ī hac vita ſanari deſiderat. Nec inᶠ fu
rore tuo corripias me. Corripias: mitiꝰ videt̉. Ad emēdationē em̄ valet. Nā qͥarguit̉: id eſt accuſat̉: metuēdū eſt ne in finē habeat dānationē. Sed qm̄ furor plusvidet̉ eē qͣꝫ ira: pōt mouere cur illud qd̓ eſtmitiꝰ: id eſt correptio: cū eo poſitū ē qd̓ eſtduriꝰ: id eſt cū furore. Sꝫ ego puto vnā rēduobꝰ verbis ſignificataꝫ. Nam in grecoθύμωσ. qd̓ eſt in primo verſu: hͦ ſignificatqd̓ oργη. qd̓ eſt in ſcd̓o verſu. Sed cū latini vellēt etiā ipſa duo v̓ba ponere: q̄ſitumeſt qͥd eēt vicinū ire: ⁊ poſitū eſt furor. Iōvarie codices hn̄t. Nā in alijs pͥus īuenit̉ira: deinde furor. In alijs pͥus furor: deinde ira. In alijs ꝓ furore īdignatio ponit̉:aut bilis. Sꝫ qͥcquid illud ē: motꝰ ē animiꝓuocās ad pena inferendā. Qui tn̄ motꝰ:nō tanqͣꝫ aīe deo tribuēdus eſt: de qͦ dictūeſt: Tu aūt dn̄e virtutū cū trāquillitate iudicas. Qd̓ aūt trāquillū eſt: nō eſt ꝑturbatū. Nō ergo cadit ī deū iudicē ꝑturbatio:ſꝫ qd̓ in eius miniſtrꝭ ſit: qꝛ ꝑ leges eius fit:ira eiꝰ dicitur. In qͣ ira nō ſolū argui ſe nōvult anima q̄ nūc orat: ſꝫ nec corripi: id eſtemēdari vel erudiri. Nā in greco παιθ εοσησ. poſitum eſt: id eſt erudias. Arguuntur em̄ in die iudicij oēs qͥ nō habēt fundamentū qd̓ eſt chriſtus. Emēdant̉ aūt: id ēpurgant̉: qͥ huic fundamēto ſupedificāt li 24gnū: fenū: ſtipulā. Detrimentū em̄ patientur: ſꝫ ſalui erunt tanqͣꝫ ꝑ ignē. Quid gͦ iſteorat: qͥ nō vult in ira dn̄i vel argui vel emēdari? Quid niſi vt ſanet̉? Ubi em̄ ſanitaseſt: nec mors metuenda eſt: nec vrētis autſecātis medici manus. Sequit̉ itaqꝫ ⁊ dic̄:Miſerere mei domine qm̄ infirmus ſum: ſana me dn̄e quoniāturbata ſunt oſſa mea. Id eſt firmanētuꝫanime mee vel fortitudo. Hec em̄ oſſa ſignificāt. Dicit ergo anima: fortitudinē ſuaeſſe turbatā: cū oſſa nominat. Neqꝫ enimcredendū eſt: qd̓ habeat oſſa que videmꝰin corpore. Quapropter ad expoſitioneꝫpertinet qd̓ ſubijcit̉. Et anima meaturbata eſt valde? Ne qd̓ oſſa appellauit: corporis intelligerent̉. Et tu domine vſqꝫ quo. Quis nō intelligat ſignificari anima luctantē cū moribus ſuis: diuautē dilatā a medico: vt ei ꝑſuaderetur inque mala ſe peccādo p̄cipitauerit? Quodem̄ facile ſanat̉: nō multū cauetur. Ex difficultate aūt ſanationis: erit diligentior cuſtodia recepte ſanitatꝭ. Nō ergo tanqͣꝫ crudelis deꝰ eſtimādus eſt: cui dicitur: Et tu
Alia lr̄a.f furore tuo.
rͣ ira tua.