PrologusPſalmus
¶ Diui Aurelij Auguſtini Hipponenſis epiſcopi: in pſalmū Beatus vir qui non ab ijt ⁊cͣ. prologusincipit.Iuerſa ſūt genera ꝓphetie: ⁊ ꝓinde cuiꝰ hͦ vox: vl̓in qͣ perſona ꝓprie dictūſit: aut cur titulū non haIbeat: requiramꝰ. Centuꝫitaqꝫ ⁊ qͥnquaginta pſalmos eſſe nulla dubitatio eſt. Et qui pſalmus quotus ſit: vel a quo recitatꝰ ſit: tituloꝝ inſcriptione on̄dit̉. Nō em̄ oēs pſalmi a Dauid editi ſunt. Ip̄e em̄ Dauid exomni ppl̓o qͣttuor principes ſpūſctō mūdatos elegit: quoꝝ noīa ſunt Aſaph: Eman:Ethan: ⁊ Idithun: vt in quēcunqꝫ diuinꝰſpiritꝰ intraſſet: hymnū deo caneret. Dauid ergo ſolus nouē pſalmos ore ꝓprio cecinit: Reliqͥ aūt ab illis quattuor principibꝰ iuxta tituloꝝ inſcriptionē ſūt dicti. Hicaūt qꝛ titulū ſicut iā dixi nō habet: requirendū nobis eſt: qua rōne int̓ ceteros ſolꝰnō habeat tituli inſcriptionē: vl̓ a quo fuerit recitatꝰ. Nā ſi pſalmographus ſcd̓m ettertiū ⁊ quartū ⁊ om̄es: vel in numero redigere: vl̓ cauſas ſingl̓oꝝ oſtēdere potuit:cur nō ⁊ huic titulū impoſuit: ⁊ vtrū primꝰeſſet: on̄dit? Sed qꝛ hic pſalmꝰ ꝓpria vocēdei loq̄ntis inducit: ideo titulū nō hꝫ: Nequid diuīo eloquio p̄poneret̉: Aut primꝰdiceret̉: qui nō primꝰ: ſed vnus eſt appellatus: ⁊ ideo pretitulationē habere non potuit nec debuit: ne ſi habuiſſet vt primꝰ eſſet: melior tantū in ordine numeri non auctoritate iudicaret̉: Aut ne vt iam relatuꝫeſt: aliquid p̄poneret diuino eloquio pſalmographꝰ p̄titulatione p̄poſita. Nā ⁊ preceteris potuiſſet intelligi: ſi primꝰ dictꝰ fuiſſet. Et ideo ſolꝰ titulū nō habet: vt ꝑſpicuū eſſet quantuꝫ inter ceteros emineret.Unde iam anīaduertere debet prudentiaveſtra: quanta vis: quanta auctoritas: qͣnta ratio in hoc pſalmo verſetur: cui nec titulum auſus eſt ſcriba preponere: nec numerum indicare: vt ſolum eum ⁊ vnū: potius qͣꝫ primuꝫ oſtenderet. Igitur quia fauente deo: et vocis auctoritas iam oſtēſaeſt: ⁊ tituli ratio demonſtrata: ſuꝑeſt: vt deipſo pſalmo tractemus.¶ Explicit prologus.¶ Eiuſdem diui Auguſtini de eodem pſalmo Tractatus incipit.
Eatus virqui non abijt inconſilio impiorum. De dominonoſtro Ieſu Chriſto: hoc eſt hominedominico accipiendum eſt: Beatꝰ virqui non abijt in conſilio impiorū: ſicut homo terrenus: qui vxori conſenſit deceptea ſerpente: vt dei precepta preteriret. Etin via peccatorum non ſtetit. Quiavenit quidē ī via peccatoꝝ: naſcēdo ſicutpeccatores: ſed nō ſtetit: qꝛ eū nō tenuit illecebra ſecularis. Et in cathedra peſtilentie nō ſedit. Noluit regnū t̓renū cūſuꝑbia: Que id̓o cathedra peſtilētie recteintelligit̉: qꝛ nō fere qͥſqͣꝫ eſt qͥ careat amore dn̄andi: ⁊ humana nō appetat gloriam.Peſtilētia eſt em̄ morbꝰ late ꝑuagatus: etoēs aut pene oēs īuoluēs: qͣꝫqͣꝫ accōmodatiꝰ accipiat̉ cathedra peſtilētie: ꝑnicioſa doctrina: cuiꝰ ſermo vt cācer ſerpit. Deīde ꝯſiderādꝰ ē ordo v̓boꝝ: abijt: ſtetit: ſedit. Abijt em̄ ille: cū receſſit a deo. Stetit:cuꝫ delectatꝰ eſt pctō. Sedit: cū in ſua ſuperbia cōfirmatꝰ: redire nō potuit: niſi pereū liberatꝰ: qui neqꝫ abijt in cōſilio imꝑiorū: nec in via peccatoꝝ ſtetit: nec in cathędra peſtilētie ſedit. ¶ Sed in lege dn̄ifuit volūtas eius: ⁊ ī lege eius meditabit̉ die ac nocte. Iuſto non eſt lexpoſita: vt dic̄ Apl̓s. Sed aliud eſt eſſe ī lege: aliud ſub lege. Qui ē in lege: ſcd̓m legēagit. qͥ eſt ſub lege: ſcd̓m legē agit̉. Ille gͦ liber eſt: iſte ſeruꝰ. Deinde aliud eſt lex queſcribit̉ ⁊ imponit̉ ſeruiēti: aliud lex quē mēte ꝯſpicit̉ ab eo qui nō indiget lr̄is. Meditabit̉ die ac nocte: Aut ſine intermiſſioneintelligendū eſt: Aut die in leticia: nocte ītribulatiōibꝰ. Dicit̉ em̄: Abraā diē meuꝫvidit: ⁊ gauiſus eſt. Et de tribulatione dicit̉: Inſuꝑ et vſqꝫ ad noctē emēdauerunme renes mei. ¶ Et erit tāqꝫ lignū qd̓ Alia lr̄a.plātatū eſt ſcd̓m decurſus aquaꝝ. ſecus.Id eſt: Aut ſcd̓m ip̄am ſapientiā q̄ dignata eſt hoīem ſuſciꝑe ad ſalutē nr̄am: vt ip̄ehō ſit lignū plantatū ſcd̓m decurſus aqͣꝝ.Pōt em̄ hͦ intellectu accipi qd̓ in alio pſalmo dr̄: Fluuiꝰ dei repletꝰ eſt aqͣ: Aut ſcd̓mſpiritūſctm̄ ſcd̓m quē dr̄: Ip̄e vos baptizabit in ſpūſctō. Et illud: Qui ſitit: veniat