III
Pſalmus
affectu orātꝭ cogitatiōes īt̓currāt: nōdumdici pōt: Uoce mea ad dn̄m clamaui. Neqꝫ hͦ recte dr̄: niſi cū ſola aīa nihil carniſ nihilqꝫ carnaliū ītētionū ī or̄oe attrahēs: loqͥt̉ dn̄o vbi ſolꝰ audit. Clamor aūt etiā iſtedr̄: ꝓpt̓ vim ip̄iꝰ ītētiōis. Et exaudiuitme d̓ mote ſctō ſuo. Mōtē qͥdē ipſumdn̄m ꝑ ꝓph̓am dictū habemꝰ: vt ſcpͥtū ē:Lapidē p̄ciſū ſine manibꝰ creuiſſe ī magnitudīeꝫ mōtꝭ. Sꝫ hͦ ab ip̄iꝰ ꝑſona n̄ pōt accipi: niſi forte ita dicere voluit: d̓ memetip̄otāqͣꝫ d̓ mōte ſctō ſuo: me exaudiuit: cū habitaret ī me: id ē ī ip̄o mōte. Planiꝰ aūt eſt⁊ expeditiꝰ: ſi accipiamꝰ exaudiſſe deū deiuſticia ſua. Iuſtū em̄ erat: vt īnocētē occiſū ⁊ cui retributa ſūt mala ꝓ bonis: reſuſcitaret a mortuiſ: ⁊ digͣ ꝑſeq̄ntibꝰ r̄tribueret.Legimꝰ enī: Iuſticia tua ſicut mōtes dei.¶ Ego dormiui ⁊ ſōnū cepi? Nō inatꝰ ſū. cōueniēt̓ aīaduerti pōt: qd̓ poſitū ē: Ego:ad ſignificādū qd̓ ſua volūtate mortē ſuſtinuit: ẜm illd̓: Propt̓ea me pr̄diligit: qm̄ego pono aīaꝫ meā ⁊ iteꝝ ſumā eā: Nemoea tollet a meip̄o: Ptātē habeo ponēdi eā⁊ ptātē habeo iteꝝ ſumēdi eā. Nō gͦ inqͥt:vos me tāqͣꝫ īuitū cepiſtꝭ ⁊ occidiſtꝭ: ſꝫ egodormiui ⁊ ſomnū cepi. Et exurrexi qm̄dn̄s ſuſcepit me. Sōnum aūt ꝓ mortepoſitū īnūerabilit̓ ſcpͥture ꝯtinēt: ſic̄ Apl̓sdic̄: Nolo vos igͦrare frēs de ijs qͥ dormitionē acceper̄t. Nec q̄rēdū ē cur additū ſit:Et ſōnū cepi: cū iā dictū eēt dormiui: Uſitatas enī hn̄t ſcpͥture huiuſcemōi repetitiones: ſic̄ ī ſcd̓o pſalmo ml̓tas on̄dimꝰ. Nōnll̓i aūt codices hn̄t dormiui ⁊ ſoporatꝰ ſūEt alij alit̓: quō īterp̄tari potuer̄t: qd̓ grecepoſitū eſt: εγω εχοιμηθην χαί υπνωσα.Niſi forte dormitio moriētꝭ: ſōnꝰ aūt mortui accipi pōt: Ut dormitio ſit qͣ tranſit̉ adſōnū: veluti ē exꝑgefactio qͣ trāſit̉ ad vigilationē: Ne ꝓ īanibꝰ ẜmōis ornamētꝭ: repetitiōes iſtas ī diuīs librꝭ eē arbitremur.Bn̄ gͦ accipit̉: Ego dormiui ⁊ ſōnū cepi:ego me paſſiōi ꝑmiſi: ⁊ mors ꝯſecuta ē. Etexurrexi qm̄ dn̄s ſuſcepit me. Hoc magisaīaduertēdū ē: quēadmodū ī vna ſnīa ⁊ p̄teriti tꝑis v̓bū poſuit: ⁊ futuri. Et exurrexienī dixit: qd̓ ē d̓ p̄terito: ⁊ ſuſcipiet: qd̓ ē defuturo: cū reſurgere vtiqꝫ niſi illa ſuſceptione nō poſſet. Sꝫ ī ꝓphetia bn̄ miſcēt̉ futura p̄teritꝭ: qͦ vtrūqꝫ ſignificet̉: Quia ea quevētura ꝓphetāt̉: ſcd̓m tp̄s futura ſūt: ſcd̓ꝫſcientiā v̓o ꝓphetantiū: iā ꝓ factis habenda. Miſcent̉ quoqꝫ p̄ſentis tꝑis verba: q̄
ſuo loco cū occurrerint tractabūt̉. Nōtimebo milia ppl̓i circūdantis me:Scriptū eſt in euāgelio: quāta eū multitdo patientē ⁊ crucifxiū circūſteterit. Eurge domine ſaluū me fac deꝰ meꝰ.Nō dormiēti aut iacenti dicit̉ deo exurge:Sed moris eſt diuinaꝝ ſcripturarū ꝑſonedei tribuere: qd̓ in nobis facit: Nō quideꝫvbiqꝫ: ſed vbi ꝯgruenter dici pōt: Ueluticū ipſe loqui dicit̉: qn̄ eiꝰ dono loquunt̉ ꝓphete vel apl̓i vel qͥqꝫ nuncij veritatꝭ. Un̄illud eſt: An vultis experimentū accipereeius qui in me loquit̉ chriſti? Non enī ait:eius quo illumināte aut iubēte loquor: ſedprorſus ipſam locutionē illi tribuit: cuiusmunere loq̄bat̉. ¶ Qm̄ tu percuſſiſtiomnes aduerſātes mihi ſine cauſa:Nō ita diſtinguendū eſt: quaſi vna ſentētia ſit: Exurge dn̄e ſaluū me fac deꝰ meuſ:qm̄ tu ꝑcuſſiſti om̄es aduerſantes mihi ſine cauſa. Nō em̄ ꝓpterea ſaluū facit: quiaꝑcuſſit īimicos eiꝰ: ſed potius ip̄o ſaluo facto: illos ꝑcuſſit. Ergo ad id qd̓ ſequit̉ ꝑtinet: Ut iſte ſit ſēſus: Qm̄ tu ꝑcuſſiſti omnes aduerſātes mihi ſine cā. Detes peccatoꝝ cōtriuiſti. Id eſt: inde cōtriuiſtidētes peccatoꝝ: qm̄ ꝑcuſſiſti oēs aduerſātes mihi. Pena qͥppe aduerſantiū: qͣ dentes eoꝝ cōtriti ſunt: id eſt in irrituꝫ quaſi inpuluerē ꝑducta verba pctōꝝ dilacerantium maledictis filiū dei: Ut ſic accipiamdentes: verba maledica. Quibꝰ dentibꝰdicit Apl̓s: Si aūt mordetis inuicē: videte ne ꝯſumamī abinuicē. Poſſunt ⁊ dētespeccatoꝝ: accipi pͥncipes pctōꝝ: quoꝝ auctoritate quiſqꝫ de ſocietate recte viuētiuꝫp̄cidit̉: ⁊ quaſi incorꝑat̉ male viuentibus.His dentibꝰ ꝯtrarij ſūt dētes eccleſie: qͦrūauctoritate ab errore gentiliū varioꝝqꝫ dogmnatū p̄cidūt̉ credentes: ⁊ in eaꝫ q̄ chriſticorpus eſt trāſferunt̉. His dētibꝰ dictū eſtPetro vt māducaret mactata aīalia: id ēoccidēdo in gentibꝰ qd̓ erāt: ⁊ trāſmutādoin id qd̓ ipſe eſſet. Et de his dentibꝰ eccl̓iedicit̉: Dētes tui ſicut grex detōſaꝝ aſcendens de lauacro: q̄ oēs geminos pariunt:⁊ ſteril̓ nō eſt in illiſ. Hi ſūt qͥ recte p̄cipiūt: i⁊ quēadmodū p̄cipiunt: ita viuūt: Qui faciūt qd̓ dictū eſt: Luceāt oꝑa veſtra coraꝫhoībꝰ: vt bn̄dicāt patrē vr̄m qͥ in celis eſt.Hoꝝ em̄ auctoritate cōmoti: deo ꝑ illosloquēti ⁊ oꝑanti: hoīes credunt: ⁊ ſeꝑati aſecl̓o cui ꝯformati erāt: ī eccl̓ie mēbra trāſeunt. Et ideo recte iſti ꝑ quos hͨ fiūt: den-