Druckschrift 
Aurelij Augustini Prima Quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

nētes: id eſt nomē chriſti dn̄ationē ꝑuagaturā in poſteros vniuerſas gentes obtētaturā: illos īania meditatos eſſe intelligāt. Hec em̄ vis qua iſta p̄ſcita ſūt: irriſiodei eſt: ſubſannatio. Qui habitat ī cel̓ inridebit eoſ. Celos: ſi aīas ſctāſ accipiamꝰ: has eos vtiqꝫ p̄ſciēs qͥd futurū ſit: deridebit deꝰ ſubſannabit. Tūc loquetur ad eos ī ira ſua: et in furore ſuocōturbabit eos. Planius em̄ on̄densquō ad eos loquet̉ dixit: ꝯturbabit eoſ: vtin ira ſua ſit: in furore ſuo. Irā aūt furorē dn̄i dei ꝑturbationē mētis oportetintelligi: ſꝫ vim qua iuſtiſſime vindicat ſubiectā ſibi ad miniſteriū vniuerſā creaturā.Precipue nāqꝫ p̄uidendū ē tenēdū illd̓qd̓ ſcriptū eſt in Salomone: Tu autē dn̄ev̓tutū trāquillitate iudicas: cum magna reuerētia diſponis nos. Ira dei eſtmotꝰ qui ſit in aīa legē dei nouit: eandem legem videt a peccatore p̄teriri. Perhūc em̄ motū iuſtaꝝ aīaꝝ multa vindicāt̉:Ꝙqͣꝫ poſſit ira dei recte intelligi etiaꝫ ipſamentis obſcuratio: ꝯſequit̉ eos qui legēdei trāſgrediunt̉. Ego aūt cōſtitutꝰliuiū Alia lr̄a. ſum rex ab eo ſuꝑ ſyon monte ſanctu eiꝰ: p̄dicas p̄ceptūʸ ipſiꝰ. Exſona ip̄iꝰ dn̄i noſtri Ieſu Chriſti iſta manifeſta ſūt. Syon aūt ſi ſpeculationē vt qͥdāīterp̄tant̉: ſignificat: nil magis qͣꝫ eccl̓iamdebemꝰ acciꝑe: vbi quotidie intētio erigit̉ſpeculāde claritatis dei: ſicut Apl̓s dicit:Nos aūt reuelata facie gl̓iam dn̄i ſpeculātes. Ergo iſte ſenſus ē: Ego aūt ꝯſtitutusſum rex ab eo ſuꝑ eccl̓iam ſctām eius: quāmontē appellat: ꝓpter eminētiā et firmita. Ego aūt ꝯſtitutꝰ ſum rex ab eo: Ego ſcꝫcuiꝰ vincl̓a illi dirumpere: et iugū meditabāt̉ abijcere. Predicās p̄ceptū ip̄iꝰ. Quiſ ſentiat: quotidie factitet̉: Dn̄sdixit ad me filiꝰ meꝰ es tu: ego hodie genui te. Ꝙqͣꝫ etiā poſſit ille dies īꝓphetia dictꝰ videri: Ieſus chriſtꝰ ſcd̓mhoīem natꝰ eſt: tn̄ hodie: qꝛ pn̄tiā ſignificat(atqꝫ in et̓nitate nec p̄teritū qͥcqͣꝫ ē: qͣſi eſſedeſierit: nec futurū qͣſi nōdū ſit: ſꝫ pn̄s tan. qꝛ qͥcqͥd et̓nū eſt: ſemꝑ eſt) diuinitꝰ accipit̉: ſcd̓m id dictū: hodie genui te. ſempiternā generationē virtutis et ſapiētie dei:qui eſt vnigenitꝰ filiꝰ: fides ſinceriſſima etcatholica p̄dicat. Poſtula a me etdabo tibi gētes hereditate tuam:Hoc tꝑaliter ſcd̓m ſuſceptū hoīem: quiſacrificiū ſeſe obtulit oībꝰ ſacrificijs: qui

etiā interpellat nobis: vt ad totā ipſamdiſpenſationē tꝑalē genere hūano facta eſt: referat̉ qd̓ dictū ē: poſtula a me: vtſcꝫ gētes noī chriſtiano copulent̉: atqꝫ itaa morte redimant̉ et poſſideant̉ a deo. Dabo tibi gētes hereditatē tuā: qͣs poſſideasad eaꝝ ſalutem: tibi fructificēt ſpūalia.Et poſſeſſione tuaꝫ termīos terre.Idē repetitū ē. Termīos t̓re: eo poſitūqd̓ dictū eſt: dabo tibi gētes: ſꝫ planiꝰ dictū ſit: vt oēs gētes ītelligamꝰ. Poſſeſſio aūt tuā: eo dictū eſt: hereditatē tuaꝫ. Reges eos ī virga ferrea: In inflexibili iuſticia. Et tāqꝫ vas figuliʳ co Alia lr̄a.teres eos. Id eſt: cōteres in eis t̓renas cōfringes.cupiditates: veteris hoīs lutulēta negocia: qͥcquid de pctōre limo ꝯtractuꝫ atqꝫinolitū eſt. Et nūc reges intelligite:Et nūc: id eſt īnouati: ꝯtritis luteis tegumētis: id eſt carnalibꝰ vaſis errorꝭ: adpt̄itā vitā ꝑtinēt. Nūc ītelligite regeſ: ideſt valētes regere qͥcqͥd in vob̓ ſeruile atqꝫ beſtiale eſt: valētes pugnare: qͣſiaerē cedētes: ſꝫ caſtigātes vr̄a corꝑa: ſeruituti ſubijciētes. Et erudimī iudicatis terra. Hoc idē repetitū ē. Erudimini: eo qd̓ dictū ē ītelligite. Qui iudicatꝭaūt terrā: eo qd̓ dictū ē: reges. Spūalesem̄ ſignificat iudicāt t̓rā. Inferiꝰ em̄ nobis ē qͥcqͥd iudicamꝰ. qͥcqͥd aūt infra ſpūa hoīem eſt: merito t̓ra noīat̉: qꝛ t̓rena labe ſauciatū eſt. Seruite dn̄o ī timore. Ne ī ſuꝑbiā v̓tāt qd̓ dictū eſt: regesiudicatꝭ t̓ra. Et exultate ei tremore: Optīe ſb̓iectū eſt exultate: ne ad miſeriā valere videret̉ qd̓ dictū eſt: ſeruite dn̄oin timore. Sꝫ rurſus ne id ip̄m ꝑgeret in effuſionē temeritatiſ: additū eſt: tremore:vt ad cautionē valeret circūſpectāqꝫ ſāctificatiōis cuſtodiā. Etiā ſic pōt accipi: Etnūc reges ītelligite: id eſt nūc me regeꝯſtituto: nolite triſtes reges t̓re: qͣſi bo vr̄m ablatū ſit vob̓: ſꝫ intelligite potiꝰ eterudimi. Id em̄ vob̓ expedit vt ſb̓ illo ſitꝭ:a intellectꝰ eruditio vob̓ dat̉. Et vobis expedit: vt temere dominemī: ſꝫ domino oīm timore ẜuiatis: exultetis inbeatitudine certiſſima ſinceriſſima: cauti circūſpiciētes: ne ab ea ſuꝑbiā decidatis. App̄hedite diſciplinam neqn̄ iraſcat̉ dn̄s: pereati de via iuſta. Hoc eſt qd̓ ait: ītelligite erudimini. intelligere erudiri: eſt apprehēderediſciplinā. Uerūtamē ī eo qd̓ dicit̉ appre-

a 4

f eius.