PſalmusIII

nimētū eē aduerſus oīa q̄ obeſſe poſſēt: niſi tāta cura app̄hēderet̉. Ne qn̄ āt iraſcat̉dn̄s: cū dubitatiōe poſitū ē: nō ſcd̓m viſionē ꝓph̓e: cui certū ē: ſꝫ ſcd̓m eoſipſos quimonēt̉: qꝛ cū dubitatiōe ſolēt cogitare irādei: qͥbꝰ nō aꝑte reuelat̉. Hoc gͦ ſibijp̄i debēt dicere: App̄hēdamꝰ diſciplinā: ne qn̄iraſcat̉ dn̄s: et ꝑeamꝰ d̓ via iuſta. Iam voiraſcat̉ dn̄ſ: quo accipiēdū ē: ſupͣdictū eſt.Et ꝑeatꝭ d̓ via iuſta: Hec magͣ pena eſt: q̄ab ijs formidat̉: qͥ aliqͥd dulcedīs iuſticieꝑceperūt. Qui em̄ perit d̓ via iuſticie: cuꝫmag miſeria ꝑ vias īiqͥtatis errabit. Cīexarſerit ī breui ira eiꝰ: btī oēs qͥ cofidut ī eo. Id eſt cū vīdicta venerit: queip̄ijs ⁊ pctōribꝰ p̄parat̉: Nō ſolū eos nō attiget qͥ ꝯfidūt ī dn̄o: ſꝫ etiā ad regnū ill̓ inſtruēdū ⁊ ſb̓limādū ꝓficiet. Nō em̄ dixit:cū exarſerit ī breui ira eiꝰ: ſecuri oēs qͥ ꝯfidūt ī eo: tāqͣꝫ hͦ ſolū inde habeāt qd̓ nō puniūt̉: ſꝫ btī: dixit: vbi ē bonoꝝ oīm ſūma etcumulꝰ. Qd̓ aūt poſitū eſt: in breui: hͦ maxime ſignificare arbitror: qꝛ repentinū aliqͥd erit: dū hoc remotū ⁊ loge futurū pctōres exiſtimabunt.¶ Explicit Tractatꝰ de psͣ. IIIncipit Tractatꝰ de psͣ. III¶ Pſalmus Dauid cuꝫ fugereta facie Abſalon filij ſui.Unc pſalmū ex ꝑſona chriſti accipidendū ꝑſuadet qd̓ dictū eſt: Ego dormiui ⁊ ſomnū cepi: ⁊ exurrexi: qm̄ dn̄s ſuſcepit me. Magis em̄ hͦ ad paſſiōem ⁊ reſurrectiōeꝫ dn̄i ꝯgruent̉ ſonat: qͣꝫ ad illamhiſtoriaꝫ in qͣ Dauid ſcribit̉ fugiſſe a faciebellātiſ aduerſū ſe filij ſui. Et qm̄ ſcpͥtū ē d̓diſcipul̓ chriſti: Ꝙͣdiu cū eis ē ſpōſus nōieiunabūt filij ſpōſi: nō mirū ſi filiꝰ eiꝰ impius: ſignat̉ diſcipulꝰ impiꝰ qͥ eum tradidit:Acuius facie fugiſſe qͣꝫqͣꝫ hiſtorice poſſetaccipi: qn̄ illo diſcedēte: ſeceſſit. cū ceterisin mōtē: tn̄ ſpūalit̓ qn̄ mētē Iude filiꝰ dei:id eſt virtꝰ ⁊ ſapiētia dei deſeruit: cū eū diabolꝰ penitꝰ inuaſit in eo qd̓ ſcpͥtū eſt: Et intrauit diabolꝰ ī cor eiꝰ: bn̄ accipit̉ a facie eius chriſtū fugiſſe: nō qꝛ chriſtꝰ diabolo ceſſit̉: ſꝫ chriſto diſcedēte: diabolus poſſedit.Quē diſceſſū: fugā eē ī hͦ pſalmo appellatū celeritatꝭ cā arbitror: qd̓ v̓bo etiā dn̄i ſignificat̉ dicētꝭ: Qd̓ facꝭ: cito fac̄. Loqͥmuretiā ſic ī cōſuetudīe: vt dicamꝰ: Fugit me:qd̓ ī mētē n̄ veīt. Et d̓ hoīe doctiſſimo dici

hēdite: ſatꝭ ſignificat̉ p̄ſidiū qd̓dā atqꝫ mu mētē Iude: cū eū illuſtrare deſtitit. Abſalō aūt ſic̄ qͥdā interp̄tāt̉: ī latina lingua dr̄pr̄is pax. Qd̓ miꝝ videri pōt: ſiue in hiſtoria regnoꝝ: cū bellū aduerſus patrē Abſalon geſſerit: ſiue ī hiſtoria noui teſtam̄ti: cūtraditor dn̄i Iudas fuerit: quēadmodumpr̄is pax poſſit ītelligi. Sꝫ ⁊ ibi qͥ diligēt̓ legūt: vidēt ī illo bello Dauid pacatū eſſe filio: qͥ etiā magno eū dolore plāxit extīctūdicēs: Abſalo filiꝰ meꝰ: qͥs dabit mihi mori ꝓ te? Et ī hiſtoria noui teſtamēti ip̄a dn̄inr̄i tāta ⁊ tā mirāda patiētia: qd̓ euꝫ tā diuꝑtulit tāqͣꝫ bonū: cū eiꝰ cogitatōes nō igͦraret: cū adhibuit ad ꝯuiuiū: ī qͦ corꝑis ⁊ ſāguīs ſui figurā diſcipul̓ cōmēdauit ⁊ tradidit. Qd̓ deniqꝫ ī ip̄a traditōe eiꝰ oſculū accepit: bn̄ ītelligit̉ pacē exhibuiſſe traditoriſuo: qͣꝫuis ille tā ſcelerate cogitatōis int̓nobello vaſtaret̉. Et iō Abſalo pr̄is pax dr̄:qꝛ pr̄ habuit pacē̓: quā ille nō habuit.Omīe qͥd ml̓tiplicati ſūt qͥIotribulāt me: Tā ſcꝫ ml̓tiplicatiſūt: vt etiā de nūero diſcipl̓oꝝ nōdefuerit qͥ nūero acceſſerit ꝑſeq̄ntiū. Ml̓­ xaquerſum.ti inſurgūtꝭ ſuper me. ¶ Ml̓ti dicūt Alia lr̄a.aīe mee: nō ē ſalꝰ illi ī deo eiꝰ. Manifeſtū ē qḋ niſi deſperarēt reſurrectuꝝ: nōvtiqꝫ occiderēt: Ad hͦ valēt ille voces: deſcēdat d̓ cruce ſi filiꝰ dei ē: Et alios ſaluauit: ſeip̄m nō pōt. Ergo nec Iudas eū tradidiſſet: niſi ex eoꝝ eēt nūero: qͥ chriſtū cōtēnerēt dicētes: nō ē ſalus illi in deo eius.¶ Tu aūt dn̄e ſuſceptor meꝰ es: Secundū hoīeꝫ dr̄ deo: qꝛ hoīs ſuſceptio eſtv̓bū caro factū. Gl̓ia mea ⁊ exaltanscaput meū. Gl̓iaꝫ ſuā deū dic̄ etiaꝫ ille:quē ſic ſuſcepit dei vbū: vt ſil̓ cū eo deꝰ fieret. Diſcāt ſuꝑbi: qͥ nō libēt̓ audiūt cū eiſdr̄: Quid aūt hēs qd̓ nō accepiſti? Si aūtaccepiſti: qͥd gl̓iarꝭ qͣſi nō acceꝑis? Et exal̓tās caput meū: Mētē ip̄aꝫ hūanā h̓ accipiēdā puto: qd̓ caput aīe nō abſurde appellat̉: q̄ ita inheſit ⁊ qͦdāmō coaluit excellēti ſupeminētie v̓bi hoīem ſuſcipiētꝭ: vt tāta paſſiōis hūilitate nō deponeret̉. ¶ Uoce mea ad dn̄m clamaui: Id ē: nō corporea voce q̄ cū ſtrepitu v̓berati aeris promit̉: ſꝫ voce cordis: q̄ hoībꝰ ſilet: deo aūt ſic̄clamor ſonat: Qua voce Suſāna exaudita ē. Et d̓ qͣ voce ip̄e dn̄s p̄cepit: vt ī cubicul̓ clauẜ: id ē vt ī ſecretꝭ cordis ſine ſtrepitu oret̉. Nec facile qͥſqͣꝫ dixerit hac voce minꝰ orari: ſi nll̓s v̓boꝝ ſonꝰ reddat̉ ex corꝑe:qm̄ ⁊ ſilēteſ cū ī cordibꝰ oramꝰ: ſi aliene ab

Alia lr̄a.