Theobaldusſpᵉ fraus dyaboli luxū parit inuidiā rancorēHec tibi luxuriam profert odiumqꝫ vel iramnimis magnā mētis cupiditatēAut etiā nimiam cordis auariciamviuentē ſpᵉ nos xp̄ianiAd fontem viuum debemus currere xp̄mſpᵉ xp̄s a pctīs lauat ꝑpetrata pctā remittitQui cum nos mundat. ſumpta venena fugatſpᵉ nos xp̄iani pctīs deletismundi effecti ſanctiQui ſumus his demptis iuuenes factiqꝫ beatiſpᵉ pctāqn̄ ſꝑᵉ hoīesQue quaſi cornua ſunt. cum miſeros faciuntpōderailla aīalia ī capite geruntCornua ſunt onera. que cerui vertice portant.i. nō ſcādaloſpᵉ cornua ſpᵉ ceruisSed non dedecori deinde videntur eisIn hac ſexta diſtinctiōe ponit autor naturas cerui. Et diuidit̉ induas ꝑtes. ẜm ꝙ due ſunt nature cerui. ſecūda ꝑs ibi (Et fluuios tranant) Prīa ꝑs adhuc in duas. nam pͥmo ponit hyſtoriā. et ſcd̓o alle-goriā. ſecūda ibi (Nos qͦꝫ cum priſci) Et dicit pͥmo ſic. ꝙ pͥma natura cerui talis ē. ꝙ ceruus q̄rit antrū alicuiꝰ ſerpētis. ſerpēs aūt latet ⁊abſcōdit ſe in cauernis terre vel in foraminibꝰ petre. ⁊ hͨ ꝓpter hyemisFrigus. qꝛ frigidiſſime nature ē. et ꝓpter ceruū. quē fugit tanqͣꝫ validūinimicū. ceruus gͦ antro inuēto vadit ad aquā. ⁊ tantū ſumit de aquaqͣꝫtum p̄t. ⁊ tūc rediens emittit aquā bibitā in antrū ſerpētis. ſerpensaūt intendēs exiere antrū. ſed ceruus attrahens ip̄m ꝑ nares deuorateum. cuiꝰ veneno ꝑcepto emittit eum. pͥus tn̄ ſit ire incipit vltra mo-dū. ⁊ gͦ tunc deſiderat aquas. ad qͣs veniēs iterū replet ſe. ⁊ poſt euo-mit aquā ſil̓ cum veneno Etiā tūc deponit cornua eiꝰ grādia. ⁊ grauia. Et iſto mō renouat̉ ceruus ⁊ iuueneſcit Tūc ibi (Nos qͦꝫ cūpriſci) autor ponit allegoriā pͥme nature cerui. dicens autē ſic. ꝙ ſicutceruus ſitit veneno ſerpētis percepto currēdo ad fontes. ⁊ ſe renouat.ẜᵐ ꝙ dcm̄ eſt. ſic hō deceptꝰ fraude ſerpētis antiqͥ .i. dyaboli. tunc hōꝯtra illud venenū hoc ē peccatū. ſcꝫ luxuriā. vel iram qͥ generat odiū.aut auariciā. vel aliud peccatū mortale. more cerui debꝫ currere adxp̄m fontē viuū. qͥ ſua grā indeficiēte eſt viuꝰ fons. ⁊ agere verā penitētiam. ⁊ euomere in ꝯfeſſione peccata ꝯtracta. q̄ cornibꝰ ſūt ſimilia. qn̄miſeros peccatores mole .i. pōdere peccatoꝝ p̄mit. Tūc autor ꝯn̄ribi (Cornua ſunt onera) ſubdit. ꝙ ſicut cornua ſunt onera ceruoꝝ.ſic peccata ſunt onera miſeroꝝ. ſed eſt in hoc diſſil̓itudo. qꝛ cerui nonportant cornua in dedecus aūt ſcandalū. ſic peccator ſua peccata.

℟ nIptant ſiIer inhunc retinceruusSed qui prenli mō vicesSic ſe vertenuillo tꝑefunqͣꝫ deficiper talem vPer tales īcum dilectiōeCum pietatep̄ceptumSic lex eſt xp̄hona opera aIlia qui facitNec eſt ſecūdtur in duas ꝑtesvibi (Per talesīmceruiſture. ⁊ in natatio-ncedunt.