Druckschrift 
Aurelij Augustini Prima Quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusVI

domine vſqꝫ. Sed tanqͣꝫ bonus ꝑſuaſoranime: quid mali ſibijpſi peꝑerit. Nondūem̄ ꝑfecte orat hec anima vt ei dici poſſit: Adhuc loquēte te dicam: Ecce aſſum.Simul vt etiā illud agnoſcat quāta penaimpijs p̄paretur qui ſe nolūt cōuertere addeū: ſi tantā difficultatē cōuertentes patiunt̉. Sicut alio loco ſcriptuꝫ eſt: Si iuſtusvix ſaluus erit: peccator impius vbi parebūt? Conuertere dn̄e erue ani meā: Conuertēs ſe: orat vt aduertatur deus: Sicut dictū eſt: Conuertimini ad me: ꝯuertar ad vos: dicit dn̄s:An ex illa locutiōe intelligendū eſt: cōuertere dn̄e: id eſt fac me ꝯuerti: in ipſa ſuaꝯuerſione difficultatē laboremqꝫ ſentiret. ꝑfecta noſtra cōuerſio paratū inuenitdeū: ſicut ꝓph̓a dicit: Tanqͣꝫ diluculū paratū inueniemꝰ. Qm̄ vt euꝫ amittemꝰ: eius abſentia vbiqꝫ adeſt: ſed nr̄a fec̄auerſio. In hoc mūdo erat inqͥt: mūdus factus eſt: mūdus cognouit.Si ergo in hoc mūdo erat: mūduscognouit: nr̄a īmundicia fert eiꝰ aſpec. em̄ nos ꝯuertimur: id eſt mutatione veteris vite reſculpimꝰ ſpirituꝫ noſtrū:durū ſentimus laborioſū ad ſerenitatētrāquillitatē diuine lucis a terrenaꝝ cupiditatū caligine retorq̄ri. Et in tali difficultate dicimus: cōuertere dn̄e: id eſt adiuuanos vt ꝑficiat̉ in nobis ꝯuerſio te para inuenit: fruendū te p̄bentē dilectoribꝰtuis. Et poſtqͣꝫ dixit: Cōuertere dn̄e: addidit: erue animā meā: tanqͣꝫ inherenteꝫꝑplexitatibus huiꝰ ſeculi: ſpinas quaſdādilacerantiū deſideriorū in ipſa cōuerſiōepatiētē. Saluū me fac: inquit: ꝓptermiſericordiā tuā. Intelligit ſuoruꝫmeritoꝝ eſſe ſanat̉: qn̄quidē peccāti etdatū ꝑceptū p̄tereunti: iuſta dānatio debebat̉. Sana me inquit: ꝓpter meritummeū: ſꝫ ꝓpter miſcd̓iam tua. Qm̄ noeſt in morte qui memor ſit tui: Inaatelligit quoqꝫ nūc tp̄s ꝯuerſiōis. Quia iſtā vita trāſierit: reſtat niſi retributiomeritoꝝ. In inferno qͥs cōfitebit̉ tibi? Confeſſus ē in inferno ille diues: dequo dn̄s dicit: Qui Lazarū vidit in reqͥe:ſe aūt in tormētis dolebat. Uſqꝫ adeofeſſus: vt etiam moneri ſuos vellet: vt ſe apctīs cohiberēt: ꝓpt̓ penas apd̓ inferos credūt̉. Quis fruſtra ꝯfeſſus eſt:tn̄ ſibi merito illa accidiſſe tormēta: qn̄ etiāſuos ne in hec inciderēt: doceri cupiebat.

Quid ergo eſt: in inferno qͥs ꝯfitebitur tibi? An infernū vult intelligi: quo poſt iudiciū p̄cipitabūtur impij: vbi ꝓpter ꝓfundiores tenebras nullā dei luce videbunt:cui aliqͥd ꝯfiteant̉? iſte adhuc eleuatꝭoculis qͣꝫuis īmani ꝓfundo interpoſito: potuit tn̄ videre Lazarū in reqͥe ꝯſtitutū. Excuiꝰ cōꝑatiōe: ad ꝯfeſſionē coactus ē meritoꝝ ſuorū. Pōt etiā illud ītelligi: vt mor vocet pctm̄: qd̓ ꝯtēpta diuina lege committit̉: vt aculeū mortis: mortē appellemꝰ:qd̓ mortē cōparet. Aculeꝰ em̄ mortis: peccatū. In morte: ē īmemorē dei: legēeiꝰ p̄cepta ꝯtēnere. Vt īfernū dixerit: cecitatē animi: peccantē: id ē moriētē excipit inuoluit. Sicut ꝓbauer̄t inqͥt hr̄edeū in noticia: dedit illos deꝰ in reprobuꝫſenſū. Ab iſta morte ab iſto inferno tutāſe p̄beri aīa dep̄cat̉: molit̉ ꝯfeſſionē addeū: ſētit difficultateſ. Quapropt̉ ꝯtexitdicēs: Laboraui in gemitu meo.Et tāqͣꝫ paꝝ ꝓfuerit: addidit dic̄: Lauabo ſingulas noctes lectu meū: Lectus eſt loco appellatꝰ: vbi reqͥeſcit animus eger infirmꝰ: id eſt in voluptate corporꝭ delectatiōe ſeculari. Quā delectationē lachrymis lauat: ſeſe ab illa conat̉extrahere. Uidet em̄ ſe dānare carnaleſcōcupiſcētias: tn̄ delectatiōe tenet̉ infirmitas: in ea libēter iacet: vn̄ reſurgere niſi ſanatus animꝰ pōt. aūt ait: ſingulas noctes: fortaſſe accipi voluit: qd̓ille ſpū ꝓmptus ſentit aliquā lucē v̓itatꝭ: tn̄ in delectationē huiꝰ ſeculi carnis infirmitatē aliqn̄ reqͥeſcit: tanqͣꝫ dies noctes alterno affectu cogit̉ pati. Ut dicit:mēte ſeruio legi dei: taqͣꝫ diē ſentiat. Rurſus dicit: carne aūt legi pctī: inclinet̉ innoctē: donec oīs nox trāſeat: veniat vnꝰdies: de dicit̉: Mane aſtabo tibi: videbo. Tūc em̄ aſtabit. Nūc aūt iacet: qn̄ inlecto ē. Quē lauabit ſingulas noctes: vttātis lachrymis īpetret efficaciſſimā de deimiſcd̓ia medicinā. In lachrymis ſtratu meū rigabo. Repetitio ē. em̄ dicit: in lachrymis: on̄dit quēadmodū ſuꝑiꝰlauabo: dixerit. Hoc aūt accipimꝰ ſtratū:qd̓ ſuperius lectū. Ꝙqͣꝫ rigabo: ampliusſit aliquid: qͣꝫ lauabo. Qm̄ pōt aliqͥd in ſuperficie lauari: Rigatio vero ad īterioratinet: qd̓ ſignificat fletū vſqꝫ ad cordis intima. Tꝑm em̄ varietas qd̓ p̄terituꝫ poſuit: diceret: laboraui in gemitu meo: futurum: diceret: lauabo ſingulas noctes

Alia lr̄a