Pſalmus
qui a te aqͣm petit: petiſſes ab eo: ⁊ daret tibi aquā viuā: vn̄ qͥ biberit: nō ſitiet inet̓nū:ſꝫ efficiet̉ in eo fons aque ſalientis in vitaꝫeternā: Aut ſcd̓m decurſus aqͣꝝ: ſcd̓m popl̓oꝝ pctā: qꝛ ⁊ aque ppl̓i int̓p̄tant̉ in apocalypſi. Et decurſus nō abſurde intelligit̉lapſus: qd̓ ꝑtinet ad delictū. Lignū gͦ illd̓:id eſt dn̄s noſter: de aquis decurrentibus:id eſt ppl̓is pctōribꝰ: trahēs eos in radicesdiſcipline ſue: Fructuꝫ dabit: Hoc eſt:ꝯſtituet eccl̓ias: In tꝑe ſuo: Id eſt poſtqͣꝫ clarificatꝰ eſt reſurrectiōe ⁊ aſcēſione incelū. Tūc em̄ ſpūſctō miſſo apl̓is: ⁊ eis ī fiducia ſui confirmatis ⁊ directis: in ppl̓osAlia lr̄a. fructificauit eccl̓ias. Et foliuꝫ eiꝰ nōf defluet. decidet: Id eſt v̓bū eius nō erit irrituꝫ:qꝛ oīs caro fenū: ⁊ claritas hoīs vt flos feni: fenū aruit ⁊ flos decidit: verbū aūt dn̄imanet ineternū. Et oīa quecūqꝫ fecerit proſperabūtur. Id eſt: quecūqꝫ illud lignū attulerit: q̄ oīa videlicet accipiēda ſūt: fructus ⁊ folia: id eſt: facta ⁊ dicta.Nō ſic impij nō ſic: ſed tāqꝫ puluis que proijcit ventus a facie terre. Terra hic accipiēda eſt ipſa ſtabilitasin deo: Scd̓m quā dicit̉: Dn̄s ꝑs hereditatꝭ mee: etem̄ hereditas mea p̄clara eſt mihi. Scd̓m hāc dicit̉: Suſtine dn̄m ⁊ obſerua vias eiꝰ: ⁊ exaltabit te vt poſſideas terrā. Scd̓m hanc dicit̉: Beati mites: qꝛ ip̄ihereditate poſſidebūt terrā. Sil̓itudo aūthinc ducta eſt: qꝛ vt hͨ terrā viſibil̓ exteriorē hoīem nutrit ⁊ ꝯtinet: ita illa t̓ra īuiſibil̓interiorē hoīem. A cuiꝰ t̓re facie ꝓijcit vētus impiū: id eſt ſuꝑbia: qꝛ inflat. Quā cauens ille qͥ inebriabat̉ ab vbertate domusdei: ⁊ torrēte voluptatis eiꝰ potabat̉: dicit:Nō veniat mihi pes ſuꝑbie. Ab hac terraꝓijecit ſuꝑbia eū qͥ dixit: Ponā ſedē meāad aqͥlonē: ⁊ ero ſil̓is altiſſimo. Ab huiꝰ terre facie ꝓijecit etiā eū qͥ cū ꝯſenſiſſet ⁊ guſtaſſet de ligno ꝓhibito vt eſſet ſicut deꝰ:abſcōdit ſe a facie dei. Hāc terrā ad interiorē hoīem ꝑtinere: ⁊ inde ſuꝑbia hoīem ꝓijci: maxīe intelligi pōt ī eo qḋ ſcriptuꝫ eſt:Quid ſuꝑbit terra ⁊ cinis: qm̄ in vita ſuaꝓiecit intima ſua? Un̄ em̄ ꝓiectꝰ eſt: nō abſurde ſe dicit̉ ꝓieciſſe. Ideo non reſurgūt impij in iudicio: Ideo ſcꝫ: qͥatāqͣꝫ puluis ꝓijciunt̉ a facie terre. Et bn̄ hͦeis dixit auferri qd̓ ſuꝑbi ambiūt: id eſt vtiudicēt: vt hͦ ip̄m planiꝰ dictū intelligat̉: ſaquenti ſentētia. Neqꝫ peccatores ī cōſilio iuſtoꝝ. Solet em̄ hoc modo repeti
planiꝰ qd̓ ſuperiꝰ dicit̉: vt pctōres intelligant̉ impij: ⁊ qd̓ ſupra dictū eſt in iudicio:hoc dictū ſit in cōſilio iuſtoꝝ. Aut certe ſialiud ſūt impij: aliud pctōres: vt qͣꝫqͣꝫ oīsimpiꝰ pctōr ſit: nō tn̄ oīs pctōr ſit impius.Impij nō reſurgūt in iudicio: id eſt reſurgent quidē: ſed nō vt iudicent̉: qꝛ iam pe 21nis certiſſimis deſtinati ſūt. Pctōres aūt p27nō reſurgūt in ꝯſilio iuſtoꝝ: id eſt vt iudicēt: ſꝫ forte vt iudicent̉: vt de his dictū ſit:Uniuſcuiuſqꝫ opꝰ quale ſit ignis ꝓbabit.Si cuiꝰ opꝰ māſerit: mercedē accipiet. Sicuiꝰ aūt opꝰ exuſtū fuerit: detrimētū patietur. ipſe aūt ſaluꝰ erit: ſic tn̄ quaſi ꝑ ignem.Qm nouit dn̄s viā iuſtoꝝ. Quēadmodū dr̄: nouit ſalutē medicina: morbos aūt nō nouit: ⁊ tn̄ etiā morbi arte medicine agnoſcūtur: Sic dici pōt noſſe dominū viā iuſtoꝝ: viā v̓o impioꝝ nō noſſe:nō qꝛ aliqͥd dn̄s neſcit: ⁊ tn̄ dicit pctōribꝰ:nō noui vos. Iter aūt impioꝝ ꝑibit.Pro eo poſitū eſt ac ſi diceret̉: iter aūt impiorū nō nouit dn̄s. Sed planiꝰ dictū eſt:vt hͦ ſit neſciri a dn̄o: qd̓ eſt ꝑire: ⁊ h̓ ſit ſciria dn̄o: qd̓ ē manere: Ut ad ſcientiā dei eſſeꝑtineat: ad ignorātiā v̓o nō eſſe: quia dn̄sdicit: Ego ſum qͥ ſum. Et qui eſt: miſit me.Explicit Tractatus de psͣ. IIncipit Tractatus de psͣ. IIT quid fremuerūt gēteſ: ⁊ Alia rapopuli meditati ſunt īania.Aſtiterunt reges terre: etprincipes cōuenerūt in vnū aduerſus dn̄m: ⁊ aduerſus chriſtū eius.Pro eo dictū eſt vt quid: ac ſi diceret̉ fruſtra. Nō em̄ impleuer̄t quod voluerūt: vtchriſtus extingueret̉. Dicit̉ hͦ ergo de ꝑſecutoribꝰ dn̄i: qui ⁊ in actibꝰ apl̓oꝝ cōmemorant̉. Dirupamꝰ vincula eoꝝ guia lra.⁊ abijciamꝰ a nobis iugum ipſoꝝ. ⁊ ꝓijciamꝘqͣꝫ poſſit ⁊ aliter intelligi: tn̄ aptī ex eorū ꝑſona accipit̉: quos dixit inania meditatos: vt hͦ ſit dirumpamꝰ vincula eoꝝ: etabijciamꝰ a nobis iugū ip̄oꝝ: demꝰ oꝑamvt nō nos alliget neqꝫ imponat̉ nob̓ chriſtiana religio. Qui habitat in celisirridebit eos: et dn̄s ſubſannabiteos. Repetita ſententia eſt. Nā ꝓ eo qd̓eſt: qui habitat in celis: ſubſequēter poſitūeſt: dn̄s: ⁊ ꝓ eo qd̓ eſt: irridebit: ſubſequēter poſitū eſt: ſubſannabit: nihil hoꝝ tn̄ ſapere oportet carnaliter: qͣſi aut buccis deꝰirrideat: aut naſo ſubſannet: ſꝫ ea vis acci-
Alia lr̄a.I faciet.
c j quare.